"Naiihi na ko."
Kanina pa ko namumutla, pinipigilang umihi at may makitang hindi dapat. Tinignan ko si Tito Raven na nakatitig lang ngayon kay Tita Prescila. Iniisip kung papayag ba siyang makipagpalit sa akin ng katawan kahit panandalian lang.
Kailangan ko na talaga ng tulong. Hindi pwede si Mama, lalong hindi pwede si Tita Prescila. Si Tito Raven lang talaga ang pag-asa ko pero nahihiya akong sabihin 'to sa kanya.
"May nangyayari ba ulit sa'yo?" Tinignan ako ni Tita Prescila, nagtataka.
"Anak, anong nangyayari?" Lingon din ni Mama.
Kagat labi kong tinignan si Tito Raven. Pinagpapawisan na ko sa sobrang pagtitiis, tapos sinasamahan pa nitong kaba ko sa pagsabi.
"Bakit ganyan kang makatingin sa akin?"
Ibubuka ko na sana ang bibig ko. Ngunit hindi ko na talaga kayang pigilan pa.
"
