CHAPTER 135

1755 Words

REIGHN SELESTINE Ang madilim na lugar na ito ay biglang naging maliwanag. Hindi ko alam kung ano ba ito? Kung ano ba ang pangyayaring ito? Pero ang alam ko ay umiiyak na ako hindi dahil sa lungkot o sakit kundi dahil masaya ako. Ang saya ng puso ko na halos hindi ko kayang alisin ang mga mata ko sa tanawin na nakikita ko ngayon. I miss this place so much. Sobrang miss ko ang lugar na ito. Ang ganda ng lugar na ito. Kung noon ay maganda na siya sa mga mata ko ay mas naging maganda na siya ngayon. Umiiyak ako na para akong ewan at hindi ko na namalayan na mag-isa na lang ako dito. Ako na lang pala ang nakatayo dito. “Mahal, where are you?” tanong ko sa kanya dahil bigla na lang siyang nawala sa tabi ko. “Daddy?” nagtataka na bulalas ko dahil naglalakad palapit sa akin ang daddy ko kaya l

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD