Damien Craig’s POV
The day I dreaded has come. Deena is leaving our house now. She will be picked up soon by her parents. I only have a little time with the child next to me now. Ayokong umalis siya. Hindi ako mapakali habang iniisip ko na lalayo na siya sa akin. Paano kung hindi ko na siya ulit makita? Paano kung huli na pala 'to? Paano kung makalimutan ko na ang boses niya?
Ayokong lumaki ang bata at makalimutan na lang ako. Ayokong mabura ako sa ala-ala niya. Kung pwede lang talaga king*na. Kung pwede ko lang siyang pigilan na umalis at manatili na lang dito kasama ako baka ginawa ko na! Wala akong mapagbalingan ng galit at inis ko ngayon pero parang gusto kong ipukpok na lang ang bote ng alak sa ulo ko para makalimutan ko ang gagawin na pag-iwan sa akin ng bata.
Para akong isang am
