CHAPTER 37

1442 Words

VICTORIA'S POINT OF VIEW Nakasakay kami sa kotse ni Uncle Ren. Magkatabi sila ni Tiya Christine sa harapan at kami naman ni Prince sa backseat. Walang nag-iimikin sa aming dalawa habang masaya namang nag-uusap at nagkukuwento minsan. Excited na rin akong makita ang anak nina Uncle at Tiya sa personal. Nakausap ko naman siya minsan kapag tumatawag ako at sana maalala niya o makilala ang boses ko. Seven years pa lang sila at kambal. May lahi raw kasi ng kambal sila Uncle Ren at 'di nila akalaing papalarin pa sila magkaanak at kambal pa. “Dalawang buwan ka lang ba rito, Ria?” tanong ni Uncle at nalingon saglit si Prince dahil naalala ko agad kung paano niya ako tawaging Ria. “Opo sana o baka isang buwan na may ilang araw lang po. Depende po kasi pero for sure namang tatagal po ako rito. M

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD