Kirsten
Pagkarating namin sa lupain ni Gov ay humarap pa kami sa mga istriktong mga guwardiya niya bago kami pinapasok.
Matapos ay bumaba kami ng sasakyan.
Si Angelina ang sumalubong sa amin pagkababa namin at agad ako nitong niyakap. Bagamat pagod ang mababakas sa mukha nito ay nakangiti pa rin ito.
Ngumiti rin ako rito pabalik at sinabi ang dahilan ng pagpunta rito.
“Naku, pasensiya ka na sa abala, Kirsten. Naghanap ata ‘yan ng bar kanina at kung saan-saan napadpad. Tigasin din kasi ang ulo. Pasensiya ka na talaga.”
Ngumiti lamang ako nang tipid sa naging pahayag nito. “No, it’s okay. Sana lamang ay magtanda na siya, masama pa raw ang pakiramdam, e.” Sinulyapan ko si—‘yong lalaking banyaga—na akala ko ay nadala na sa kuwarto nito. Narito pa pala.
Bigla tuloy akong nailang na
