Give Me Love

CHAPTER SEVENTEEN

EVENTUALLY, Luigie got her eyesights back. Her temporary blindness is caused by some swelling inside her head near in the eyes nerves. It's one of the rarest cases as per the doctor. Kung aabutin pa marahil iyon ng ilang araw ay baka posibleng hindi na bumalik talaga ang paningin niya. 

Pagkatapos nang maraming tests at exam sa kanya ay pinalabas na rin siya nang makasigurado ang mga ito na maayos na siya. May mga pinainom rin sa kanya pero sinigurado naman sa kanya ng mga doktor na hindi maaapektuhan ang pagbubuntis niya. It was the long three days of her life. Not seeing anything within these days bring her to a perfect storm.

Minsan hindi na rin niya alam kung ano ang mararamdaman sa ginagawa ni Jarreus. Halos hindi na ito umuuwe. Aalis lang ito at babalik rin agad. She was always shooing him away but he stays. Hindi lang ito dumidikit sa kanya pero alam naman ng lahat na nakasunod lang ito sa kanila. 

She will be staying in their house. Matagal na rin mula nang huli na bumalik siya doon. Madalas ay sa condo unit lang siya nananatili kapag nasa Pilipinas. Mula nang kumita na siya ng sariling pera ay literal na bumukod na siya. 

Kasama niya si Vladimir dahil bukod kanino ito lang ang mas pinagkakatiwalaan niya. Pagpasok pa lang nila sa balkonahe ay alam niyang wala pa rin nagbago. Kahit sa arrangement ng gamit ay parehas pa rin. 

"Luigie, welcome back." 

Nilingon niya ang Daddy niya. Kasama ito sa pagsundo sa kanya. She felt the familiar warmth of his voice. Hindi na niya matandaan kung kailan siya ginamitan ng ganoong kalamyos na boses ng ama. 

Napatango lang siya.

Hindi na niya matandaan kung kailan ang huling naramdaman niyang may pakialam ito sa kanya. Dahil  lagi naman pakiramdam niya noon ay wala itong pakialam sa kanya. Kaya nga hinayaan siya noong mga kabataan niya na dalhin sa probinsiya ng lolo niya. She was just something he can't get rid off. 

"We will go upstairs, Dad." Paalam niya. 

Tipid na ngumiti ang ama. 

Sumunod ang kaibigan sa kanya. Binuksan niya ang pinto ng kuwarto niya. Nagulat pa siya  nang maabutan ang dating silid. Katulad nang ibang parte ng bahay ay wala rin nagbago. Hindi tuloy niya mapigilan mag-isip ng dahilan. She was eighteen or nineteen back then the last time she went to that house. Mula niyon ay hindi na niya binalak bumalik. 

Umupo siya sa dulo ng kama niya. Her room stays the same. Kahit nga pagkakaayos ng mga gamit niya ay hindi nagbago. Kinuha niya ang music box na niregalo ng lolo niya sa loob ng drawer niya noong sixteen birthday niya. It is still there. She opened the music box and it creates lovely musical notes. 

She kept silence. Kung may pamimilian lang siya ay ayaw niya umuwe doon.  

"Are you okay, Lu?"

Nilingon niya ito. "Puwede ba ko sumama sa'yo mamaya? I don't want to stay here." 

Umiling ito. 

She pouted. Alam niya na hindi papayag ang Daddy niya. Isa, ayaw rin niya maging pabigat sa kaibigan. Pero hindi niya gusto mag-stay doon. Kung ayaw niya makasama si Jarreus, ganoon rin sana ang ama niya. She live her life without him and she can again now. They are not yet okay, and maybe they will never be. 

"But could you stay here in my room tonight, right?" 

Nanlaki ang mga mata nito.

"Are you out of your mind? Your Dad and your husband will gonna kill me." Ani Vladimir sa purong lengguwahe nito. 

She took a deep breath. His true identity is a big secret they still keep. 

"Don't worry, Thea back from Samar this morning. She can sleep here with you." 

"You should let her take a long vacation, Vlad. Ang tagal rin hindi nakauwe ng batang iyon."

Umuwe si Thea para bisitahin ang pamilya nito sa probinsiya. Akala niya ay magtatagal pa ito doon. 

"She misses you, Lu. Iyak ng iyak si Thea noong naaksidente ka. Kung hindi ko nga lang pinilit na umuwe dahil sayang naman kung ire-sched pa niya iyong ticket na binili niya."

Babawi siya kay Thea. Malamang natrauma ito dahil sa kanya. Kung hindi siguro niya kinulit ito na mag-bar sila ay hindi siya maaaksidente. Above all, she's thankful because her baby is fine inside her. 

Tinitigan niya ang kaibigan. "Do you find anything about Phillip?"

Bumuntong-hininga muna ito bago umupo sa tabi niya. "He's Leo's cousin, Lu." 

Napalunok siya. Naramdaman niyang kinabig  siya ni Vladimir. Merely hearing Leo's name sends goosebumps to her. "They are close relatives. Magkapatid ang mga nanay nila. He was the only cousin of Leo."

"It explains his lavish madness to me." She gulped the lump in her throat. She shed a tears. "Those people will never forgive me."

"They didn't know what happened. It was an accident." 

"But I caused it..."

Hinaplos nito ang balikat niya. 

"You can't control it. It's Leo's choice to take his own life.

Don't worry. I'll take care of everything. Huwag mo na isipin ang nangyari. You are pregnant. You should think about your baby and nothing else." He assured her.

Napahawak siya sa ibabaw ng tiyan. 

"Jarreus knows everything." Bulong niya.

"And?" 

"He loves me." Her voice cracked. She wanted to believe it. Pero alam kasi niya kung ano ang lugar niya sa buhay nito. "He told me he loves me despite the truth." 

"So there's no annulment anymore?" 

"I want it. Nagsimula kami sa mali kaya itatama ko. I'm letting him go. Maybe he was telling me that because I'm pregnant. He's scared that I would harm this baby inside me." She was reckless and impulsive back then. Hindi na niya uulitin ang pagkakamali na ginawa. "But I wouldn't hurt this gentle one. I'll protect this one in all cause."

"You don't believe him? Paano kung totoo na mahal ka niya?" 

Tumingala siya at mabilis na umiling. "He loves Regina and I've witnessed it so many times. He will always choosing her. He will never forget that love towards her. I knew it. I felt it and he will be stuck forever to her. Siguro nga mahal niya ko pero alam ko kung ano ang lugar ko. I'll always be the second option." 

Jarreus love for her was s****l love. It didn't involve his emotion. 

"Not the priority nor the first pick..." 

Wala ng umimik sa kanilang dalawa. Hindi nagtagal ay umalis si Vladimir dahil may mga aasikasuhin pa ito. Dumating naman si Thea at agad na niyakap siya. Thea will staying there with her. Malaki ang pagpapasalamat niya kay Thea. She will always be part of her family, not just her personal assistant.

Tinutulungan siya ni Thea mag-ayos ng mga gamot niya. May pinakita na lumang litrato si Thea na nakuha marahil nito sa mga lumang gamit niya. Napangiti siya nang makita ang litrato niya noong five years old siguro siya. She was wearing a floral yellow dress and yellow shoes. May nakaipit rin na sunflower sa may puno ng tainga niya. 

"Ang cute mo dito, Ma'am Luigie. Siguro kung babae ang anak n'yo ni Sir Jarreus ay kasing-ganda mo." 

Napangiti siya at kinuha ang litrato na hawak ni Thea. Ito lang yata ang litrato na natabi niya mula nang pagkabata. 

"Ma'am, hindi ko po alam kung alam ninyo pero pagdating ko nakita ko iyong sasakyan ni Sir Jarreus sa labas. Ang akala ko nga ay nandito na siya sa loob..." 

Tumayo siya para sumilip sa labas. Ang lakas ng ulan. Tinignan niya maigi ang sasakyan na nakaparada sa labas ng bahay nila. Hindi siya sigurado kung iyon nga ang kotse ni Jarreus dahil sa lakas ng ulan. 

Nagmamadali na dinampot niya ang balabal para itakip sa katawan. Bumaba na siya at dumeretso sa labas para kumpirmahin kung si Jarreus nga iyon. Hindi pa man siya nakakarating sa gate ay nabasa agad ang mga paa niya sa lakas ng ulan. Nabasa na rin ang ibabang damit niya. Kanina pa ba ito doon? Anong ginagawa nito? 

Pagkalabas niya ng gate ay natanaw niya agad ang kotse. Tama nga si Thea, kotse ni Jarreus iyon. 

Hindi pa man siya nakakalapit ay bumukas ang pinto niyon at patakbong lumapit sa kanya si Jarreus. Agad itong nabasa ng ulan. Huminto ito sa tapat niya. 

"Why did you go out? It's heavy raining," sabi ni Jarreus sa kanya. She was eyeing him as he is drenching in rain. Hinawakan nito ang payong niya pero hindi ito sumilong. Hinayaan nito mabasa ng ulan. May kasamang hangin ang ulan at malamang baka mabitawan niya iyon kung hindi iyon hinawakan ni Jarreus.

"Why are you here?" Sa halip ay tanong niya. 

"Pumasok ka na," utos nito sa kanya. 

"Hindi ba sabi ko tigilan mo muna ko. Dad filing our annulment, Jarreus. You should not do this..." 

Hindi niya maaninag ang mukha nito sa sobrang lakas ng ulan. 

"I told you, do whatever you want. Pero hindi mo ko mapipigilan gawin ang gusto ko. I'm not allowed to be near you and I get it but you can't stop me coming back to see you..." may kakaiba lagi sa tinig nito ngayon. He was hurt. She's the person inflicted it. She killed their supposed to be first born.

"Pinahihirapan mo lang tayo sa ginagawa mo." Basang-basa na ito pero hindi nito alintana iyon. He was standing there and holding her umbrella. "Hindi ko naman ipagdadamot ang anak natin. Pero ito, 'yong ganito? Hindi natin maaayos ito, Jarreus. I want to give back your life. You were cage with me because of this marriage. We married each other because of Lolo. Baka kaya hindi ka rin makawala dahil sa batang ito? Don't worry, I won't hurt your baby." 

Nangilid na naman ang mga luha niya. "I made a big mistake and I won't do it again. Hindi mo ko kailangan bantayan dahil hindi ko sasaktan ang isang 'to."

She always telling him that she wasn't yet ready to have a baby. Pero ni minsan mula nang ikasal sila ay hindi siya uminom ng pills o pinilit si Jarreus gumamit ng condom sa kanya.  She wants it too, deep inside on her heart. She wanted to bear his child. Hindi lang niya makalimutan ang ginawa niya sa unang anak nila. 

Hindi niya maintindihan kung bakit hindi man lang ito nagalit sa kanya o sinumbatan siya dahil sa ginawa niya. Hindi niya matanggap na tinanggap nito iyon ng ganoong kadali. Kahit iyong tungkol kay Leo. Behind her beauty is a rotten monster inside. Kaya nga walang kahit sino ang may gusto sa kanya. 

"You should mad at me. You should curse and says hurtful words to me... to what I did. You should never forgive me..." Dumaan ang malamig na hangin sa kanila. "Pero bakit ka ganito? Hindi ba dapat hindi mo ko kayang makita o kamuhian mo ko dahil pinatay ko ang anak natin?"

"I'm serious, Luigie. Bumalik ka na sa loob." iba nito sa usapan.

"I want to know, Jarreus. Why can't you hate me?" 

"Luigie!" Narinig niya ang sigaw ng ama. Nilingon niya ito. Nagmamadali na lumapit ito dala ang isang malaking payong. "Kalalabas mo lang ng ospital. Kailangan ay nagpapahinga ka lang." 

Bumaling ito kay Jarreus. "You are dripping wet, Jarreus. Pumasok na kayo sa loob."

"I can take care of myself. Bumalik ka na sa loob at sobrang malamig na." Utos nito pero may halong pagsusumamo ni Jarreus sa kanya. 

May nag-iba talaga kay Jarreus sa tingin niya. He has calm but a bit dangerous. Now... he still looked calmer but defeated. Para bang isa pang salita na hindi magugustuhan nito mula sa kanya ay magbi-breakdown ito. 

Gusto niya haplusin ang mukha nito pero pinigilan niya ang sarili. Letting her feelings means chaos. They were in the middle of letting go each other... or it was just her? 

Hindi naman siguro masama kung susuwayin niya ang paninindigan ngayon. 

"We should get inside, Jarreus."

xxxx

LUIGIE couldn't sleep. It's twelve 'o clock of the midnight. Nakatitig lang siya sa kisame dahil hindi talaga siya dinadalaw ng antok. Maybe because Jarreus was in the guest room. Hindi niya alam. Well, they talked but not heartily. The last time they talked she was distracted with his wet kisses. 

Bumangon siya. Nauuhaw siya. Ayaw naman niya gisingin si Thea para ikuha lang siya ng tubig. She immediately go to the kitchen. Inabot niya ang baso sa lagayan nito at kinuha ang pitsel sa loob ng ref. Akmang papanik na siya nang makakita siya ng bulto sa may patio. Marahan na lumapit siya sa lalaking nakasandal sa haligi malapit sa may fish pond.

Kailan pa natuto magsigarilyo ito? 

"You're puffing now?" 

Lumingon ito. Agad na binitiwan nito ang sigarilyo at inapakan ang stick. 

"It's past twelve. You should sleep by now, Lu." 

Lumapit siya kay Jarreus. 

"Kailan ka pa natuto magsigarilyo?" 

Nag-iwas ito ng tingin. "Pumasok ka na sa loob. Masama sa inyo ang malanghap ang usok ng sigarilyo." 

Napasimangot siya dahil hindi siya sinagot ni Jarreus. 

"You doesn't want to kiss me when I puff." Huli na nang ma-realized niya ang sinabi. Baka iba ang maging ibig sabihin niyon kay Jarreus.

A lopsided smile formed on his lips. "So you want to kiss me, huh?"

Niyakap niya ang nightgown. "Hindi kaya. We were separating anyway. I hope you really cooperate with us." 

Nawala ang ngiti nito. Ikiniling nito ang ulo bago tumingin sa kanya. Ito na naman ang pagtahip ng dibdib niya. Jarreus looking at her with so much tenderness. Pakiramdam niya ay may sumipa sa dindib niya. 

"Okay then. Tell me what are your grounds in the annulment?" 

She blinked her eyes. She didn't expect this question.  

Humalukipkip ito sa harap niya. Nakakailang ang klase ng tingin nito sa kanya. 

"I didn't cheat on you. You know that there is no one during our marriage..." 

Totoo naman. Maybe he cheat emotionally but it is already given. She knew his feelings about Regina, she knew it before their marriage. 

"I never hurt you physically and you know I will never do that..." 

Jarreus never hit her. Hindi rin nito gagawin iyon. 

"You can't say it is fraud. Our parents are there and even our closest friends. We may married each other because of Lolo's dying wish but you know it is valid."

He has a point. 

"You can't say we don't consume our marriage." Bumaba ang tingin nito sa impis na tiyan niya. "You are pregnant with our child." 

Lalo yatang nalukot ang mukha niya sa huling sinabi nito. Hindi niya alam kung ano ba ang puwede i-petisyon para mawalang-bisa ang kasal nila. Bukas rin ay tatanungin niya ang lawyer ng ama. 

He sighed heavily. "But it is your choice. Whatever you want, Luigie."

Nakagat niya ang ibabang labi. Mas lumapit siya kay Jarreus kaya agad niyang naamoy ang sigarilyo rito. He takes a step backward. 

"It's not good on you and to our baby." Paalala nito. 

Tinignan niya ang mukha nito. Nagsisimula na tubuan ito ng balbas. Jarreus was always neat. Kaya medyo nagtataka siya na hinahayaan nito tubuan ng buhok sa mukha. He looked more handsome and hot. Naging mas matured kasi ito tignan. 

Tila nag-init ang pakiramdam niya. She wanted to feels those growing beard on her skin. Nakakakiliti kaya ang mga iyon?

"T-Then take a bath. Gusto ko matulog katabi ka." sabi niya bago tumalikod papasok. 

Nasa loob na siya nang nilingon ito. Hindi pa rin ito gumagalaw sa puwesto nito. 

"Ano na? Gusto ko na matulog, Reus."

Tila natauhan ito at saka lang sumunod sa kanya. Napangiti siya. It is kinda weird that she wanted to pursue their annulment but she wanted him around with her too. Siguro naglilihi na siya kung ganoon or kung anuman. 

Pumasok siya sa guest room at hinintay ang pagdating ni Jarreus. Humiga siya sa kama nito. Hindi nagtagal ay narinig niya ang pagbukas ng pinto ng silid. Agad rin na pumunta ito sa shower room para maligo. Mabilis lang din dahil naramdaman niyang lumabas na ito mula sa banyo. Pinapakiramdaman niya na tumabi sa kanya ito pero inabot na yata ng ilang minuto mula nang lumabas ito ay hindi lumundo ang kama. 

Sinilip niya ito at bumangon. He was wearing a white sando and his boxer short. Wala yata itong balak tabihan siya dahil nakahiga na ito sa maliit na couch. Sobra pa nga ang mga paa nito sa laking tao nito. 

"Jarreus!" She was annoyingly calling his name. 

Muntik pa itong malaglag nang bumalikwas ng higa paharap sa kanya. 

"Just sleep, Lu." nakapikit na sabi nito. 

"Bakit nandiyan ka? 'Di ba sabi ko tabi tayo?" 

Nagmulat ito ng mga mata. "Mas magiging kumportable ka kapag solo mo ang kama." 

"Jarreus..." she seductively whispering his name. Alam niyang hindi bato si Jarreus para hindi malaman kung ano ang gusto niya. Maybe it is part of her pregnancy. She has a weird mood swing.

"Jarreus..."

Napabangon ito. Kita niyang tumiim ang mga bagang nito. Nakatingin siya sa bawat kilos ni Jarreus hanggang umupo ito sa harap niya. Titig na titig ito sa mga mata niya. 

"You will be the death of me." He muttered. 

She leaned and kissed him on his neck. Hindi na ito amoy sigarilyo. Mabilis na dumapo ang kamay niya sa pagitan ng mga hita nito. She felt him under the boxer short. He was standing proud and hard. 

"f**k, Luigie." he hoarsely said. 

Kinuha niya ang kamay nito at dinala sa kanang dibdib niya. She pressed his hand on her softness. 

"Jarreus..." 

He cupped her face. "You miss me, babe?" 

Tumango siya. The igniting fire inside her wanted to come out. Walang sinayang na panahon si Jarreus at agad siyang binuhat sa kandungan nito. Binaba ang strap ng nightgown niya. He sucked both of her n*****s. Mabilis na hinawakan ang pinaka-sensitibong parte ng katawan niya nang mga oras na iyon.

Nakagat niya ang ibabang labi. Ramdam nito kung gaano siya kasabik at nangangailangan. She moved her lower body against his playful fingers. 

"Don't worry. Gagawan ko ng paraan." Bulong nito sa tainga niya habang bumibilis ang galaw ng mga daliri nito sa munting laman sa pagitan ng mga hita niya. 

Napahawak siya nang mahigpit sa balikat nito. Naliliyo siya sa kiliti na pinaparamdam nito sa kanya. 

"Jarreus... shit." She moaned. 

Napamulat siya nang alisin nito ang mga daliri sa parte kung saan siya nangangailangan. Akmang magproprotesta siya nang binaba siya mula sa kandungan nito. He felt him take off her underwear and spread her legs. 

Hindi nagtagal ay naramdaman niya ang labi nito sa gitna niya. He was kissing her so good and nipping her flesh. Umalpas ang mahabang daing sa bibig niya. 

"I..." she gasped. Lalong tumitindi ang kiliti na nararamdaman niya. "Jarreus..." 

When she was about to come, he stopped. Mabilis na binalik siya sa kandungan nito at naramdaman ang matigas na bagay sa b****a niya. Hindi na niya kailangan mag-isip dahil alam na niya. She moved her body against him. Napasinghap siya nang madama ito sa loob niya. He was rigid and huge inside her. Sinabayan niya ang bawat galaw ni Jarreus. 

She was gasping on her air as he was pumping hard and fast inside her. Samantalang titig na titig si Jarreus sa kanya. She moaned his name so many times and caressing his hair while pressing him onto her naked chest. 

Lalong nag-init ang pakiramdam niya nang maramdaman ang mainit na bibig nito sa dibdib niya. 

They both reach the zenith. Hindi nagtagal ay pinunan na naman ni Jarreus ang kakaibang pangangailangan niya.