Nawala ang ngiti ko nang marinig ko ang tanong ni Nicholas.
“Hindi ba at may shooting ka bukas?”
Napasinghap ako nang mahina. Hell! Oo nga pala. Ang dami ko na kasing naiisip kanina, ang dami ko nang plano na parang hindi ko na naalala ang pinaka-importante—ang trabaho ko. Kakainis. Parang gusto kong isubsob ang sarili ko sa unan sa sobrang inis. Paano ko siya lulutuan kung may shooting pala ako bukas? At teka lang… hindi ba’t lagi siyang kasama?
“Hindi ka ba sasama?” tanong ko agad, halatang may bahid ng inis ang tono ko.
Napatingin siya sa akin mula sa kinauupuan niya, seryosong nakakunot ang noo na parang nagtataka kung bakit ako biglang nagalit.
“Hahabol ako,” sagot niya, kalmado pa rin. “May kailangan lang akong tapusin bukas. Nasabi naman na sa akin ng direktor kung saan. Susuno
