Chapter 18
1306 Words
"Aray!" Reklamo ko nang dampian ni Tgeriong ng bulak na may alcohol ang mga sugat ko sa kamay. "Dahan dahan naman."
"Sino ba kasi nagsabing makipag-away ka sa mga 'yon? Mag-isa mo lang at apat sila. Hindi lahat ng pagkakataon kaya mo." Sermon nito.
"It' s all because of you. Tsk." Inirapan ko siya.
"Ako? At paano naman ako nasali d'on, e, kayo ang nagrarambolan?" Kaswal na tanong nito at pinagpatuloy ang ginagawa. Napapakislot na lang ako sa tuwing dadampi ang bulak sa mga sugat na natamo ko sa mga bruhang iyon.
"Kung sana tinatali mo sa 'yong bewang ang maharot at nagpapanggap mong jowa--- e,' di sana siya namemerwisyo ng mga inosenteng kagaya ko." I reasoned out.
"Hindi ko siya jowa."
"Then, go tell her not to act like he owns you."
"It's her choice to act that way. Kahit pagsabihan ko--- hindi siya nakikinig. At ilang beses ko ng ipinaintindi sa kanya na walang namamagitan sa amin. She knows that---" I cut him off.
"Walang namamagitan? You sure?" Hindi naniniwalang tanong ko, kasabay nang pagtaas ko ng aking kilay.
"Yeah," he answered.
"So, hindi pala namamagitan ang halos bulgaran nitong pagsasabi kung paano mo siya ikama? Kung paano mo ibaon ang malaki mong pag-aari sa kanyang kuweba? At kung paano mo daw siya baliwin habang sinasagad mo ang sandata mo sa kaibuturan niya? Is that what you called "walang namamagitan"? " I qouted.
Napatigil siya sa akmang pagdampi ng bulak sa sugat ko at napakamot sa kanyang batok sabay lihis ng kayang mga mata.
" See? You can't even tell now."
"Alam niyang hanggang doon lang ang kaya kong ibigay sa kanila---"
"So, you're a fucker?" I sarcastically said.
"Of course not!" He exclaimed.
I laughed sarcastically, "talaga lang, huh? Hindi mo man lang kayang aminin ang pagiging f**k boy mo. Kasasabi mo pa lang na s*x lang ang kaya mong ibigay sa kanila. Kaya pala ganoon mo na lang ako landiin..." I paused. Hinuhuli ko ang kanyang mga mata. "You want me to be like them, don't you?"
"No." Mabilis na sagot nito. Walang pag aalinlangan.
"Then, why are you seducing me? Why are you throwing yourself to me? Bakit mo ako nilalandi?" sunod sunod na tanong ko. I'm curious of what he'll answers.
"Hindi sa nilalandi kita. I just felt---" napatigil ito sa pagsasalita at napabuga ng hangin. Tila hirap itong dugtungan ang sasabihin.
"Felt what?" pag-uulit ko. "The needs of f*****g and tasting me? Is that what you felt?"
Hindi ko alam kung bakit ganito na lang ang lumalabas sa aking bibig. It's just comes naturally. Hindi napag iisipan at kusa kong nasasabi ang nasa loob ko.
"Hindi." Sagot nito at hindi pa din makatingin sa akin. Nililigpit na nito ang first aid kit.
"Then what?"
Hindi ito nagsalita at sinara ang hawak nitong lalagyanan. Nang tumayo ito ay napailing na lang ako.
"Such a coward." I hissed. "Ano? Iiwasan mo na naman ako, like what you are doing for a f*****g week? Ano ka bakla?"
"Hindi ako bakla and I can prove you that." Nakatalikod na sagot nito na tinaasan ko ng aking kilay at umayos sa pagkakaupo.
"Is that so?" Sumandal ako at napangiwi nang marandaman ko ang sakit sa aking likuran. "Damn! Ang sakit!" Hindi ko naiwasang mapamura at napapikit. Halatang sinugatan talaga ako ng mga alipores ng babaeng iyon. s**t! Ang sakit.
Hindi ko inaasahan na sa pagmulat ko ay ang gwapong mukha ni Theriong ang mabubungaran ko. He's worried.
"Masakit?" Tumango na lang ako dahil kapag gumalaw pa ako ay mas kumikirot. May araw din ang mga babaeng iyon. "This won't happen again. Kapitana will know about this and she'll receive a punishment. Mas mabigat na punishment kaysa sa una." Paliwanag nito at hindi alam kung saan hahawak dahil panay ako galos.
"My back hurts..." ngayon ko ramdam ang sobrang hapdi at sakit sa aking likuran. Wrong move na sumandal ako. This is all his fault. Bakit ba kasi patay na patay ang babaeng 'yon sa kanya.
Hindi ko alam kung ngunguso ba ako o tatalikod o ano. Gagalaw sana ako nang dahan dahan niya akong alalayang para umalis sa pagkakasandal.
"Dahan dahan..." saad nito. "Can you show me your back?"
Walang pag aalinlangang itinaas ko ang aking damit sa aking likuran. Pero agad ko din nabitawan dahil sumasagi itosa braso ko na may mga sugat. Sheyt! Paano nika nasugatan ang likuran ko, e, naka-tshirt naman ako.
Napahinga ako nang malalim at napailing.
"I can't." Imporma ko dito at tukuyan nang binitawan ang laylayan ng aking t-shirt. "Sumasagi sa braso ko." Naiiyak na ako sa hapdi.
"Okay lang ba sa 'yo na ako na ang magtaas?" Paalam nito. "I won' t look."
"Paano mo makikita ang galos o sugat kung hindi mo titignan?" Tanong ko na ikinakamot nito ng kanyang batok.
"Ayoko namang sabihin mo na binabastos kita." He said all of a sudden. Kung 'yon man ang iisipin ko--- e,' di sana hindi ko kusang itataas ang damit ko. All that matters to me now, is for him to put some meds para kahit papaano ay maibsan ang sakit.
"Just take it off." Utos ko na iki alunok niya.
"Sure ka?" Halos mautal siya sa sinabi.
"Yes, sure ako. Gagamutin mo lang naman ako, 'di ba?" I said, looking intently at his prominent eyes. "Hindi mo naman siguro ako ikakama after mo makita ang katawan ko?"
"Depende." He said.
Minulagatan ko siya.
"Just kidding." Itinaas nito ang dalawa nitong kamay at ngumiti. The smile that made me look at him amusingly. "I won't f**k you, unless, you beg for it." Aniya sabay kindat nito sa akin.
"Aba!"
Hahampasin ko sana ito nang bigla na lang niyang itinaas bigla ang suot ko. Walang sali-salita. Walang pagbibilang na naganap. Wala man lang pasabi. At hindi man lang niya ako niready.
Damn this man!
"Tang'na naman!" Naiiyak na hiyaw ko. Ang sakit. Naitaas ko pa nga dalawang kamay ko sa biglang pag aalis nito ng damit ko at hindi ko na naibaba pa. Alam kong puro galos lang ang mga sugat ko pero bakit napakahapdi? "Nagbilang ka man lang sanang hayop ka!" Dagdag na sigaw ko sa kanya at hindi na napigilan ang pagpatak ng luha sa aking mata.
"Oh, 'di ba, minsanan ang sakit?" Tila proud pa nitong sabi. Gusto ko siyang kutusan sa pinagsasabi. Okay na kanina, e. Akala ko concern---' yon pala--- gaganti lang ang hinayupak na lalakeng ito. "The more na dadahan-dahanin ko--- mas lalo kang masasaktan. So, I decided to make it quick. The quicker I did, the better. Maya-maya ay mawawala ng paonti-onti ang sakit. Trust me..." confident nitong sambit.
Inirapan ko na lang ito at nagtiwala. Wala namang mawawala kung sakali. Gagamutin niya lang naman ako. Hindi naman siguro niya ako pagsasamantalahan.
Ibinaba nito ang kamay ko at inumpisahang linisan ang mga falos sa braso at likuran ko. Banayad ang pagdampi ng bulak sa mga sugat ko. Ilang minuto din nitong nilinisan ang mga sugat na natamo ko dahil sa mga babaeng hitad na 'yon. Ang pinagpapasalamat ko na lang ay hindi nito nagalusan ang mukha ko.
Napakislot ako bigla nang maramdaman ko ang pagpahid nito ng cream sa bandang balikat ko. Napatingin ako dito at nagtama ang aming mga mata. Hinihipan nito ang sugat ko habang matamang nakatingin sa aking mga mata.
Hindi ko alam pero tila nahipnotismo ako ng kanyang mga mata. Sa bawat pag-ihip ng hangin na nagmumula sa bibig nito ay nagdadala iyon ng kilabot sa aking katawang lupa. Sinasabayan pa nito nang marahang haplos sa gilid ng aking sugat.
Napaawang ang aking bibig nang maramdaman ko ang paghalik nito sa gilid ng sugat na pinahiran nito ng cream.
His kiss...
His soft kiss on my skin... gives me shiver down to spine.
And before I knew it...
Nakalapat na ang mainit nitong labi sa aking labi.
- Writer
