His Pleasurable Vengeance

CHAPTER TWENTY THREE

She shivered at his cold dark voice. Mariin muna siyang napalunok bago lumingon.

And their eyes met. At kung gaano kalamig ang boses nito, higit pa ang mga titig. Hindi lang kalamigan ang nababanaag niya sa mga mata nito, she can also see fire of hatred in them. Apoy na gusto nang tumupok sa kanya sa mga sandaling iyon.

"Z-Zeth..." Tanging nanulas sa kanyang labi.

She already practiced the words she needed to tell him, pero ngayong kaharap niya ito ay tila naumid ang dila niya.

Nagulat nalang siya ng inisang-hakbang nito ang pagitan nila saka mariin siyang hinawakan sa kaliwang braso. Sa sobrang diin ay napaungol siya.

"I told you to never come back! Ano doon ang hindi mo maintindihan?! What are you up to this time, huh?" Madilim nitong sabi.

Ang sakit na nararamdaman niya mula sa pagkakadiin ng kamay nito sa kanyang braso ay wala kumpara sa sakit na nararamdaman niya sa nakikitang kamiserablehan nito.

If she could only turn back time, she will never going to hurt him like what she did.

She raised her head to look at him. Nanlalabo na ang kanyang mga mata sa luha. His hold of her tighten more, his eyes is burning in wrath, pero imbes na kumawala at lumayo ay lumapit pa siya. Saglit lang ay mahigpit na niyang yakap ang katawan nito habang pigil ang impit niyang hikbi.

She felt him tensed. Hindi ito agad nakahuma. Ilang saglit din sila sa ganoong posisyon bago niya narinig ang nakakaloko nitong tawa.

"So, ito ang dahilan kung bakit ka bumalik?"

Kumunot ang kanyang noo. Pero bago pa man na sinc-in sa kanyang utak ang ibig nitong sabihin, ay mahigpit na nitong iniyakap ang braso sa kanyang likod saka buong pusok na pinalandas ang labi sa kanyang leeg.

Sa gulat at init ng labi nitong dumapo sa balat niya ay napasinghap siya.

"Ano na naman ang ipinusta mo sa mga kaibigan mo para dito, huh?" In between kisses, he asked mockingly. "A trip to Europe? To US?" Dugtong tanong nito at mas lalo pang diniinan ang hawak sa kanya. Making her whimper.

Hindi na siya halos makahinga. He is holding her tight as if his arms was made of steel. O maaaring sinasadya nito iyon gawin. He want to suffocate her to death.

"Z-Zeth.." hirap na niyang sabi.

She tried to move her arms to struggle pero walang laban ang lakas niya sa lakas nito. Nagpatuloy ito sa ginagawa. Kissing her neck hardly. Sa puwersa nito ay napa-atras siya at napasandal sa gilid ng mesa. Sa impact ay nahulog ang mga bagay na naroroon sa ibabaw.

Mula sa leeg ay idinako nito ang labi sa kanyang bibig, at tulad ng paraan ng paghalik nito doon ay ganoon din ang ginawa nito sa labi niya. Sa diin at lalim, pakiramdam niya nagkandasugat ang kanyang labi.

Or maybe it is, dahil nalalasahan na niya ang dugo mula roon.

"Z-Zeth, ano ba... nasasaktan ako. S-Stop it.. please.." Humihingal na pakiusap niya nang saglit na makawala mula sa atake nito.

Her tears are now freely falling down her cheeks. Gone is the gentle and loving Zeth she loved. Ang lalakeng kaharap niya ngayon ay kinain na ng tuluyan ng galit at pagkamuhi.

God... What have she done?

"Z-Zeth, don't do t-this--"

Pero parang wala itong narinig.

He was so consume by his anger that no matter how much she begged,

it was useless.

From her back, she felt his hand hold her uniform. Buong lakas nitong inisang-haklit iyon. Sa lakas, natanggal ang iilang butones sa harap. Na nagawa pang sundan ng kanyang mga mata ng mahulog sa sahig.

Her inside started to panic when she saw his dark stare on her now almost exposed breasts.

At bago pa man siya nakapag-protesta ay buong sabik na nitong ibinaba ang mukha sa bandang gitna habang ang mga kamay ay nasa strap at hinaklit din iyon.

"Z-Zeth, don't--"

Sinubukan niyang iiwas ang katawan. Tumigil naman ito at ini-angat ang mga mata sa kanya. She thought that he already came into his senses, but she was wrong. He still has the same dark stare, the same grim face and lips in thin line. At sa labing iyon ay unti-unting gumuhit ang isang nakakalokong ngisi.

"Hindi man maganda ang ginawa mo sa akin, you still deserve to be f**k in bed at least." Sabi nito pagkunwa'y walang babalang sinikop siya at inihakbang ang mga paa papunta sa kwarto nito.

Before she could protest, they are already inside.

He harshly put her to bed, almost throwing her on top of it. Halos mapangiwi siya ng maramdaman ang matigas na kahoy ng kama nito na tumama sa kanyang likod na tanging manipis na kutson lamang ang sapin.

Hindi pa man siya nakakahuma ay dinaganan na siya nito.

"Z-Zeth.."

She struggle in horror. Ngunit hinawakan nito ang magkabilang kamay niya at itinaas sa bandang ulo niya, making her unable to move.

He lower his head down to kiss the contour of her neck, and like earlier, he kiss them like he wanted to devour her fully.

Bumaba pa ang labi nito, and when his mouth catch her n****e and sucked it hard, she groaned in pain.

"Z-Zeth.." mahinang anas niya.

Ang kaninang pagpupumiglas niya ay unti-unting tumigil. She don't want to fight him anymore. Naubos na yata ang kanyang lakas. If by f*****g her will ease even a little bit of his anger, then she's willing to give him all of her.

But not like this. Not by force.

"You don't have to do this, if you want to... f**k me.. hindi mo na kailangan gumamit ng dahas. Hindi mo na ako kailangan pilitin. You can have me a-all you want.." sa nanginginig na boses ay sambit niya.

She close her eyes after saying that. She is now leaving all of her to him. Bahala na ito sa ano man ang gusto nitong gawin sa kanya.

Ngunit lumipas nalang ang ilang segundo ay hindi niya ito naramdamang gumalaw. She can still feel him next to her, his raging breath on his neck, but he remain still.

Kaya unti-unti niyang iminulat ang kanyang mga mata, only to met his bloodshot eyes. Nakamashid ito sa kanya na tila unti-unti ng nahimasmasan.

In his eyes, she can see different emotions. Hatred.. guilt.. regrets..

Kung pagsisisi sa ginawa sa kanya ngayon o pagsisisi dahil nakilala siya ay hindi niya alam.

'Pinagsisisihan ko ang sandaling nakilala kita!'

Mariin siyang napalunok. Ang kudlit ng ala-alang iyon ang nagpalinaw sa kung ano ang emosyong nakikita niya sa mga mata nito. He regretted those days, he met her. Malinaw nito iyon sinabi. And thinking of it always hurt like hell.

Hindi na naman niya napigilan ang pamumuo ng kanyang luha. At mas lalo itong natigilan ng makita iyon. And from her face, he roam his eyes on her exposed breasts.

Tumiim ang labi nito at tila siya nakakadiring ispesimen na bigla nitong nilayuan.

Bumangon ito mula sa pagkakadagan sa kanya and immediately distance himself. Umupo ito sa bandang paanan ng kama, and with cold distant voice, he speak.

"Magbihis ka na at umalis. Kung magkikita man tayo sa hinaharap, ituring natin ang isa't-isa na hindi tayo magkakilala."

Sabi nito ng hindi man lang siya magawang tingnan.

Hinila niya ang kumot at itinakip sa hubad niyang dib-dib. Nasa sala ang pang itaas na uniform niya, but she doubt if she still can wear it. Natanggal na ang mga butones niyon.

Dahan-dahan siyang bumangon at umupo. She raised his head and look at him with his back on her.

"G-Gagawin ko ang gusto mo. And even if you tell me to disappear from your life forever, nakahanda akong gawin. But please... Don't ruined yourself like this. Hindi magugustuhan ni nanay Zeny na sinisira mo ang sarili mo at pinababayaan ang pag-aaral mo. She won't be happy if--"

"Don't mention her name on that filthy mouth of yours!" Matigas nitong sabi.

She bit her lip, and smile bitterly. Hawak-hawak ang kumot sa kanyang dib-dib, ay tumayo siya mula sa kama. Humakbang siya at nilagpasan ito.

Nasa may pinto na siya ng muling magsalita.

"You have an exam next week. Please, pumasok ka na, and I promise, I won't let our path to cross ever again." mahina niyang sabi.

And God knows how much she stop herself from breaking totally.

Nagmamadali siyang lumabas. Ngunit dagli rin natigilan ng may mapansin ang kanyang mga mata sa basurahan sa gilid.

In that trash bin, she saw her t-shirt.. the one she gave him that day when she approach him on the locker room. Punit-punit at nakatapon doon.

Another pain hit her rock bottom. Pero hindi na siya nagreklamo kahit sa sarili niya. She deserve it. And after all, sinabi naman niya noon na pwede nito iyon itapon.

Konsuelo niya iyon sa sarili, pero hindi pa rin niya maiwasan ang hindi sumakit ang loob. But she swallowed the pain again.

Pinulot niya ang kanyang uniform ng makita niya iyon para lamang madismaya.

Halos lahat ng butones niyon ay natanggal. How can she wear it now?

Namomroblema siya ng biglang mapa-angat ng tingin dahil sa initsang t-shirt na dumiretso sa kanyang mukha.

"Huwag kang mang iwan ng kahit anong bakas mo rito. Kunin mo ang ano mang gamit mo at umalis."

Iyon lang at muli itong tumalikod.

Again, she smile bitterly. At habang marahan niyang isinusuot ang bigay nitong t-shirt ay sunod-sunod naman na naglandas ang kanyang mga luha.

It was the end for them. It was also the last time she will feel him that close. Iyon na rin ang huling pagkakataon na maririnig niya ang boses nito. Ang huling sandaling tutuntong siya sa lugar na iyon, ang lugar na kahit sandali, naging isang masayang parte ng buhay niya.

Maaaring kakalimutan na nito ang lahat ng may kinalaman sa kanya, pero siya... habang buhay niyang alalahanin na minsan naging masaya siya sa piling nito at ni nanay Zeny.

"Goodbye Zeth.." Masakit niyang bulong bago tuluyang tumalikod.