Hindi ko alam kung paano ko naipagpatuloy na pakinggan ang pagtatapos ng pananalita ng mommy nila habang masayang ipinakikilala sa lahat ng mga kakilala at mga panauhin ang kaniyang future daughter-in-law. Ngunit ang pinakamasakit sa lahat na animo’y punyal na sagad ang pagkakatarak sa puso ko ay ang masayang ngiti ni Marcus na tila nakalimutan na niyang may girlfriend siyang naghihintay sa kaniya. Kaya pala hindi na niya ako kinokontak o inaalala man lang. Mayroon na pala siyang iba. Bagay na personal kong nasasaksihan sa pagtitipong ito. At ako naman itong si tanga ay naghihintay naman pala sa wala. Tumakas ang traydor na luha ko kanina ngunit hindi na iyon mauulit. Hinding-hindi ako iiyak dito kahit gaano man kasaklap ang sakit na aking nararamdaman.
“Do you want to go?’ narinig ko ang
