Nightmares
1091 Words
Hindi ko alam kung paano ko sasabihin ang lahat ng tungkol kay Ives at Juancho.
"Sino si Juancho? Bakit di ka makasagot?" Tanonh sakin ni Virgel
"Teka kumain muna tayo nitong sorbetes, pampalamig " kumbinsi ko kay Virgel.
Naupo ako sa isang kalapit na bench doon.
"Mukhang di mo ata alam ang tungkol kay Juancho." sabay kain ko ng sorbetes.
"Si Juancho kasi at Ives ipinagkasundo na sila ng mga magulang nila, magpapakasal agad sila pagka graduate nila, namin ng kolehiyo." Patuloy ko.
"Natatandaan ko yun mukha ng Juancho na yun." akmang aalis si Virgel at tutungo sa gate ng eskwelahan namin.
"Hoy Virgel saan ka pupunta?" nahablot ko ang suot niyang tshirt para pigilin ito sa binabalak na gagawin.
"Gusto mo bang manghiram ng mukha sa mga halaman, apo siya ng may ari nitong eskwelahan namin hindi ka pa nakakalapit sa kanya baka bugbog na abutin mo agad sa mga bodyguards at barkada niya." Babala ko.
"Maupo ka nga dito, pakiusap huwag kang padalos dalos at wala ka naman din magagawa." Muli kong awat sa kanya
Naupo si Virgel sa tabi ko, nakatanaw sa malayo at nakakuyom ang mga kamao na may panginginig pa. Napupuyos ito sa galit. Tinapik ko na lamang si Virgel sa balikat para maibsan ang sakit na nararamdaman.
*******
Makalipas ang dalawang linggo habang naglalakad ako patungo sa sakayan ng jip galing eskwelehan. Hinarangan ako ng dalawang lalaki at tinangay ang aking bag na may lamang pitaka ko.
"Saklolo, tinangay ng mandurukot ang bag ko."
Isa man sa mga taong nasa paligid ko ay walang tumulong kaya ako na lang mismo ang humabol sa mga mandurukot. Sa di kalayuan nakita kong pinatid ni Virgel ang isang mandurukot kaya nadapa ito, Mabilis niyang binigwasan ng suntok ang kasama nito. pagkalapit ko'y nagsipagtakbuhan ang mga mandurukot.
"Mga loko yun ah." sabay abot ng bag ko ni Virgel.
"Salamat ah." Wika ko.
"Check mo muna baka may nawala sa bag mo." Utos ni Virgel.
"Mahirap buksan ito." Sagot ko sabay sabit ng shoulder bag ko sa balikat ko.
"Sa sumunod mag iingat ka palagi ha"
Tumango ako,inalok niya akong ihatid sa bahay kaya pumayag na din ako sa takot ko baka inaabangan ako ng mandurukot.
Simula noon ay naging magkasundo na kami ni Virgel. Napapadalas din ang pag sundo niya sa akin kaya ito'y aking pinagtataka. Nalaman kong matagal na pala siyang nag resigned sa pamilya ni Ives at nakakuha ng trabaho sa isang factory malapit sa eskwelahan namin.
Lumipas pa ang mga buwan, nagtapat ng pag ibig sa akin si Virgel. Tatlong buwan siyang nanligaw sa aking bago ko sinagot. Napatunayan kong ako na ang mahal ni Virgel nang matiyak kong nalimutan na niya ang kaibigan kong si Ives. Nang umabot ng dalawang taon ang aming relasyon , nagpasya kaming magsama na ni Virgel. Nagkaroon ng bunga ang aming pagmamahalan, pinangalanan namin itong Brent ang aming panganay.
Masaya kaming nagsasama ng isang araw. Dumating sa aming bahay si Chairman Mao ang papa ni Ives, muling inaalok si Virgel, ang aking asawa na bumalik sa pagiging bodyguard. Dala ng hirap sa buhay at pangangailangam din ng mga magulang ni Virgil dahil ang kanyang ama ay nagkasakit. Nagpasya si Virgel na muling bumalik sa mansyon.
Noong una ay panatag ako at malaki ang tiwala ko kay Virgel dahil laging open ito sa akin at walang inililihim. Ngunit sa paglipas ng panahon ay nagbago si Virgel bumalik na naman siya sa pagkalango sa alak.
Napagtanto kong hindi pa nawawala ang kanyang galit sa Papa ni Ives, kung minsan kapag lasing ito ay nagpapahayag ng sama ng loob hanggang sa pagtulog niya naririnig ko na maghihiganti siya sa ama ni Ives. Lalong tumindi ang pag aalala ko ng mabalitaan kong nakabalik na si Ives galing ng States.
Laking gulat ko ng isang araw natunton ang bahay ko ni Ives. Madami siyang ibinigay sa akin bilang pasalubog at regalo. Miss na miss na niya daw ako, marami siyang naikwento tungkol sa naging buhay niya sa amerika.
Sa gitna ng aming pag uusap ay bigla na lamang napahagulgol si Ives at yumakap sa akin.
"Mira, niloko ako ni Virgel may relasyon sila ng pinsan kong si Mariel. Nahuli ko silang naglalampungan sa bahay ni Mariel."
(Mariel ang ina ni Lance na pilit na ibinabagsak ang pinsan si Aizen.)
Nanlaki ang mga mata ko sa narinig ko kay Ives, ipinagpatuloy pala nila ang naudlot nilang relasyon noon nag aaral pa kami. Ngunit ang nakakabigla pa nito ay ang kwento niyang pinagtaksilan siya ni Virgel sa kanyang pinsan.
Sa tindi ng galit ko'y napatayo ako sa aking kinauupuan, sasampalin ko na sana si Ives ngunit biglang naninikip ang aking dibdib sobrang sakit halos di ako makahinga. Bigla na lamang nanghina ang aking mga tuhod at nanlabo ang aking paningin kasunod nito ang pagkawala ko ng malay.
NIGHTMARES
"Ahhh s**t ang sarap, sige pa Virgel sige pa,"
Nakatuwad si Maoricio habang binabarurot siya ni Vergel sa likod.
"Ang sarap mo talaga Virgel kaya mahal na mahal kita,"
Bumalikwas ng dapa si Maoricio at humiga sabay taas ng mga paa sa ere,
"Come to Mama baby."
"Come here baby, who's your Mama?"
Lumapit naman si Vergel at pumuwesto kay Maoricio ang lolo ni Aizen.
"Good boy baby thats right im your Mama." saad ni Chairman Mao na halos mabaliw sa ligayang ibinibigay ni Virgel.
At patuloy na umindayog ang balakang nito sa pang upo ni Maoricio.
BLAAAAAG!!!!
Iniluwa ng pinto ang kakambal ni Mao na si Lao na may tangan-tangan baril.
"let me explain kapatid ko." Gulantang na si Chairman Mao
"Sinasabi ko ng may kahayupang nangyayari dito." Galit na sabi ng kakambal ni Chairman Mao na si Lao.
"Uncle huwaaaaaaagggg!!!!" sigaw ni Ives.
Isang putok ng baril ang umalingawngaw
Nag aagawan ng baril si Vurgel at si Lao.
Muling pumutok ang baril napatigil ang bawat isa, napahawak sa tyan si Lao pagkatingin niya ay may dugo ito.
"Kuya!!!!!!!" sigaw ni Mao sa sinapit ng kanyang kakambal.
"Umalis ka na muna Virgel, tumakas ka na!" sigaw ni Maoricio.
Mabilis na dumampot ng damit pantakip sa katawan si Vergel at tumalilis palabas ng kwarto nadaanan niya pa ang kaluguyo na si Ives
Buong pagtangis naman si Maoricio .
"Tumawag kayo ng ambulansya iligtas natin si kuya!"
"Kuyyyyyaaaaa!!" napabalikwas ng bangon si Chairman Mao napatantong binabangungot siya
inabot niya ang baso ng tubig sa tabi ng kama niya ng tingnan niya ang oras alas dos y media na ng madaling araw napatingin siya sa litrato ni vergel at di mapigilan umiyak.
"Virgel, Virgel nasaan ka na magbalik ka na sakin!"
- Writer
