Rigor
Pagkaraan ng ilang oras naulinigan ko na ang ugong ng sasakyan. Mukhang nariyan na si Sanchez dala ang matandang Choi.
Maya-maya pa nga kaniya-kaniya na ng labasan ang mga tauhan na kasama ko.
Tahimik naman akong naghintay sa isang bangkuan kung saan nila ako dinala. Ngunit kating-kati na ang aking mga palad na saktan ang taong naging dahilan ng lahat. At hinding-hindi ko padadaliin ang kaniyang buhay, unti-unti ko sa kaniyang ipaparanas ang sakit at hirap na hihilingin na lang niya na tapusin na ang kaniyang buhay.
Napakuyom ako ng kamay ng makarinig ng yabag na unti-unting lumalapit sa aking pandinig. Maya-maya pa nga narinig ko na ang pagbukas ng pintuan sa aking likurab ngunit hindi ko iyon nilingon.
Nanatili ako sa aking upuan habang may matigas na ekspresyon sa mukha. Napa
