Episode Forty-Nine
Xavier’s Point of View “XAVIER,” ang pagtawag ni Mikael habang kumakatok sa pintuan. Kasalukuyan akong nakasandal sa pinto. “Xavier, sorry na.” “Mikael, huwag mo muna akong kausapin, please,” ang paki-usap ko sa kanya. “Gusto ko lang mapag-isa.” “Xavier, I just want to say that… hindi ko sinasadya,” ang paliwanag niya. “Nadala lang ako sa epekto ng alak at sa nasabi ni Jace. Sorry ulit. I love you.” Hindi naman ako umumik. Napaupo naman ako sa sahig. Nagsimula akong lumaha dahil sa pagkasiphayo na aking nararamdaman. Nagtagal naman ako doon ng ilang minuto. Nang makamaramdaman kong maayos na ako ay lumabas din ako ng banyo. Nadatnan ko si Mikael na mahimbing na natutulog sa kama. Inayos ko naman ang kumot niya. Lumapit ako at naupo sa gil
- Writer
