Chapter 123

2096 Words

"Ayoko silang iwan. Ayoko." "Ama, alisin mo na lahat ng ala-ala ni Erin," seryoso niyang utos na alangang sinunod ni Zelim. Nakatingin siya sa akin, nakokonsensya sa nasisilayan. "Anika!!" "Rico!!" hiyaw ko patingin sa likurang pinto. "Hindi, paano?!" Naguguluhang tumingin din si Tita Prescila. "Ama! Pigilan mo si Rico!" Malakas na kumaldabog ang pinto. May pulang liwanag na nanggaling doon. Mula sa malakas na liwanag, ibang Rico ang bumungad sa amin. Matanda na ang itsura niya, may konting puting buhok na nakahalo sa mga itim at galit ang mga mata. "Hindi niyo 'yan pwedeng gawin!" Galit niyang pinakat ang dalawa sa pader, sina Tita Prescila at Zelim. Sobrang lakas niya na kahit kaluluwa lang ako ay ramdam ko 'yon. Tumigil ang pag-apoy ng kwintas nang tignan niya 'yon. Pagkatapo

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD