SWITCH (SPG)

The Lesbian and the missing circuit

ALEXANDRA’S (ALEXANDER) POV

​Tatlong araw na akong babae. At tatlong araw na rin akong grounded. Pero today, finally, nakalaya na ako.

​Well, sort of.

​Pinayagan ako ni Daddy pumasok sa University. Yes, nag-aaral pa pala ako dito. Or rather, tinatapos ko na lang ang Business Management degree ko (na limang taon ko nang kinukuha dahil puro cutting at billiards ang inatupag ko).

​"Ate, sigurado ka ba sa suot mo?" tanong ni Lena habang pinapanood akong magsuot ng sapatos.

​Tinignan ko ang sarili ko sa salamin.

​Ayoko na ng dress. Ayoko na ng skirt. Trauma na ako sa Le Velour incident. Kaya ngayon, nag-decide akong magdamit nang komportable. Yung damit na ako talaga.

​Nakasuot ako ng oversized basketball jersey (na hiniram ko sa cabinet ni Franco noong isang araw), baggy boyfriend jeans, at Nike Dunk Lows. Nagsuot din ako ng cap nang pabaliktad.

​"Ano? Ang angas kaya!" sabi ko, sabay pose ng thug life. "Mukha akong rapper."

​"Mukha kang Tomboy Chic," sabi ni Lena. "Actually... bagay sa'yo. You look like those cool dancers sa t****k. Sige na, alis na. Baka ma-late ka pa sa 'Hunting' mo."

​Kumindat ako. "Exactamundo, sis. The Hunter is back in the game."

​Kinuha ko ang susi ng kotse ko—wait, binawi pala ni Daddy ang sports car ko. Ang gamit ko ngayon? Ang pink na Honda Jazz ni Mommy.

​"f**k my life," bulong ko habang sumasakay sa pink na kotse. "Konting tiis lang, Alexander. Makakabalik ka rin sa katawan mo."

​THE CAMPUS HUNT

​Pagdating ko sa Valdaramos University, ramdam ko ang tingin ng lahat.

​Syempre, sino ba naman ang hindi titingin? Ako si Alexander—este, Alexandra Valdaramos. Ang dyosa ng campus.

​Pagbaba ko ng kotse, automatic ang swag.

​Lakad mayaman. Chin up. Shoulders broad (kahit mas maliit na sila ngayon). At ang kamay, nasa bulsa ng jeans.

​Naglakad ako sa hallway.

​May nakasalubong akong grupo ng mga lalaki. Mga varsity players yata. Tinignan nila ako. Yung tingin na bastos. Yung tingin sa dibdib.

​Dati, gawain ko 'yun. Ngayon, gusto ko silang dukutin ang mata.

​"Ano tinitingin-tingin niyo?!" sigaw ko sa kanila gamit ang boses kong husky (na pilit pinapalalim). "Suntukan?!"

​Nagulat sila.

​"Chill, Miss Alex," sabi nung isa. "Ang init ng ulo."

​Inirapan ko sila. "Tse! Supot!"

​Tumuloy ako sa paglalakad hanggang sa makarating ako sa Cafeteria. Ito ang hunting ground ko. Dito nagtambay ang mga pinakamagandang freshmen.

​Umupo ako sa isang table. Mag-isa.

Syempre, manspread ulit.

​Bumili ako ng C2 at burger. Habang kumakain, iniscan ko ang area.

​Target acquired.

​Sa kabilang table, may isang babae. Morena. Mahaba ang buhok. Naka-uniform ng Tourism. Mukhang inosente. My type.

​"Bingo," bulong ko.

​Tumayo ako. Inayos ko ang jersey ko. Hinawi ko ang buhok ko (na nakalimutan kong mahaba pala kaya pumasok sa bibig ko).

​Lumapit ako sa table niya.

​"Hi, Miss," sabi ko, sabay lean sa mesa niya. Nilabas ko ang Signature Smile ko—yung medyo tagilid, medyo mapungay ang mata.

​Nagulat ang babae. Namula ang pisngi niya.

​"Uhm... hi po, Ate Alex?" sagot niya. Kilala niya ako? Sabagay, sikat ako.

​"Wag mo akong tawaging Ate. Masyadong formal," banat ko. "Tawagin mo na lang akong... Yours."

​Nanlaki ang mata niya. Napatakip siya sa bibig.

​"Hala..." bulong niya. "Totoo nga ang chismis."

​"Anong chismis?"

​"Na... na girl lover ka na daw po?"

​Napahinto ako. Girl lover?

​Wait.

Babae ako.

Siya babae.

Kinakausap ko siya nang may halong landi.

​Shit. I look like a lesbian.

​Pero teka, lalaki naman ang utak ko! So technically, straight relationship 'to sa isip ko!

​"Ah... eh..." Napakamot ako sa batok. "Hindi naman sa ganun. I just appreciate beauty when I see it. At ikaw, Miss... you are shockingly beautiful. Pwede makuha number mo?"

​Mas lalong namula ang babae. Kinikilig! Yes! Effective pa rin ang Alexander Charisma!

​"Sure po..." Kinuha niya ang phone niya. "Pero... single po ba kayo? Diba kayo ni Sir Deon?"

​"Deon?!" Muntik ko nang maibuga ang imaginary drink ko. "Yung manyak na 'yun? Yuck! Never! Mas type ko ang tulad mo... malambot. Mabango."

​Hinawakan ko ang kamay niya. Ang lambot.

​"So... free ka ba later? Pwede tayong mag-coffee? Or mag-drive thru? My treat."

​Tumango siya. "Sige po. 4 PM dismissal ko."

​"Set. Sunduin kita dito. I'm Alex, by the way."

​"I'm Bianca."

​"Bianca. Nice name."

​Nag-wink ako sa kanya bago tumalikod. Feeling ko, mission accomplished. Naka-score ako! May date ako!

​Naglakad ako pabalik sa table ko na parang nanalo sa lotto.

​Pero habang naglalakad, biglang pumasok sa isip ko ang isang technical difficulty.

​Wait.

Paano kung pumayag siya mag-uwi?

Paano kung may mangyari?

​Napatigil ako sa gitna ng cafeteria.

​Tinignan ko ang ibaba ko.

​Wala akong sword.

Wala akong bala.

​Paano ko siya... You know?

​Anong gagawin ko? Magtititigan kami? Maggugupitan ng kuko?

​"f**k," bulong ko. "Paano ba gumagalaw ang mga lesbian? Scissor?! Rock paper scissors?!"

​Biglang sumakit ang ulo ko. The realization hit me hard.

​I am a Hunter with no gun.

A Fisherman with no rod.

A Carpenter with no hammer.

​I am useless.

​THE INTERVENTION

​"Huy! Tulala ka dyan?"

​May bumatok sa akin.

​Paglingon ko, si Franco.

​Naka-polo shirt siya, bagong gupit, at may dalang mga libro. Mukhang Model Student.

​"Aray ha! Maka-batok wagas!" reklamo ko.

​"Ano na namang ginagawa mo? Bakit kinakausap mo si Bianca from Tourism? Nakita kita ah. Hinawakan mo pa kamay."

​Umupo si Franco sa tabi ko. Mukhang badtrip. Or nagseselos?

​"Wala lang 'yun, pre. Nagpapraktis lang ako ng moves ko. Baka kasi kalawangin eh," palusot ko. "Tsaka ang ganda niya, diba? Type ko."

​Sinamaan ako ng tingin ni Franco. "Alex, babae ka na. Tandaan mo 'yan. Tigilan mo na ang pambababae. Ang sagwa tignan."

​"Anong masagwa? Kinilig nga siya eh! Sabi pa niya, totoo daw ba na girl lover ako."

​Napahilamos si Franco sa mukha niya. "Girl lover... Diyos ko po. Alex, trending ka na nga bilang 'Hotdog Queen', ngayon naman 'Lesbian Casanova'? Ano bang goal mo sa buhay?"

​"Ang goal ko, pre, ay ma-enjoy ang buhay kahit ganito ang katawan ko! Alangan naman magmukmok ako? Sayang ang ganda ko kung hindi ko gagamitin!"

​Biglang may tumunog na notification sa phone ni Franco. Tinignan niya ito.

​Biglang nagbago ang mukha niya. Naging seryoso.

​"Bakit?" tanong ko.

​Pinakita niya sa akin ang phone. i********: Story ni Deon Ravena.

​Picture ng isang bouquet ng Blue Roses.

Caption: "Getting ready to pick up the chaos. See you later, Brusko Barbie."

​Nanlaki ang mata ko.

​"Pick up?! Wala kaming usapan!"

​"May usapan kayo," sabi ni Franco, tinago ang phone. "Tumawag ang Daddy mo kanina. Sinabi niya na sunduin ka daw ni Deon dito sa school. May family dinner daw kayo."

​"DINNER?! AKALA KO BA TAPOS NA YUN?!"

​"Family dinner daw. Kasama parents mo at parents niya. Formal announcement yata ng partnership."

​Partnership? Or engagement?!

​"Hindi ako sasama! May date kami ni Bianca! 4 PM!"

​"Alex," sabi ni Franco nang madiin. Hinawakan niya ang balikat ko. "Wag kang pasaway. Papagalitan ka na naman ng Daddy mo. At isa pa..."

​Tinitigan niya ako sa mata.

​"...ayokong mapahamak ka kay Deon. Kilala ko ang lalakeng 'yan. He plays dirty."

​"Kaya ko sarili ko, pre. Sinipa ko nga siya sa mukha diba?"

​"Iba na ngayon. Nasa teritoryo ka niya."

​Biglang nagtilian ang mga babae sa cafeteria entrance.

​Lumingon kami.

​Pumasok si Deon.

Hindi siya naka-suit ngayon. Naka-casual siya white t-shirt na nagpapakita ng muscles niya, dark jeans, at boots. Naka-shades pa sa loob ng building.

​Ang hangin. Sobrang hangin.

​Naglakad siya papunta sa table namin. Lahat ng dadaanan niya, napapatingin. Pati si Bianca na ka-date ko sana, napatitig kay Deon.

​Traydor! isip ko. Akala ko ba ako gusto mo?!

​Huminto si Deon sa harap namin. Tinanggal niya ang shades niya at ngumisi.

​"There you are," sabi niya sa akin. Tinignan niya ang suot ko. "Jersey? Jeans? Nice. Going for the 'boyfriend look'?"

​Tumingin siya kay Franco. Nawala ang ngiti niya.

​"Franco," bati niya. Cold.

​"Deon," bati ni Franco. Mas cold.

​Parang bumaba ang temperature sa cafeteria.

​"Let's go, Alexandra," sabi ni Deon. "Your dad is waiting. And my mom is excited to meet the girl who eats steak with her hands."

​Tumayo ako. Wala akong choice.

​"Sige. Pero dadaan muna tayo sa drive-thru. Gusto ko ng fries."

​"Sure. Whatever the princess wants."

​Akmang aalis na kami nang hawakan ni Franco ang braso ko.

​"Alex," sabi ni Franco. "Mag-ingat ka."

​"Oks lang ako, pre. Text kita."

​Sumama ako kay Deon palabas ng cafeteria.

​Habang naglalakad kami, narinig ko ang bulungan ng mga estudyante.

​"Omg, bagay sila!"

"Ang hot ni Deon, ang ganda ni Alex!"

"Power couple!"

​Power couple?!

More like Power Struggle!

​Pagdating sa kotse niya, pinagbuksan niya ako.

​"You know," sabi ni Deon habang sinusuot ang seatbelt. "I heard a rumor inside."

​"Anong rumor? Na maganda ako?"

​"No. That you were hitting on a freshman earlier. Asking for her number."

​Napatingin ako sa kanya. "Pake mo?"

​Ngumisi siya. Pinaandar ang makina.

​"Wala naman. Just curious..."

​Tumingin siya sa akin, his eyes dark and playful.

​"...how exactly do you plan to satisfy a woman... when you don't have the tool anymore?"

​NANLAKI ANG MATA KO.

​Alam niya?!

I mean, alam niyang babae ako physically, pero alam niya ba ang struggle ko?!

​"Excuse me?!" sigaw ko. "Marami akong paraan! I have... fingers! I have a tongue! I am creative!"

​Tumawa si Deon nang malakas. Yung tawang galing sa diaphragm.

​"Creative. I like that."

​Hinawakan niya ang manibela.

​"Well then, Alexandra. Show me just how creative you can be. Tonight."

​Kinabahan ako bigla.

Anong ibig niyang sabihin sa tonight?!

Family dinner lang diba?!

​"Deon... saan ba tayo pupunta?"

​"To my house. Or should I say... my lair."

​This is it.

Game over.

Kakainin na ako ng buhay ng Apex Predator.

​At ang masaklap...

Wala akong dalang weapon.

Wala akong Junjun.