CHAPTER 33

4313 Words

Sandra's POV I feel a lot better now. Ayoko lang talagang napag-uusapan or naaalala man lang yung kwento tungkol sa peklat ko. It's like, my cut there is way too deep. For me, it symbolizes my painful past. At everytime na naaalala ko yung nangyari, bumabalik din yung sakit. Both Emotionally and Physically.Ewan. Siguro part of Psychological Trauma na rin na parang nararamdaman ko pa rin yung same intensity of pain na naramdaman ko dati kapag naaalala ko iyon. Mabuti na lang at nandiyan si James sa tabi ko. Talaga namang big help yung ice cream nya at yung mga bata kanina. Though, hindi ko naiwasang malungkot nang maalala ko sila Papa. Totoo kasing madalas naming gawin yun dati. Madalas kaming mag-volunteer sa mga out-reach program at iba pang activities and projects ng Government at mg

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD