“Wala ng bawian ‘yan, Sir ah?” paninigurado ko.
“Oo nga. Napakakulit mo.” Ngumisi ako at napapalakpak sa saya.
“Thank you, Sir! Paisa nga riyan!” tuwang-tuwang sabi ko.
“Stop it. Marami akong trabaho,” masungit na sabi nito. Siyempre, lahat ng sinasabi niya, kabaliktaran niyon ang ginagawa ko.
Lumapit ako sa table niya at umikot para makapwesto ako sa tabi niya. Dumukwang ako sa mga papeles niya para makiusyoso pero kaagad niyang pinatungan iyon ng ibang mga papers.
“Tamara…” babala nito.
“Sir, wala akong gagawin. Sumilip nga lang ako. Masyado ka naman eh. Hindi ka pa ba matatapos sa mga trabaho mo? Bakit parang hindi nauubos ang mga ‘yan?” kuryosong tanong ko.
“Oo hindi pa ako matatapos kaya makakatulong sa akin kung huwag ka nang manggulo. Maupo ka na lang sa sofa o matulog
