KUMAKALAT na ang dilim pero nasa daan pa sina Neriza at Marc. Naging napakatahimik ng biyahe nila. Ang binata ang talagang tahimik, wala itong binibigkas ni isang salita. Hindi katulad kanina na masaya at maingay sila. Now, Marc was rigid and tense. Frustrated ito. Halatang lubhang naapektuhan ng pinag-usapan nila kanina.
Matulin na ang takbo nila pero lalong tumutulin ang takbo ng motor. Napapapikit si Neriza sa kaba. Lalo na sa mga pagkakataong dumadaan sila sa isang kurba at sa mga accident-prone na lugar. “Marc, dahan-dahan lang…” hindi na niya napigilang sabihin nang pakiramdam ay umaalon na ang kanyang sikmura dahil hindi na lumalapat sa pavement ang gulong ng motor.
Bumagal naman ang takbo nila. Hindi alam ni Neriza kung nasaan na sila pero walang mga kabahayan roon. Pulos matataa
