Breathing your future (Tagalog)

CHAPTER 1

10 minutes......

10 minutes na akong palakad-lakad sa kwarto simula ng makauwi ako galing school. I don't know what kind of help I should do since warning her is not enough. Hindi kona alam ang gagawin ako, I was being careless by telling her what I saw but it's still not enough for her to believe me. No one believed me anyway, I keep on warning them but they just laugh at me na para bang nasisiraan na ako ng ulo.

I keep pacing back while holding my lower lip and deeply thinking on what I should do. Hindi pa ako mapuputol sa malalim na pag-iisip kung hindi pa ako nabundol sa side table at nag pagulong-gulong sa carpet.

"Sh*t! ang sakit" I said while holding my right knee at napapaluha ng dahil sa sakit. After struggling in pain nahiga ako sa kama at nag-iisip ng maari kong gawin I don't know how many hours that past nang magising ako dahil sa alarm clock. tumingin ako sa bintana at naerealize na madilim na, ilang segundo pa akong natulala bago marealize ang dapat kong gawin I look at my clock sa taas ng side table at nakitang 10:00 pm na. Bukod sa pag- tulog wala na akong maisip na dapat gawin upang makatulong. The only thing that I can only think of is to involved the police. For me it is out of the context since police believe on the facts kaysa sa mga sabi-sabi lang.

I get my laptop and search for a police station na malapit sa abandonadong gusali sa magelan. When I saw what I need I get my phone and call the police station. Ilang ring lang ay may sumagot na sa kabilang linya na babae.

" Hello! this is magelan police station what can I do for you?" hindi na ako nagpaligoy-ligoy pa at sinabi na agad ang pakay ko.

" Hello.... There's crime that may happened at the abondoned building in magelan." I said while biting my lips, kinakabahan ako ako because I'm not sure if what I was doing is right. Bahala na!

" May I know your name please?" sabi ng babaeng police sa kabilang linya sandali akong natigilan pero agad ko rin sinagot ang tanong nya.

" You don't need to know " I said hesitantly

" Miss hindi ako makikipag-biruan sayo, sa tingin mo ba maraming oras ang mga pulis para alamin 'yang pinagsasabi mo?" mahahalata mo sa boses nya ang galit. But still hind ako nagpatinag dahil kahit ako ay nabibwisit narin sa mga pinagsasabi nya.

" Miss it's your choice to believe me or not. Hindi ko to sinasabi ng dahil lang sa trip ko. Try to look fo yourself. Mas lalo kang magsisi pag binalewala mo yung mga sinasabi ko." sabi ko. mahahalata sa boses ko ang inis kaya natahimik ang tao sa kabilang linya. Magsasalita na sana ulit s'ya pero pinutol kona agad ito at sinabi ang saktong lugar at oras na pangyayarihan ng Krimen bago ko pinutol ang tawag. Sana naman makaabot sila.

While I was wondering what will happen to that girl named Gen ay nakatulugan ko ito at nagising lang sa katok ni mom sa pinto ng kwarto ko.

" Serene wake up it's already 8:00 am may pasok ka pa." inantay ko pa ng ilang minuto hanggang sa humupa ang katok sa pinto at tumayo na ako para dumeretso sa banyo para maligo. After a while I wear my uniform. ang kagandahan sa Antonette University ay very cool ng uniform nila. for girls color beige ang skirt na umaabot hanggang kalahati ng legs, and for the top it is a white polo shirt na nakatack-in at may necktie na black and beige stripe and lastly a blaizer which is color black. all in all in it is very simple and elegant. After fixing myself bumaba na ako to ate my breakfast. nasa huling baitang na ako ng makita ko si dad sa sala na umiinom ng kape at nagbabasa ng newspaper, ,maririnig din dito ang ingay na nagmumula sa Tv.

" NewsFlash! around 10:30 pm yesterday at magelan st. Nahuli ng mga kapulisan ang tatlong binatang kumidnap sa dalagitang nag-ngangalang Emily santos. Ayuon dito ay pasado alas dyes ng gabi ng mapadaan sya sa magelan st. at may bigla nalang daw pumukpok ng matigas na bagay sakanyang ulo, nagising na laamang ito na nakahubad pinagkukuhanan ng larawan ng tatlong kalalakihan." Nanlaki ang mga mata ko sa narinig at agad na stumakbo papuntang harap ng tv. makikita ang eksena kung saan ipinipasok na sa sasakyan ang tatlong sangkot sa krimen pero hindi parin makiktaan ng pagsisis ang mga mukha neto at piulit parin nagpupumiglas.

" Bitiwan nyo nga ako do you know who's our father is?" sabi ng isang lalaking hindi ko alam ang pangalan. HIndi ako sigurado kung sino s'ya pero alam ko ang pangalan ng mga sangkop sa krimen nayan.

" Nakapanayam narin namin ang kanilang mga ama na mga government official. ayon sakanila ay makikipag- operate sila at hindi kukunsintihan ang mga masamang ginawa ng kanilang mga anak. Habang iniimbestigahan ang mga lugar ay maraming pakete ng mariwana ang nakitaan dito kaya may posibilidad na mas mahihirapan sa kaso ang mga suspek. Nakapanayam din namin ang isang pulis ng nasabing krimen." Napalunok ako ng laway ng marinig ko yung boses ng kausap ko kagabi sa cellphone. Napaupo ako sa tabi ni papa at itinutok ang aking mga mata sa pinapanood. Lumingon sakin si dad at nagsalita.

" Hindi kapa ba mag-aalmusal?" tanong n'ya. Sasagutin kona sana s' ya ng marinig ko ang sinabi ng babae sa interview.

" Kung sino man ang tumawag sakin at bigay ng tip maraming salamat nakapag-ligtas ka ng buhay." sabi nito, marami pa itong sinabi pero hindi ko na nasundan dahil nag focus nalang ako sa pagpapasalamat n'ya. masarap sanang makatulog pero hindi parin maalis sa isip ko na in-rder to save other people I need to sacrifice others, This is the consequences of my ability. Yes I do help others yung mga nakikita ko ang future but in-order to do that, may malaking kaakibat ito, yes may magbabago sa future but still may papalit lang sa pwesto nila kaya ang dapat gawin ay pigilan ang may pika ugat nito. it was a big relief na hindi si Gen ang nasa balita but hindi rin ako natutuwa na may pumalit sa pwesto nya but still hindi sya namatay just like what I saw on Gen's future.

Nagulat nalang ako ng lumabas si mom galing kusina bitbit ang isang plate ng sandwich.

" Oh! nandyan kana pala hindi ka paba mag aalmusal?" mom said while putting the plate in the table. hindi na ako nakasagot ng makitang 8:45 am na.

" Sh*t! mom malalate na ako I'll just bring your sandwich at kakainin nalaang sa byahe" I said while kissing their cheeks and get my bag and two sandwich agad akong tumakbo palabas to get my car and dumeretso na akong school.

since malapit lang naman yung school hind ako inabot ng 15 minutes sa byahe kdahil wala rin namang traffic. After parking my car dumeretso na ako sa loob ng gata. bago ako dumetso sa classroom ko nakita ko si Gen na nakaupo sa isa sa mga bench dito malapit sa soccer field balak ko sana syang iwasan ng makita nya ako at kawayan. Tipid lang akong ngumit sa kanya at dere-deretso na ako ng lakad without glancing her, but I'm not dumb, alam kong nakasunod s'ya sakin kaya huminto ako at humarap sakanya.

"What do you want?" I said while crossing my arms.

"I just want to talk to you about what happened yesterday." she said habang pinaglalaruan ang mga daliri at nakayuko. napabuntong hininga ako at pinagbigyan s'ya.

" 5 minutes. bilisan mo malalate na ako." agad nagliwang ang mukha nito at ngumiti

" I just want to say thank you for the warning yesterday." she said

" I thought you don't believe me?" I said ng nakakunot ang noo. Bahagya s'yang natawa at nagsalita.

" I really don't believe you at first, pero wala namang mawawala kung susundin ko yung payo mo. Bigla din kasi akong kinabahan nung padaan na ako dun sa lugar na sinasabi mo eh. "sabi n'ya bahagya akong napatango

" okay 'yun lang ba sasabihin mo?" I said coldly to her. natigilan ito at tumango. Nagpatuloy na ako sa paglalakad pero sya nakasunod parin. nagsalita narin ito dahil mukhang hindi n'ya na matiis ang namamagitang katahimikan saming dalawa.

" gusto ko lang itanong bakit iba yung pumalit sa dapat na mangyayari sakin?" she ask wondering why does it happened. I glance at her and answer her question.

" Consequence.." One word... that's what I say pero natigilan na s'ya.

" What do you mean? and paano mo nakita yung future?" hindi ko na s'ya sinagot at iniwan na sya sa kinatatayuan n'ya.

saktong pagpasok ko sa classroom ay ang pag-pasok din ng professor namin kasama ang isang lalaking matangkad at may gray na buhok. I admit his handsome. Yung Uniform nya wala sa ayos, buhok na parang bagong gising lang. his white complexion match his thin red lips and thick eyelashes, but still I don't have interest knowing that person. He looks mysterious and dangerous.

Hindi ko na sila pinagtunan ng pansin at mas nilaakas pa ang music since I can't let myself hear their breath. But before that napalingon ako sa lalaking nagpapakilala. He look at me with those cold eyes and say his name

" Lazarous Vicente" he said while looking directly at my eyes. Tingin na nagbigay ng kaba sa'kin sa hindi malaman na dahilan. But still I ignored him at tumingin nalang sa bintana. narinig ko nalang ang paggalaw ng upuan sa tabi ko kaya napatingin ako sakanya at sa masasamang tingin ng mga classmate ko. I just give them my cold stare kaya nagsiiwasan sila ng tingin, at nabaling ang tingin ko sa katabi ko.

" Nice to meet you again." hindi ko naintindihan ang sinabi nya dala narin ng malakas na tugtog ng music ko. I just look at his cold face at binaling ko na ang tingin ko sa bintana.