Nang ikulong ako ni Marcus sa kanyang mga bisig ay hindi ko na napigilan pa ang malakas na pag-iyak. Bigla akong nawalan ng pakialam sa paligid at ibinuhos ang lahat ng damdaming gusto kong kumawala sa aking dibdib. Sari-saring emosyon ang lumalamon sa akin ngayon ngunit ang pinakamatindi sa lahat ay ang sakit na aking nararamdaman.
“Just let it out, my love… I’m here. Hindi na kita muling iiwanan. Nandito lang ako,” narinig ko ang madamdaming pang-aalo ni Marcus sa akin kaya lalo lang akong naiyak. Sa unang pagkakataon mula nang mabalitaan namin ang nangyari kina mommy at daddy ay nakaramdam ako ng kapanatagan at seguridad. I felt like I am safe in his arms. Pakiramdam ko’y makakayanan ko ang lahat at walang sinumang puwedeng makapanakit sa akin. Hinayaan ko lang ang sariling umiyak nang
