Chapter3-My new friends
2667 Words
—Joanna's POV—
Waaaaaaaaaaaaaaaaaah! Nasaan na ba ako?! Ang lawak kasi talaga nitong bwiset na school na ito eh! Malay ko ba kung nasaan ang Principal office dito? Kaloka, wala din naman akong makitang studyante kahit isa. As in wala talaga. Nag-bell na kasi kanina then boom, nawaley ang mga pipolets. (_ __”)
Lakad
Lingon
Lakad
Lingon
Lakad
Tigil
Ayon! Sawakas, may mga studyante na rin akong nakita, nilapitan ko ang mga ito.
“Hi.” bati ko sa kanila with smile pa.
“Oh! Hi din.” Bati din sakin nung girl na cute. Tatlong babae kasi sila.
“Magtatanong lang sana ako, saan ba dito ang Principal office?”
“New Student ka, ano?” Tumango naman ako. “Ituturo na lang namin sayo, medyo malayo pa dito yon eh.” sabi naman nung isa pang girl, mukhang mababait naman sila.
“Oo nga sasamahan kana namin tutal lagi naman kaming nandon. Kaya lang hindi ka namin masasamahan sa pinakang loob.”
Grabe, ang ku-cute nila! Halata pati sa kanila na mga rich girl sila, sabagay pangmayayaman naman itong school ng JMA eh. Kaya lang, ang pangit nung pangalan nung school na ito. =______=
“Bakit naman lagi kayong nandon?” tanong ko.
“Masyado kasi kaming magaganda kaya gusto laging makita ni Prins-epal ang aming mga face. Hohohohoho!” tawa niya na parang bruha. xD “De charot lang, lagi kaming nandon dahil sa iba’t-ibang kasong nagagawa namin. Masyado kasi naming mahal yung Prins-epal natin kaya gusto naming Makita lagi ang maganda niyang face.” >_______>
“Maganda siya?” Hindi ko maimagine na maganda siya. Ang palagi kasing nagiging Principal ng mga school ay matatanda. xD
“Oo, dyosa pa nga eh! Pero saksakan sa kahigpitan.” =___________=”
“Nga pala hindi pa kami nag papakilala. Bianca Perez. Pero Bianca na lang.”
“Annie Malabriga.”
“Janna Sarmiento.”
“Joanna Mae Martinez ‘Joanna’ na lang itawag nyo sakin.”pagpapakilala ko rin.
“Hmm, hindi ba pwedeng Mae?” tanong ni Annie
Napakamot naman ako sa ulo “Ano kasi, yung bestfriend ko lang ang pwedeng tumawag sakin ng ganon. Seloso kasi yon, gusto nya sya lang ang tatawag non sakin.”paliwanag ko.
“Aish. Ganon ba? Sayang naman, ang cute kasi nung Mae eh.” sabi nito tapos nagpout pa.
“Oo nga, sasabihin ko nga rin sana yon pero sige di kana namin pipilitin. Simula ngayon friend ka na rin namin, okay lang ba?”—Bianca
“Oo naman.” ^_______^
“Tara na.” Yaya ni Janna, medyo napapahaba na pag-uusap namin. xD
“Owkie dukie.”
Nagkwentuhan kami habang naglalakd, marami silang kalokohan na sinasabi. Pero ang pinakagusto ko ay yung pagiging magaan ng loob ko sa kanila, minsan lang kasi ako makaramdam na kagaanan ng loob sa iba. Bilang Gangster, nasanay na akong palaging pinaghihinalaan ang lahat ng taong bago ko pa lang nakita o nakilala.
“May alam ka ba sa mga Gangster?” nagulat naman ako sa tanong ni Janna.
“Huh? Bakit mo naman natanong?” Nahalata ba nila? Imposible.
“Kasi kalat ang mga Gangster dito.” Woah! Nakahinga naman ako don ng maluwag. Akala ko nahalata nitong gangster ako eh. (>3____ hindi na, hindi ko na pwedeng sabihin kong saan ako pupunta, Mark.” bigla akong nalungkot sa sinabi ko.
“B-bakit hindi?!” hindi ko ito sinagot.
“ANO, MAE! BAKIT HINDI?!” sumigaw nanaman ito. Nakakainis talaga siya, bingi ba ako? (>3______<
Niyakap ako nito pero sa pagkakataong ito, magkaharapan na kami, ipinatong nito ang ulo nito sa leeg ko.
“Pakiusap, Mae, huwag ka ng umalis.”
“Mark, hindi pwede, kung pwede lang kaya lang Si Dad, buo na ang desisyon nya.” sa totoo lang naiinis ako sa mga magulang ko dahil sa desisyon nilang umalis kami ng dahil lang sa business. Yeah~ dahil lang sa business kaya naisipan nilang umalis kami ng bansa.
“Mae. Please, please, please…please.” lalong humigpit ang pagkakayakap nito sakin, patuloy pa rin ito sa pag-iyak.
“Hindi talaga pwede, Mark. Pero pangako babalik ako. Tsaka ano ka ba? Ano pa’t may cellphone at computer?”
“IBA PA RIN PAG NASA TABI KITA!” Tuluyan ng bumagsak ang mga luha ko, nakakainis talaga ang lalaking to. Pinapaiyak nya ako. Ito ang ka una-unahang beses na makikita nya akong umiiyak. Pinakawalan ako nito sa pagkakayakap nito sakin at hinawakan ang pisngi ko. Pinahid nito ang luha ko na patuloy pa rin sa pagpatak.
“Sh*t, SORRY! Please Mae, huwga kang umiyak.” Pangkakalma nito sakin.
“Nakakainis ka. Pinapaiyak mo ako, alam mo namang ayaw kong umiiyak.”
“Sorry na sorry na. Okay, pinapayagan na kitang umalis pero may kondisyon!”
“Eh? Hindi ko naman kailangan ang pagpayag mo, aalis pa rin ako sa ayaw at sa gusto mo.” kumunot ang noo nito. “Biro lang ano bang kondisyon?” Tsk/ ang sungit talaga nito. Pinahid ko ang luha ko pati yung kanya pinahid ko na rin “Hindi sayo bagay ang umiiyak, kaya wag ka ng iiyak, ha?”
“Opo, Boss.” sabi nito napangiti naman ako.
“So, ano na ang condition mo?” tanong ko ulit
“Bukod sa PANGAKO mong BABALIK ka. Ipangako mo rin na hindi ka dun MAG BO-BOYFRIEND!” seryosong utos nito. Napapatawa naman ako para itong bata.
“Hahahahahahaha! Ano ka tatay ko?!” biro ko.
“ANO NA? GAGAMIT AKO NG DAHAS PARA HINDI KA MAKAALIS DITO SA BANSA! ALAM MONG KAYA KO YON!” pagbabanta nito. Ngayon ko lang nakita ang ganito nitong expression, para itong papatay. Medyo natakot ako.
“Ano ka ba, binibiro lang kita. Oo na, hindi ako mag bo-boyfriend don, kahit isa, hindi. Dapat dumaan muna sayo bago ko maging boyfriend.” umaliwalas na ulit ang Aura nito.
“Good.” Ngiting-ngiti na ang Mokong. Hindi naman ito masaya? xD
“Pero dapat ikaw din, kailangan dumaan muna sa mga kamay ko bago mo maging girlfriend!” Ang unfair naman non, kung ako lang ang bawal, diba?
“Okay.” tipid pero seryosong sagot nito. “Kailan ka ba aalis?” malungkot na tanong nito.
“Mamaya ng umaga, 10am.” napatungo ako. Naiiyak nanaman ako.
Walang sabi-sabing niyakap ako nito tapos…
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Hinalikan (O__O)
“M-mark.” yan lang ang nasabi ko ng pakawalan nito ang labi ko. Ang puso ko ang bilis ng t***k, parang may mga kabayong tumatakbo dito. Teka, kalabaw pala, para maibaw naman.
“Goodluck kiss yan, tsaka para ako na rin ang first kiss mo. Dapat ako ang una at huli mong halik pagbalik mo dito! Dahil kapag nalaman kong may humalik sa iyo don, kung saan ka mang impyerno pupunta sisiguraduhin kong tatanggalin ko ang labi nya!” pagbabanta nito, grabe lang, goodluck kiss? Baliw talaga ang nilalang na ito. Waaaaaah, ang init!
—FLACHBACK END—
Napahawak ako sa labi ko, baliw talaga ang lalaking yon, ninakaw pa ang First kiss ko. Pero hindi ako nagsisisi na sya ang first kiss ko, ewan ko ba kung bakit. Wala na rin naman akong pakialam, nangyari na eh. Makatulog na nga lang, bukas ko na lang hahanapin ang kumag na iyon. Mas mahalaga ang pagtulog ko!
- Writer
