Episode 44

1020 Words
Ang bilis ng two weeks, akala mo talaga, charot. Alam ko, medyo payapa na ang buhay ko. Kalmado na siguro si Mikyle, matauhan na hindi niya ako kailangan, same to him! Hindi ko rin siya kailangan ano. Panira lang siya sa goal ko sa buhay. Anong akala ba niya, siya lang ang importante sa mundo? Ay, huwag ako teh. Magtigil! Ngayon e nasa school pa ako. Kahit papaano ay kinakaya ang mga bayarin. Paano sa tulong ng sipag ko at sa work na rin na binigay sa akin ni Tristan James. Wala e, ganda ko lang talaga ang puhunan. Tingnan niyo naman, ako lang ito, lahat ng lalaki nagkakandarapa para mag-volunteer na tulungan ako. Partida wala pa akong pa-dede at pakipay diyan ha. Matapos ang mahabang subject namin kay Panot, iyung propesor namin na super grumpy, palibhasa walang booking! Akala niya hindi ko naamoy dugo niya. Pamintang mashunda. Okay, balik tayo sa galit ko. Chariz, pauwi na ako para mag-rest ng at least forever, chariz, hindi tayo made-deads, kayo mauna na, pero ako marami pa akong pangarap. Hindi pa ako nakakatikim ng Japanese na blurred, American na mahaba pero walang buhay, black na halimaw, lumpo ka diyan, saka Caucasian, Chinese na amoy herbal mga ganon ha! Oo! Wala na akong pakialam sa love na iyan. Mag poqpoq na lang ako, 'di bale na lang! Sabay na kaming umuwi ni Ttistan James. Sarap ngang ibalibag sa daan, kebigat ng braso sa akin pa nakasampay sa balikat ko. Anong akala niya, mukha ba akong drying rack o whatsoever. "Tristan, alam mo ba kung wala lang akong utang na loob sa iyo, kanina pa kita nilatayan," sabi ko sa kanya na para bang uusok na ang ilong ko sa inis. "Oh, bakit na naman? Ano na naman ba ang ginawa ko? Init na naman ng ulo mo, may toyo ka na naman ba? Tara, bili tayo ng bawang, mag-adobo na lang tayo para sa pananghalian natin," ani niya. "Gusto mo ikaw na lang isahog ko sa adobo? Kahit kailan naman kasi talaga, iyang kamay mo na nakasampay sa balikat ko akala mo e bulak lang sa gaan, Tristan ang bigat! Kapag ako tinubuan ng muscles, tandaan mo, isusumpa kita! Magiging baby size iyang p*********i mo!" wika ko sa kanya. Ang lala niya! Agad naman niyang inalis ang kamay niya sa balikat ko. "Sorry naman, hehe, hindi ko lang napansin galit na galit ka na." "Tse! Sa presinto ka na magpaliwanag." Nakauwi naman kami ng payapa after noon. Siya na nga ang nagluti ng tanghalian namin kasi talagang pagod ako. Siyempre may sideline na ako tapos at times ako na nag-aayos dito sa apartment niya. Kahit damit niya sinasabay ko na sa labahin. Ayaw ko naman maging pabigat, saka it that means na may kwenta ako not like others talaga. "Pagod na pagod ka oh, huwag ka na kasi maglinis dito, ako na lang, may work ka na nga napapagod ka pa rito," wika niya na concern sa akin. Sus, ayos lang naman ako e. Mas strong ako kaysa sa akala niya. "Heh, kaya ko naman. Saka ayaw ko ng marumi at makalat. May pahinga naman ako bukas, kaya chill ka lang." Kahit gusto ko na mag-overtime at magbanat ng buto, because money is life, and I need more pang gastos at add to cart. Pero hindi kaya ng powers ko. Hindi naman ako de baterya, makina nga napapagod e. After ng lunch, kaunting pahinga at pasok na ako sa work. Saturday ngayon kaya expected na maraming tao sa coffee shop. May shift din ako mamayang gabi sa bar. Alam ko naman na need na grind ng grind, kasi gastador tayo, huwag na nating i-sugarcoat pa utang na loob at labas. "Pasok na ako sa work," paalam ko kay TJ, asawa yarn kung magpaalam? Kumunot naman ang noo niya. "Hatid na kita, huwag ka ng umangal," wika nito. Alam na alam. Ang mahal kasi ng gas, ako ang umaaray ano. "Ikaw ang bahala." Iyon na lang ang nasabi ko sa kanya. Matapos noon e gora na kami. Sinqbi pa nga niya na no need naman na mag-work ako mamayang gani sa bar as a waitress. Oo, waitress, huwag niyo akong angasan diyan, sampalin ko kayo ng sampong libo ni Cayetano e. "Bayaran ko na lang isang gabi mo." Putanginamers, ginawa pa akong bayaran. "Nakikita mo ba itsura mo? Pagod na pagod ka na." Alam ko, may salamin naman. "Heto tandaan mo ha, Tristan James. Kahit saan banda man ako kapagod at ka-stress, ang mahalaga maganda pa rin ako, okay? Huwag kang ano diyan." Sa huli e nahatid naman niya ako. Mamayang 3 pa ako makakauwi. Kailangan ko ng ilang shot ng espresso mamaya. Sisibat na lang ako sa pantry bakit ba. "Sunduin kita mamaya," sabi niya. "Luh, mahihirapan ka pa, gigising ka pa ng maaga. Huwag na lang, jusq, matanda na ako, malaki na ako, kaya ko naman na ang sarili ko, okay?" sabi ko sa kanya. "Mya magagawa ka pa ba kapag nandito na ako ng 3am? At saka ako naman ang boss mo a? Ang kulit mo kasi di ka marunong sumunod sa utos." Wow ha, alam ko naman iyon, I am a rebel b***h. "Bahala ka, ikaw ang matigas ang ulo, like legit." Saka na ako nagpaalam at nagpasalamat na rin sa pahatid niya. Sayang din iyon kasi libreng pamasahe rin. Pagkapasok ko e bumubgad sa akin ang bago kong plastic na friend. Meet Shiela, gumamela, char. Ang babaeng ang baba ang siya tatapos sa earth. Huwag hahayaan na madapa, daig pa ang may tumamang asteroid sa planeta kapag nagkataon. "Mars! Halika! I miss you." Pota nito, kakakita lang namin kahapon. "Chinacharot mo na naman ako. Saka huwag mo naman idiin yakap mo sa akin teh, kamuntikan mo na akong tamaan ng deadly weapon mo e," sabi ko sa kanya. Half meant siyempre. "Grabe ka talagang bakla ka! Kaya ka iniiwan e," sabi niya. Aba, foul iyon ha! How dare this! This betchemaygoliwow! "Tigilan mo ako, Shiela ha! Tara na, mag-work na tayo, sama na ng tingin ng tingin ni boss Chollo sa atin oh." Nakakaloka di ba? Kaya ito! Aja!
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD