MYSTY’S POV
“Minsan talaga napakasira ulo mo. Hindi ko alam kung matutuwa ako sa k’wento mo o maiinis ako. Kung ano man ang nakaraan nating dalawa wala na akong pakialam do’n at hinding-hindi ko na babalikan ‘yon.”
“Huh, tsk. Bakit pa ba ako magtataka? Ikaw pa rin ang Mysty noon at ngayon. Ikaw pa rin ang Mysty na matigas at hindi lalambot sa sino man.” Sinugod nya ako ulit at this time bumawi na ako.
Sinabunutan ko sya saka ko tinutok ang espada ko sa leeg nya. Narinig ko ang sigaw ni Lara at ramda ko ang panginginig nya. “Nasa’n ang kapiraso ng puso ko na kinuha ni Zena,” nangigigil na tanong ko sa kanya.
Muka sa taas ay akmang susugurin ako ni Lara nang humarang si Anna at Ji. “Wala akong alam sa sinasabi mo!” Hinawakan nya ang kamay ko saka nya tinapatan ang espada ko.
Nakita
