CHAPTER 22

1714 Words

FOR A FEW SECONDS, they stared at each other. She smiled at him, he smiled at her too. Pagkatapos ay isinuksok nito ang dalawang kamay nito sa bulsa ng suot nitong maong shorts at tsaka tumingin sa malayong parte ng ilog na tila may inaalala ito. "Alam mo bang noong bata pa ako ay kinasusuklaman ko ang lugar na ito?" pagsisimula nito. "I hated everything about this place. Isinumpa ko sa aking sarili na sa oras na makaalis ako sa lugar na ito ay hinding hindi na ako babalik dito." Kunot-noong napatingin siya rito. "P-pero bakit..." "I've told you about nightmares, right? Pagkatapos kong lumipat sa mansion ni Sebastian ay tuluyan ko na ngang kinalimutan ang lugar na ito. Or at least, I've tried to. But the memories I had in this place never left my mind. Kung sana ay kasing tapang ko si D

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD