Siegfried

Chapter 4

If you can't wake up

From the nightmare...

Maybe you're not asleep.

- Unknown

Chapter Four

Drakstone Castle

I don't know where they're taking me, I don't know what they need from me. Hindi ko alam kung anong hinaharap ang naghihintay sa'kin, hindi ko alam kung bakit kailangan nila akong kunin. Hindi ko alam kung ano sila at kung ano ang nightwalker basta ang alam ko lang, mga halimaw sila.

At ang mas nakakatakot, hindi ako natatakot sa kanila. Pakiramdam ko, I'm safe with them.

At dapat, hindi ko iyon maramdaman.

Kanina pa tumigil ang eroplanong sinasakyan namin at hindi ko alam kung nasaan kami dahil puro kadiliman lang naman ang nakikita ko sa bintana.

I stand and gazed at the door. Nakita kong may kausap si Daelan na isang lalaki at katabi nito si Lyon na mukhang nakikinig lang.

My lips parted when I saw a castle not far from where we are. It's so big that I need to look up and wide that I can't see where it end.

Natutop ko ang bibig ko. "We're not in the Philippines?"

Nilingon ko si Felix at nairita ng mahuling nakatitig ito sa pangupo ko.

"You, p*****t. Where are we?" Hinampas ko sya sa balikat. "There's no castle in the Philippines so tell me, where in hell are we?"

Tumatawang tumakbo sya pababa sa hagdan ng eroplano. "Welcome to Darkstone Castle,"

Nakuha nya pang itaas ang kamay nang nasa patag na sya.

Nanggigil na napasigaw ako, nagsimulang mamasa ang mata ko hanggang sa tumulo na ang luha ko.

"Felix, that's not the proper way to treat a lady" sabi ng lalaking kausap kanina ni Daelan.

Napatitig ako dito, ang amo ng kanyang mukha.

"She's not a lady. She's a kid" Felix said, pointing at me.

Inirapan ko sya.

Tumayo sa dulo ng hagdan ang lalaki. "Welcome to Darkstone castle, m'lady," bahagya itong yumukod at iniangat ang kamay sa'kin.

Humalakhak si Felix, sila Daelan at Lyon naman ay napapailing na lang. Nginiwian ko na lang sya.

"Geez, Elric, it's twenty first century already... You can even tell a girl to just f**k off," Lyon mocked. Iyong puti nila, kakaiba talaga.

I clenched my fist, bumaba na at tinanggap ang kamay ni Elric.

"How's you trip, m'lady? By the way, just call me Elric"

Kinilabutan ako sa sobrang lamig ng kamay nya pero nakuha ko pa ring ngumiti, he's weird pero mukhang sya ata ang pinakamatino sa kanilang apat kahit hindi man lamang sya ngumingiti. Siguro dahil sa sobrang nakakagaan ang kanyang boses. Napaka-friendly.

"It's great, maliban na lang sa isa naming kasama na gunggong, mayabang, m******s at sobrang ingay... The trip was fine, kung pwede nga lang syang itapon sa ere eh," ibinulong ko na lang ang sinabi kong mga Tagalog. "It's nice meeting you, Elric. Just call me Frances"

"Woah, hold on right there" pigil ni Felix. "I asked your name but you didn't tell me, while Elric---"

Hindi namin ito pinansin at nagsimula ng maglakad palapit sa Darkstone castle habang hawak-hawak pa rin ni Elric ang kamay ko, samantalang si Felix, he keeps on talking, complaining, talking and talking.

May naghihintay sa entrada ng kastilyo na mga kasambahay na naka-uniporme, magkabilaan silang nakahilera habang nakayuko.

"Welcome to Darkstone Castle, my lords" they greeted in unison.

Dahil mabilis ang lakad ng mga kasama ko at hindi na pinagtuunan ng pansin ang mga kasambahay kaya hindi ko sila nabilang.

This is my first time to see a castle nang harap-harapan kaya namamangha't nalulula ako. Everything is shouting luxury, from the ceiling down to the flooring. Pagkapasok namin, ang marangyang hagdan agad ang bumungad sa mata ko, sa taas noon ay may painting ng isang pamilya.

There's a grand chandelier with hanging crystal diamonds. Nagliliwanag ang loob. The ceiling was designed in mosaic gold, there's also numerous expensive paintings attached in the walls. Near the grand staircase, there's an antique pendulum watch and the ticking sound of it is all I hear.

"Did you prepare everything she needs?" Tanong ni Elric sa isang babaeng lumapit samin na mukhang kasambahay dahil sa ayos.

Their maids looks sexy though because of their uniforms. They look more like cosplayers.

"Yes, my lord" the maid answered.

Felix dismissed them at sunod-sunod silang nagsialisan.

Natigil lang ako sa pagmamasid ng matanaw si Lyon na pataas ng hagdan.

"Are you hungry?" Daelan asked.

Nagulat ako sa tanong nya, what's with this guy and foods?

Katabi ito ni Elric habang nakatitig sa'kin.

Kahit may mga balbas at bigote sya, hindi talaga maipagkakailang gwapo sya, sila. Siguradong mas ga-gwapo pa sya oras na mag-ahit.

Umiling ako dahil iyon ang totoo, hindi pa ako nakakaramdam ng gutom. Ang gusto ko lang ngayon ay makaligo at makapagpahinga.

"You sure?" Elric asked also.

Nakangiting tiningnan ko sya. Ngayon ko lang natitigan ng maayos ang mukha nya, he has a smokey gray eyes, black hair na hanggang leeg, tanned skin, nubian nose, square jaw, currogate lips, scruffy eyebrows and a taut body.

A perfect definition of tall, dark and freakingly handsome. Ang kahinaan ni Aella. Pero ang kaniyang pagka-moreno ay kakaiba rin, it's vague.

"I just want to take a rest" I answered with a sigh.

"We'll walk you to your room then" sabi nito saka binitawan ang kamay ko't nauna ng maglakad.

Sinundan ko na lang ito samantalang nakasunod naman samin sila Daelan at Felix.

Ayaw kong maging ignorante pero hindi ko talaga mapigil ang mamangha't matulala na lang habang nagmamasid sa paligid. I feel like I'm in the medieval era.

Sa hallway ay mayron pang naka-display na mga armor at espada ng mga knight noong middle ages. Mga kulay ginto at pula at siguradong alagang-alaga ang mga iyon dahil kumikintab pa. I want to touch it to know what it feels like, to know if it's real but I refrained myself. Ayaw kong magmukhang katawa-tawa sa harap nila.

May binuksan si Elric na pinto, dahil sa sobrang laki noon ay dalawang kamay nya pa ang nagbukas.

"This will be your room"

Namilog ang mata ko sa sinabi ni Felix.

Kahit hindi pa ako nakakaloob ay alam kong napakalaki at napakaganda ng silid na iyon.

"Go on," Elric tilted his head. "Get in"

Napalunok ako. "Is this some kind of trap? Are you going to encage me here?"

Hindi makapaniwalang tiningnan ko sila. Si Daelan ay sumandal sa pader habang nakapamulsa sa suot na jeans at naka-tiklop ang isang paa na ang likod ng sapatos ay nasa pader din. Si Elric naman ay nakakrus ang braso.

"Silly, this room is the safest place here in Darkstone Castle." Ani Felix at hinawakan ang braso ko't pinaharap sa pinto at unti-unting itinulak papasok.

Nang makapasok ay mabilis ko silang nilingon dahil nasa labas lang sila.

"We can't enter in your room. Any supernatural creature can't enter in that room. You're safe there" Elric inform. "And we understand and we can speak Tagalog"

"Elric" Felix grimaced.

Unti-unting namilog ang mata ko. Itinakip ang palad sa mukha nang maalala ang mga sinabi ko kay Lyon at Elric.

Felix chuckled.

"H-How?" Tanong ko.

"We will talk to you tomorrow about everything you want to know. For now, just take a rest" Elric said.

"And a little reminder, don't ever leave your room" Daelan warned before they closed the door.

Humarap ako sa silid at inilibot ang tingin sa paligid, may tatlo pang pinto. I opened the door near the mirror, it's the walk-in closet. Ang isa naman ay sa bathroom at ang isa ay sliding door patungo sa balkonahe. The walls and ceiling was color peach. The bed was so huge, so beautiful, parang nangaakit na mahiga ako don. May apat na poste doon at may nakalagay na kulambo. May malambot na sofa. The vanity mirror has a complete cosmetics, colognes and lotions.

The room was every girls dream.

Pumasok ako sa bathroom para makaligo, kumpleto na ang mga gamit doon. Shampoo, soap, everything a girl needs. Pagkatapos ay nagbihis ako ng pantulog at nahiga sa kama.

Dahil siguro sa pagod ay nakatulog agad ako.

Iminulat ko ang mata ko ng makaramdam ng gutom. Bumangon at binuksan ang pinto, nakapaa akong lumabas. Katahimikan lang ang bumungad sakin.

Sinundan ko lang ang dinaanan namin kanina at narating ko ang hagdan.

"Elric?" Tawag ko dito habang pababa ng hagdan. "Felix? Daelan? L-Lyon?"

Pag mag-isa ko lang na hanapin ang kusina siguradong maliligaw lang ako.

"Mortal"

Kumalabog ang dibdib ko ng maramdaman ang isang presensya sa likuran ko. Unti-unti ko itong hinarap at napalunok ng matitigan.

He has a cerulean fierce bedroom eyes, he looks sleepy and bored. Midnight shoulder-length hair that was tied in a bun. A chiseled cheekbones with light stubbles, prominent nose and a lush lips that always frowning just like his arched eyebrows. Translucent skin and he has a sturdy, muscular physique.

"Hi-Hi," I smile and wave my hand at him but he stayed serious and stared at my face. "Did you know where Elric or Felix are---"

Hindi ko na natapos ang sasabihin ng biglang tumunog ang tyan ko. Napahawak ako sa tyan ko ng bumaba don ang kanyang tingin, namula ang pisngi.

"Follow me," malamig nyang sabi at tinalikuran ako.

Para bang alam nya ang nararamdaman ko.

Nakayuko ko syang sinundan, nanghihina na ako sa gutom. Natigil ako ng tumama sa isang matigas na bagay, napahawak ako sa noo ko at tiningnan ang nasa harap. Don ko lang mamalayang likod iyon ng lalaki.

"Distance," He gave me a sideway glance then continued walking. "You're a mortal. If you want to live, keep your distance far, far away from us"

Tumango ako kahit hindi nya ako nakikita.

Sa pagliko namin ay bumungad na ang kusina. It's a modern kitchen.

"Sit there" utos nya at nagsimulang maghalungkat sa mga cupboards at ref.

Tumalima akong umupo sa stool, sa harap ng kitchen island. Sinundan ang bawat galaw nya.

I heaved a sigh and stand but he talked abruptly.

"I said, just sit there"

"I'm t-thirsty."

Kumuha ako ng baso saka kumuha ng tubig sa ref at sinalinan ng tubig ang baso at ininom iyon. Nang mapalingon sa kanya ay nakatitig sya sakin, sa sobrang kaba, nang mapaharap sa sink ay tumama ang kamay ko sa tiles kaya nabitawan ko ang hawak na baso.

"Don't move---" pigil nya.

"S-Sorry." mabilis akong nag-squat para linisin iyon, dahil sa pagmamadali at pagkabalisa ay nasugat ang hintuturo ko't mabilis na dumugo.

Nilingon ko sya ng sunod-sunod syang magmura, nakatalikod sya't marahas ang paghinga.

"I'm okay, s-sorry again---"

"Run,"

"What?" Maang kong tanong.

"Run" sigaw nya na ikinapitlag ko.

Napalunok ako saka dahan-dahang tumayo. He's clenching his fist and the vein in his arms is evident.

"I said run"

Napatalon ako sa gulat ng humarap sya sakin. My lips parted and eyes widened, scared especially when I saw his flaming red eyes and sharp fangs.

Napaatras ako't mabilis na tumakbo, hindi alam kung saan papunta. I was breathing hard as I run as fast as I can.

Pero ganon na lang ang gulat ko ng bigla syang lumitaw sa harap ko. His expression hardened.

My breaths quickened and step-back. Fear crossed my face.

"You're a slow runner"

Umiling ako, naiiyak. "P-Please, don't hurt me."

Umatras ako ng umatras hanggang sa tumama ang binti ko sa isang bagay at napaupo.

Napatitig sya sa kamay ko dahil patuloy pa rin iyong dumudugo.

He angrily growl like a hungry beast staring at his prey. Napasigaw na lang ako ng bigla syang tumakbo palapit sakin, akala ko katapusan ko na pero biglang may brasong pumigil sa kanya.

"Come down, Siege" it was Felix.

"Let me go" Siege spite wrathfully.

Hinawakan na rin sya nila Elric, Daelan at Felix, pilit inilalayo.

"Damn it! You need to control it, Siege." Daelan utter.

"If you don't, she'll going to die..." Elric snorted.

But Siege looks stronger than them, I can't take my eyes on him even though he looks scary. I shouldn't feel this but I am fascinated by his flaming red eyes, it's full of emotion not like his lifeless cerulean eyes earlier.

My lashes fluttered and I blinked when I saw bloods ran down in Lyon's nose.

"f**k it, Siege. Control yourself. For one month, we trained ourselves to control our bloodlust. We all agreed to this, so control it or I don't have a choice but to lock you up in the dungeon" Lyon warned.

But Siege keep on fighting them, he's gritting his teeth while looking at me.

"Take her away, Daelan" Elric commanded.

Hinawakan ni Daelan ang braso ko at hinila saka sya mabilis na tumakbo at nang makarating sa harap ng silid na nakalaan para sakin ay inihagis nya ako paloob. Napaupo ako't sumubsob sa dulo ng kama.

"I warned you already" he ranted, furiously staring back at me.

Nanginginig akong napayakap sa sarili, hindi na alintana ang sakit ng paghagis nito.

"I'm s-sorry"

Tears ran down in my cheeks.

"f**k" then he punch the wall near the door and leave.

Napahagulhol ako, takot na takot. Napapitlag ng may biglang lumanding na bagay sa paahan ko, cotton, alcohol and bandaid. Nag-angat ako ng tingin sa pinto pero wala namang tao don.

I closed my eyes for a couple of minutes, hoping that when I open it... This is all just dreams, that I'm just dreaming. That when I open my eyes, everything will be back to normal.

Gigising ako, maghahanda para sa eskwela, kakain kasalo sila mom at dad, susunduin ni Luther o di kaya sasabay kay Harry papuntang school. Pagkatapos ng klase ay gagala kami o di kaya makiki-sleepover sa kanila Bea o Ylona.

Ilang beses kong kinurot ang balat sa kamay ko bago unti-unting iminulat ang mata pero tulad ng nakita ko kanina pagpikit ko ay iyon pa din ang bumungad sa'kin. Ang ipinagkaiba lang ay naabutan ko si Felix na nakatayo sa pinto at nakatitig sakin, na parang isa akong alien sa uri ng titig nya.

Mabilis akong nag-iwas ng tingin.

"That's Siege, he's our younger brother. He's dangerous. Just stay away from him"

Tumango ako bilang pagsangayon.

Felix sigh. "This is not a dream. I told you, just f*****g accept it"

"Of course, this is not a dream..." Malungkot akong ngumiti, I stared at my wounded and shaking fingers. "This is a nightmare"

He groaned. "A f*****g beautiful nightmare"