ANG PUSSSY NI KHIKI (RATED SPG)

Persian

CHAPTER 1

Khiki’s POV

Sa bayan ng San Felipe, ang buhay ko ay tila isang routine, pero nakakatuwa naman dahil sa simpleng pamumuhay dito. Imagine mo: tahimik, presko ang hangin, at surrounded ka ng mga matatamis na prutas mula sa mga puno ng mangga. Pero, alam mo ‘yung feeling na parang may kulang? Ganun ang drama ng buhay ko, si Khiki Mariano—25-anyos, single, at certified cat mom.

Nasa bahay ako ngayon. Yup, the same bahay na parang 80% ng araw ko e dito lang umiikot. May kalumaan ang bahay namin, pero comfy naman. Ang highlight dito ay si Pusssy, ang pinaka-adorable (at minsan pinaka-pasaway) na pusa sa buong universe! Hindi ko nga alam kung sino sa aming dalawa ang boss sa bahay, kasi minsan pakiramdam ko ako yung pet niya.

"Pusssy, gumising ka na dyan! Time na para kumain," sigaw ko habang tinatapik ang malambot niyang tiyan. Nakahilata siya sa sofa na parang may mansion siya sa Paris. Ang pusa ko, literal na hindi ma-stress kahit na ano. Ang drama niya? Beauty rest 24/7.

Habang nagbubuhos ako ng pagkain niya sa maliit niyang ceramic bowl (which by the way, custom-made at may pangalan niya pa—effort, diba?), biglang nagpakita siya na parang celebrity na inaabangan sa red carpet. Nakataas ang buntot, at may confidence na parang siya ang hari ng San Felipe.

"Oh sige, your majesty. Eat na," sabi ko. Napangiwi pa siya sa akin bago siya lumapit. Arte!

Pagkatapos niyang kumain, sumampa siya sa mesa, at tinabihan ako habang nagkakape. O, diba? Partner ko sa buhay! Habang tinitingnan ko siya, naisip ko kung paano kami napunta sa ganitong sitwasyon. Ako, naghihintay ng moment na magbago ang buhay, at siya naman, busy magmuni-muni. Ang saklap.

"Pusssy, anong masasabi mo? May patutunguhan ba tayo?" tanong ko, na parang may deep connection kami. Sumagot ba naman? Tumalikod at humilata ulit. Grabe, ang daming sinabi!

Biglang may kumatok sa pinto.

"Khiki! May nagdedeliver ng package!" sigaw ni Aling Norma, ang kapitbahay kong mahilig mag-abang ng drama. Nagmadali akong buksan ang pinto, pero sa likod ko, naririnig ko na ang chaotic footsteps ni Pusssy. Ayaw magpaiwan sa chismis!

"Baka naman yung inorder ko sa online sale," sabi ko. Nakaabang si Aling Norma na parang presscon ito.

Pagbukas ko ng pinto, may delivery guy na may hawak na kahon na hindi ko maalala kung inorder ko ba.

"Miss, Khiki Mariano po?" tanong niya.

"Ako nga, kuya. Ano to?"

Ngumiti siya. "Ah, ma’am. Hindi po ako sigurado, pero mukhang pagkain para sa pusa."

Naisip ko bigla, Wait lang, sino ang nagpadala nito? Sinilip ko ang label, at nakalagay lang: “Para kay Pusssy. From: Secret Admirer.”

Napatingin ako kay Pusssy na nagpipilit makuha ang box mula sa kamay ko. "Hoy! Ikaw pala ang may lihim na manliligaw ha!" Natatawa kong sabi.

"Khiki, may love life ang pusa mo, ikaw wala?" singit ni Aling Norma, na biglang naingay. Kung makakainsulto, parang siya si Cupid na na-demote.

"Grabe ka, Aling Norma. Malay mo naman, hindi lang ako obvious sa love life ko," sagot ko habang hawak-hawak ang box. Ang totoo? Wala talaga. Pero proud akong single at thriving—charot.

Pagbalik sa loob, inabutan ko si Pusssy na nakaupo sa lamesa, tinitingnan ako na parang nang-aasar.

"Ikaw ah, sino ba ‘tong stalker mo?!" Hindi naman sumagot, pero tumingin siya sa akin na parang sinasabi niyang ‘Bakit ikaw? Wala ba?’ Grabe yung pusa kong ‘to, parang nagiging philosopher.

Binuksan ko ang kahon, at tumambad sa akin ang isang bundle ng premium cat food, laruan, at isang maliit na note.

"Para kay Pusssy: I hope you like this! Mwah!" Walang pangalan. Ano ‘to? Si Secret Santa?

Tingin ko kay Pusssy, siya naman, busy nang kalkalin ang laman.

"Oh sige na, fine. Sa’yo na lahat ‘to. Baka naman magpadala rin siya ng pang-grocery natin next time."

Nasa kalagitnaan ako ng pag-iisip kung paano ko malalaman kung sino ang mystery sender nang biglang tumunog ang phone ko. Si Lea, ang bestie kong isang self-proclaimed psychic.

"Bes, may feeling ako na may malaking mangyayari today," bungad niya.

"Sana groceries nga," sagot ko. Sinabi ko sa kanya ang tungkol kay Pusssy at ang biglang gift delivery.

"Khiki, baka stalker ‘yan!"

"Lea, stalker na generous? Bigyan din kaya niya ako ng premium skincare products para patas."

Habang nagtatawanan kami ni Lea sa phone, si Pusssy naman ay nasa taas ng lamesa, pinaglalaruan ang bagong laruan niyang laser pointer. Ang pusa kong ito, parang royalty ang lifestyle. Kaya minsan, iniisip ko, baka ako talaga ang pet niya at hindi baliktad.

Maya-maya, naputol ang tawanan namin ni Lea nang biglang tumunog ulit ang pinto. Ako na naman? May special delivery part two?

Pagbukas ko, nandun na naman si Aling Norma. "Khiki! Emergency! May paparating na bagyo!"

Sa isip ko, anong konek? Pero syempre, nagpasalamat ako sa info. Nagsimula akong mag-check ng mga gamit sa bahay at maghanda ng supplies para kay Pusssy.

Habang busy ako, sumunod si Pusssy sa akin na parang nagvo-volunteer. Kinuha niya ang roll ng tissue mula sa cabinet, hinila papunta sa sala, at pinaglaruan. Oo, helpful nga! Tulungan o guluhan?

Sa gitna ng lahat, naisip ko, kahit parang ordinaryo ang araw ko sa San Felipe, laging may kakaiba at nakakatawang moments—thanks to Pusssy at sa mga kapitbahay na mahilig sa intriga. Sino ba namang hindi tatawa sa buhay na ganito? Simple, pero punong-puno ng kalokohan.

Ngayon, habang nakahiga ako sa sofa, kasama si Pusssy na natutulog sa tabi ko, naisip ko na kahit wala akong jowa o glamorous na buhay, ang mahalaga, masaya ako.

"Pusssy, cheers to us. Ikaw ang best partner ko sa mundo." Sa sobrang relaxed ko, hindi ko namalayang nakatulog na rin ako.

Kung may bagay na masasabi kong consistent sa buhay ko dito sa San Felipe, bukod sa pagiging single at certified cat mom, ay ang pagiging full-time queen sa bahay na punong-puno ng mga alaga kong pusa. Kaya ‘wag ka nang magulat kung minsan, parang zoo ang bahay ko. From Persian cats to pusang kalye, lahat welcome dito sa humble home ko. Pero siyempre, ang reigning royalty ko ay si Pusssy, ang pusa kong mala-ginto ang balahibo, mala-attitude ang ugali, at mala-boss kung makatingin.

Minsan nga, naiisip ko, kung tao lang si Pusssy, baka siya yung tipo ng influencer na may milyon-milyong followers dahil sa flawless na aura at unapologetic na personality. Ako? Ako lang ang taga-serve niya. Pero proud naman ako sa role na iyon.

Kanina nga, habang busy akong maglinis ng bahay, nagulat ako nang makita ko ang mga pusa ko na parang may secret meeting sa tabi ng dining table. Ang daming nakaupo sa carpet, ang iba nakatambay sa ibabaw ng mesa. Si Pusssy? Siyempre, nasa gitna, parang leader ng mafia.

"Guys, anong plano n’yo? May bagong heist ba tayo?” tanong ko habang nagpupunas ng alikabok sa shelf. Walang sumagot, pero ramdam kong may something. Ang weird ng vibes.

Biglang may kumalabog sa labas. Parang tunog ng yero o baka lang kasi ang ingay ng mga bata sa kalsada. Napasilip ako sa bintana. Si Aling Norma na naman. Akala mo may press conference sa tapat ng bahay niya.

"Khiki! Ano na naman yang mga pusa mo? Parang parade ng mga artista!" sigaw niya.

"Eh ano naman, Aling Norma? Di naman sila nambabastos!" sagot ko, pero sa loob-loob ko, napaisip din ako. Baka nga masyado nang madami ang pusa ko. Ang huling bilang ko? Labindalawa. Pero feeling ko may dagdag pa dahil may dumadayo na stray cats dito na mukhang napapa-love sa vibes ng bahay namin.

Sa gitna ng pagninilay ko, biglang tumakbo palabas si Pusssy. Literal, bumungad siya sa pintuan, at sinundan siya ng halos lahat ng pusa ko. Para silang may sariling field trip.

"Huy, Pusssy! Bumalik ka dito! Hoy, mga anak ko, bawal ang sabay-sabay na alis!" sigaw ko habang nagmamadaling isuot ang tsinelas ko. Hindi puwedeng ganito. Malapit na ang lunch, at kailangan kong siguraduhin na buo ang pamilya ko.

Habang hinahabol ko si Pusssy at ang kanyang crew, napansin ko ang mga kapitbahay na nakangiti sa akin.

"Khiki, parang nagpipiket yung mga pusa mo ah!" tawanan sila.

"Oo nga eh! Feeling nila sila ang mayor ng San Felipe," sagot ko habang tumatakbo.

Pagdating ko sa kalsada, nakita ko si Pusssy na tumigil sa harap ng bakery ni Mang Berting. Nakaupo siya doon na parang naghihintay ng order.

"Hoy, Pusssy! Hindi ka customer dito!" pero bago ko pa siya madampot, narinig ko si Mang Berting.

"Khiki, gusto mo bigyan ko ng pandesal yang pusa mo? Mukhang mas may budget pa yan kaysa sa akin!" Tumawa siya nang malakas habang inaabot ang supot ng pandesal sa akin.

"Ay nako, Mang Berting, baka bukas pati bayad sa utang ko ipasa ko na kay Pusssy!" biro ko, sabay abot kay Pusssy. Ayaw pa magpahuli. Parang proud na proud siya sa spotlight.

Habang naglalakad kami pauwi, nakasunod ang iba kong pusa sa amin. Para kaming nag-field trip sa barangay. Dumadaan kami sa tindahan ni Aling Selya, at kahit siya, hindi napigilang matawa.

"Khiki, artista na talaga si Pusssy. O, baka pwede niyang endorse ang bagong sabong panlaba ko!"

"Aling Selya, pakiuna na lang po yung endorsement niyo kay Sir Nolan, yung bagong pulitiko sa bayan natin," sagot ko habang ini-stretch ang kamay para kunin ang isa ko pang pusa na sumampa sa kahon ng mga prutas niya.

Pagbalik namin sa bahay, parang walang nangyari. Umakyat agad si Pusssy sa paborito niyang spot sa sofa. Parang nagkaroon lang siya ng mini adventure at tapos na. Ako naman? Literal na hingal kabayo sa kaka-habol sa kanila.

"Grabe kayo, mga anak ko. Magtulungan naman tayo. Di puro ako ang pagod," reklamo ko habang inaayos ang mga nakakalat nilang laruan. Ang iba kong pusa, naglakad papunta sa kanilang bowls na parang nag-e-expect na may reward sila sa “parade” na ginawa nila.

Hindi pa man ako nakakapagpahinga, biglang may kumatok ulit sa pinto. Sino na naman kaya ito? Lumapit ako at binuksan ang pinto.

“Khiki, may delivery ulit!” sigaw ni Aling Norma mula sa kabilang bakod.

Napakunot ang noo ko. Nasa harapan ko ang parehong delivery guy mula kanina. May hawak na mas malaking kahon.

"Miss Khiki Mariano po?" tanong niya.

"Ako nga. Wait lang, kuya. Hindi ako nag-order ulit ah." Pero tinanggap ko rin yung kahon dahil curious na curious na talaga ako. Pagpasok ko sa loob, halos sumunod agad lahat ng pusa ko. Parang na-sense nila na may treasure sa loob ng kahon.

Binuksan ko yung package, at tumambad sa akin ang mga high-end na pusa accessories: luxury collars, premium wet food, at isang personalized na bed na may pangalan ni Pusssy!

"Teka, sino bang generous dito?!" tanong ko habang binabasa ang note. Nakasulat lang:

"To Pusssy, stay fabulous. From: Your Secret Admirer."

Napatigil ako. Si Pusssy na talaga ang bida. Ako? Wala. Walang admirers, walang secret gifts. Pero ang pusa ko? Naka-luxury lifestyle na. Tumawa na lang ako habang tinignan ko siya. Nakatingin siya sa akin, na parang sinasabing, “Human, you’re welcome.”

Napabuntong-hininga ako at naupo sa sofa. Sa isip-isip ko, kung sino man ang admirer ni Pusssy, dapat ipagpasalamat ko na lang.

"Grabe ka, Pusssy. Superstar ka na talaga. Ako kaya, kailan?" bulong ko habang pinapanood siyang abalang-abala sa bagong laruan niyang stuffed mouse.

Sa mga sandaling iyon, narealize ko na kahit na mukhang ordinaryo ang buhay ko, ang mga moment na ganito ang nagpapasaya sa akin. Sino ba naman ang hindi matutuwa sa isang araw na puno ng kalokohan, tawanan, at ang walang katapusang pagmamahal sa mga alaga?

Kahit parang chaotic minsan, alam kong hindi ko ipagpapalit ang ganitong klase ng buhay. Simple pero puno ng pagmamahal at kasiyahan, kasama ang mga pusa kong parang pamilya na rin. Sila ang nagdadala ng kulay sa araw-araw kong routine.

"Okay, mga anak, time for dinner! Tayo-tayo ulit sa kitchen. Bawal ang late!" sigaw ko habang tinatawag silang lahat. Napansin ko si Pusssy, umupo sa tabi ko at sumandal sa balikat ko.

"Ikaw talaga, Pusssy. Ikaw lang ang nakakaintindi sa akin. Cheers to us ulit, partner."