Chapter 22 Sad Memory

2341 Words

“Marcus, sorry na. May nasabi ba akong hindi maganda?” nag-aalalang dispensa ko. Ngunit umiling siya at malamlam ang mga mata nang tumingin sa akin. “Kumain muna tayo pagkatapos ay ililibot kita dito sa buong bahay, okay?” halatang ayaw niyang mapag-usapan ang hindi sinasadyang nabanggit ko kanina kaya pilit akong ngumiti at tumango. Sa wakas ay napangiti na rin siya, kahit hindi nga lang umabot sa mga mata niya. Mukhang medyo sensitive yata iyong tanong ko kanina. Sa susunod mag-iingat na ako lalo kapag personal na bagay ang pag-uusapan. Tatlong palapag ang bahay na sadyang napakaganda ang bawat sulok. Bawat matatapunan ko ng tingin ay nagpapa-wow sa akin. Everything screams luxury and power. Para bang ipinagsisigawan talaga ng bawat sulok ng bahay na ito na isang makapangyarihang tao a

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD