The Confession of Pasha (Tagalog/Filipino)

chapter 16

Hindi ko magawang tumutol habang pinagsasaluhan namin ni Finlay ang halik. Sa ibang hotel kami nakacheck in. I don't know. Kusa nalang sumusunod ang katawan at isipan ko sa anumang pasya niya. Lasing na nga ako, pero mas lalo ako nalalasing sa mga halik niya habang kung saan na din nakakarating ang mga kamay niya. Pero bawat haplos na kaniyang pinapakawalan ay ramdam ko pa rin ang mag-alalay at pagsuyo. Kahit na hindi ako marunong humalik ay pilit ko parin tugunan ang mga iyon.

Maingat niya akong hiniga sa malambot ay malapad na kama. Dahan-dahan niyang inalis ang mga saplot ko sa katawan, maliban nalang sa pang-ibaba. Dumapo naman ang mga palad ko sa kaniyang tyan. Hindi ko maipagkaila na mas umiinit ang aking pakiramdam nang may nakapa akong nakaumbok doon—my husband has an abs! Hindi ko lang alam kung ilan 'yon dahil pinupukaw ng aking atensyon ang mga halik ni Finlay.

"F-Finlay..." I called him, almost whispering.

"Yes, babe?" Saka nagtama ang aming paningin. Pareho namumungay ang aming mga mata dahil na rin sa espiritu ng alak na bumabalot sa amin.

Gusto ko sanang itanong, kung bakit ganito ang nararamdaman ko... Bakit mas lalo mainit? Alam kong nakabukas ang aircon pero bakit ganoon? Ito ang unang pagkakataon na maramdaman ko ito. Wala akong ideya...

"A-ang init..." Para akong hinihingal nang sambitin ko iyon.

He give me a small smile. "Same here, babe." Namamaos niyang sagot. Ipinagpatuloy pa niyang halikan ang iba't ibang parte ng aking katawan.

Napapikit ako ng mariin nang maramdam ko ang mga labi niya sa isang dibdib ko. Hinahalikan at pinaglalaruan. Hindi ko mapigilang mapaliyad dahil sa sensasyon. Dumiin ang mga kuko ko sa braso niya habang ginagawa niya iyon. Parang basa na din ang ibabang parte ng aking katawan.

Namumuo sa aking isipan ang desisyon.

Take me as your woman and as your wife, Finlay. I swear, I will never regret to give myself to you. Forever, your name will be written in my heart wherever I go.

Tuluyan nang nakakalat ang mga damit namin sa kama. Good thing, lampshade lang ang nagsisilbing ilaw sa buong kuwarto.

Until I feel his into mine. He's ready to take his entrance on me. Kinagat ko ang labi ko, hinahanda ang aking sarili sa anuman ang mangyari ngayong gabi.

Kahit na maingat ang pagpasok niya sa akin ay hindi ko maiwasang napadaing. Napakapit ako sa head board ng kama habang nakatingin sa ibaba. Pinapanood ko ang kaniyang ginagawa sa aking ibabaw. He slowly moved, katumbas ang ungol na pinakawalan ko.

"Fin-lay..." Impit kong tawag sa kaniya.

"Stay put, babe." He groaned. Patuloy pa rin niyang ginagawa.

Pumikit ulit ako ng mariin. Tinitiis ko ang sakit pero hindi rin naglaon ay napapalitan na iyon ng sarap.

Saglit siya tumigil. Kita ko ang pawis na namumuo sa kaniyang noo. Kinuha niya ang isa pang unan at nilagay niya iyon sa kaniyang gilid. Doon niya pinatong ang isang binti ko habang ang isang binti ko naman ay pinatong niya sa kaniyang balikat. Hinakawan niya ang mga kamay ko bago siya ulit gumalaw.

"F-Finlaaaaayyyy..." Hindi ko mapigilang ihiyaw ang kaniyang pangalan. My goodness, para akong sasabog!

"Damn, Pasha." He groaned again. Mas bumibilis ang kilos niya. Binitawan niya ang mga kamay ko. Mahigpit siyang kumapit sa magkabila kong bewang. Mas dinidiin pa niya ang kaniyang sarili. Parang may gusto siyang abutin sa loob ko! "Oh f**k, I'm coming for you, babe..."

Napaliyad na ako. Pilit ko kumapit kung saan man hanggang sa napahawak ako sa bed sheet ng kama.

Sabay kaming napahiyaw nang may naramdaman akong mainit na likido sa loob ko. Agad din hinugot ni Finlay ang kaniya mula sa akin. Napabuntong-hininga ako. Nakaramdam ako ng labis na panghihina. Hinihingal ako kahit na nakahiga lang ako ng mga oras na may ginawa kaming milagro.

Tinanggal ko ang tingin ko sa kaniya. Sa halip ay tumagilid ako ng higa at nagtaklob ako ng kumot. Medyo nawala nang kaunti ang antok ko.

"Babe?" Masuyong tawag niya sa akin. Ramdam ko tinabihan niya ako at niyakap. "Are you okay?"

"Okay... Naman..." Sabi ko.

"I'm sorry but I won't regret this beautiful night, Pasha." Marahan niyang hinaplos ang kaniyang buhok . Dumanausdos iyon hanggang sa aking braso. "I just want this to be remembered for us."

Hilaw akong ngumiti kahit na alam ko ay hindi niya makikita iyon. "You don't have to explain, Finn. Nakapagdesisyon na din ako. Hindi rin ako nagsisisi na may nangyari sa atin. And besides, we're married."

"I will formally introduce to you the Hochengco clan, babe. I am proud that you are my woman and wife. Makikilala mo na din si Ahma. Our grandma."

Bigla akong humarap sa kaniya. Nanlalaki ang mga mata ko. Parang nawala nalang ng basta-basta ang kalasingan ko! "L-Lola?" Ulit ko pa.

Ngumiti siya. "Yeah. Eufemia Ho or Hochengco, the grande dame and a matriach of the family." He answered. "Since, wala na si Angkong, Ahma is the head of the family."

"Bigla akong kinabahan, Finn." I confessed.

Hinawi niya ang takas kong buhok. "Don't be, babe. She won't harm you and I won't leave you. Nandito lang ako. Kasama kitang harapin siya."

Sana nga matanggap din niya ako, Finlay. Sana nga...

_

Ilang beses na ako kumawala ng malalalim na buntong-hininga habang nasa loob pa rin kami ng sasakyan ni Finlay. Narito kami ngayon sa Orchard. Isa itong golf and country club. Dito daw gaganapin ang welcome party ng ahma ng magpipinsang Ho.

It's been three days since we came back from the wonderful trip. Kung masaya ang naramdaman ko sa lugar na iyon. Ngayon naman ay kinakabahan ako na ewan. Dahil sa makikilala ko ang lola nila! Sana kasing bait siya nina tita Fiorella.

"You're tensed. Relax, babe." Wika ni Finlay nang hinawakan niya ang kamay ko. "I'm here with you. Aright?"

Tahimik akong tumango. Lihim ko kinagat ang aking labi para mapawi kahit papaano ang kaba at takot. Kayanin mo, Pasha. Kayanin mong humarap sa lola nila!

"Yoh, cous!" Nakangiting bati nina Archie at Suther nang sinundo nila kami dito sa Parking nang nakalabas na kami mula sa sasakyan.

"Nariyan na ba si Ahma?" Tanong niya.

"Yeah, nasa Banquet Hall na ang lahat. Hinahanap ka din niya sa amin." Sagot sa kaniya ni Suther.

Tahimik na tumango si Finn. Agad niyang niyapos ang aking bewang para sabay na kaming pumasok sa loob ng Banquet Hall na tinutukoy nila.

Halos malula ako nang tumambad sa akin ang maraming tao. Puros mga singkit ang nakikita ko. Maliban sa akin na mas nagingibabaw ang pagiging mestiza ko. Hindi ko rin makita si Naya dito...

"Narito rin ang mga board of directors, major stock holders, sister company..." Rinig kong sabi ni Suther sa akin. "Masasanay ka rin, Pasha. Don't worry."

Ngiti lang ang tanging naisagot ko sa kaniya.

"Hi, Pasha! Finlay!" Sina Keiran, Archie at Fae ang lumapit sa amin. "Finn, magpakita ka na kay Ahma. Ikaw nalang hindi pa bumabati sa kaniya."

"I see." Bumaling siya sa akin. "Let's go, babe." Aya niya.

Napalunok ako saka tumango kahit na pipilitan. Humakbang na kami palayo sa mga pinsan niya at lumapit kami sa isang matandnag babae na abala na nakikipag-usap sa mga kasing tanda lang niya. Nakangiti siya. Base sa pisikal niyang anyo, parang hindi masabi na lola ng magpipinsang Ho ito dahil mukhang malakas pa nga ito. Nang napatingin siya sa direksyon namin ay nagpaalam siyang umalis muna sa mga kausap nito.

"Finlay!" Masigla niyang bati sa kasama ko.

"Ahma,"

Niyakap siya nito. "Bakit ngayon ka lang, apo? Tagal kitang hinintay na magpakita sa akin." She said.

"I'm sorry, Ahma. Sinundo ko lang si Pasha."

Sa akin bumaling ang tinatawag niyang Ahma. Isang blangkong tingin ang iginawad niya sa akin. Napalunok ako. Sa mga tingin niyang iyon ay parang sinusuri niya ako. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa. "Siya pala ang tinutukoy ni Fiorella na nobya mo..."

"Yes, Ahma."

"M-magandang araw po..."

Naniningkit ang mga mata niya. "I thought this will be a good day for us. I'm with Tarrah Ongpauco."

Kumunot ang noo ni Finlay sa narinig. "Tarrah?" Ulit pa niya.

"Yes, she will your wife, Finn, my grandson." Sa akin naman siya tumingin. "Mukhang mali ang dinala ng aking apo para sa piging na ito, iha. As you can see, we're not only celebrating my welcome party here. This is also Hochengco and Ongpauco's engagement party."

"Ahma!" Hindi mapigilan tumaas ang boses ni Finlay.

"Don't ever dare to raise your voice, little boy." Mariing sambit ni Eufemia Ho. "She's not a chinese for Pete's sake! Una, si Keiran at ngayon ay ikaw? Aba, papaano ang iba mo pang pinsan? Sina Suther? Kal? Archie? Vladimir and Fae? Also your cousin Mikhail? Susunod sila sa yapak ninyong dalawa?"

"I don't care about family traditions, Ahma." Mariin at galit na sabi ni Finlay. "Bawiin ninyo ang sinabi ninyo, engagement is excluded here."

"Finlay!" Nag-aalalang suway sa kaniya ni tita Fiorella. "Please..."

Nanahimik ako. Kahit wala naman akong ginagawa pero bakit hinihingal ako? Ayaw sikmura ng katawan ko ang mga narinig ko. Parang kinurot ang puso ko.

"Pasha..." Rinig kong tawag sa akin ng ibang pinsan ni Finlay.

"I don't ever dream that she will be your wife sooner or later, Finlay. I can't accept her in this family. I don't accept her in my family!" Galit na din ang sabi niya. "Hindi ko alam kung anong kinain nina Kyros at Damien para payagan kayong dalawa ni Keiran na makipagrelasyon, she and the another girl are not even a chinese! They won't be helpful in our family!"

Napayuko ako't kinagat ang aking labi. Kinuyom ko ang aking kamao. Kahit na nangangatog na ang aking mga binti ay pilit ko pa ring tumayo at maging matatag. Gusto nang kumawala ang mga luha ko pero pinipigilan ko lang.

"I..." Sabi ko na dahilan para tumigil sila sa pakikipagtalo. "I'm sorry for intruding your party, M-Madame Ho..."

"Pasha..." Hindi makapaniwalang tawag ni Finn sa akin.

Inangat ko ang tingin ko sa kanila. Isang pilit na ngiti ang iginawad ko sa kanila. "Aalis na po ako..." Bumaling ako sa kaniya. "You must stay here. You need to face your fiancee..." Saka tinalikuran ko sila.

Kaya mo ito, Pasha. Huwag na huwag kang babagsak. Saka ka na bumagsak kapag nawala ka na sa harap nila.

"Pasha!" Tawag pa niya sa akin. "s**t, let me go!"

Halos pinigilan ko ang sarili kong huminga hanggang sa nakalabas na ako nang tuluyan sa Banquet Hall.

Hindi ko na alam kung saan ako pupunta. Wala akong kasiguraduhan kung saan man ako dalhin ng mga paa ko. Pero iisa lang ang malinaw sa akin.

Family first before others.

Finlay, please show them that you are a responsible son and a grandson. Do your best to please them. Don't mind me.

Niyakap ko ang aking sarili habang patuloy pa rin ako naglalakad.

"Dahil mahal kita, naiitindihan kita... Kahit mahirap, kakayanin ko... Mahal kita, Finn." Halos mabasag na ang boses ko nang sambitin ko ang mga salita na iyon kasabay na pumatak ang luha at marahas iyon umagos sa aking mga pisngi...