Kirsten
Tahimik kong pinagmasdan ang mga paa ko na nakasayad sa sahig. Nanunuot ang lamig niyon sa talampakan ko kaya napangiti ako nang pasimple.
Ilang buwan na rin ang nakalilipas mula nang mangyari iyon. Patuloy pa rin kami sa pagpapagaling physically and mentally. Hindi lang peklat sa katawan ang iniwan sa akin—amin ng insidenteng iyon, pati na rin takot at trauma. Nagpa-therapy kami pareho upang kahit papaano ay um-okay kami.
Si Governor naman ay hindi na papasok sa pulitika sa susunod. Aniya ay gagawin niyang normal na lamang buhay nila ng misis niya para na rin makaiwas sa mga masasamang sinasabi ng mga tao at sa kapahamakan.
Napangiti ako nang mapait.
Masaya ang mga tao sa nangyari, masayang-masaya sila na wala na ang mga Alonzo sa mga posisyon dito.
Masaya rin naman ako
