Siegfried

Chapter 7

The roses have wilted,

The violets are dead,

The demons run circles,

Round and round in my head.

- Unknown

Chapter Seven

A Death and an Illusion

Ang laki ng ngiti ni madame Elster ng makasalubong ko sa hallway. I can even see dollar sign in her eyes. She hugged me while giggling.

"You are really a precious thing, my dear" hinaplos-haplos nya ang aking buhok. "Heaven sent you for me."

Nang aktong lalayo na sya sa'kin ay ipinalibot ko ang kamay sa kanya at niyakap sya ng mahigpit saka bumulong sa kanyang tenga.

"I'm. Going. To... Kill. You"

She tensed at that. Pumalag at sinubukang lumayo sakin.

"You will not see me coming, you'll never know... It will be a surprise" I utter angrily. "So enjoy your hundred million dollars while it last"

Bahagya ko syang itinulak saka binangga ang balikat at sumunod sa lalaking magtuturo sa'kin kung nasaan si Mr. Stonesifer.

"You are crazy... b***h, I'm not scared of you. Once you stepped out in this hotel, to devil's lair... You're already a dead meat" Elster shouted.

I clenched my fist and ignore her.

Ipinagdaop ko ang mga kamay ng nasa lobby na at matanaw ang entrance.

I ignore the censorious eyes of people in the lobby staring at me, following every step I make.

Nasa entrance na mismo ako ng mahinto ng makita ang isang lalaking nakasandal sa itim na limousine at mukhang hinihintay ako.

I bit my bottom lip when I recognize his face. He has a coal cloudy eyes, toffee hair, bulky body, smooth-shaven angular cheekbone, thin lips, pointed nose, sparse eyebrows and sallow veined skin.

He smirked ng mabasa ata ang recognition sa mukha ko.

"Well, look at you... A survivor" he pointed at me and looked at me from head to toe. "Damn! And here I am wondering why men are talking about you, your freakinly-insanely sexy and hot. You gave them a hard boner"

Namula ang pisngi ko sa sinabi nya at niyakap ang sarili. Dumako ang tingin ko sa kanyang balikat.

Napatingin din sya doon.

"You got me there huh, you're a shooter"

I cleared my throat, pakiramdam ko, hubot hubad ako sa harap nito.

"You're Mr. Stonesifer?"

Napalitan ng disgusto ang kanyang mukha.

"Call me Aiken... Aiken Laurentein not Stonesifer"

Hinubad nya ang suot na coat at naglakad palapit sa'kin. Napaatras pa ako pero ng isuot nya sa'kin ang coat na hanggang kalahati ng hita ko ay natigil ako, hindi na umarte.

Namamangha akong napatitig sa kanyang mukha. I'm wearing a five inch heels and still, nakaangat pa rin ang tingin ko sa kanya. Ibinutones ko iyon para matakpan ang suot ko

A guy opened the door for us.

"C'mon,"

"Where's Mr. Stonesifer?" I asked and step backward.

He groaned. "I'm here so why are you even looking for him?"

Nagbaba ako ng tingin. "Because he bought me for a hundred million dollars"

My freedom, my rights, all of it. Na kay Mr. Stonesifer na.

He chuckled.

"So, what will you do if you meet Mr. Stonesifer" he quoted the Mr. Stonesifer in the air, na para bang kinikilabutan pa.

Ano nga ba? Magpapasalamat?

I shrugged. "I don't know, I will asked him myself if ever I see him."

He tilted his head in amusement.

Napapitlag ako ng bigla nyang hawakan ang braso ko.

"I'm starting to like you" he chuckled. "Hold tight"

Nagulhan ako sa sinabi nya at nahigit ang hininga ng parang may pwersang lumamon sa'min at sa isang iglap ay biglang nasa sala na kami ng Darkstone castle.

Nahigit ko ang aking hininga at nanghihinang napaupo. Gulat pa rin. How the hell did he do that?

Napakurap-kurap ako ng mapansin ang mga matang nakatuon sa'kin. My lips parted when I saw Felix and Elric sitting on the sofa with unknown expression. Daelan is standing beside me who's staring at me and Aiken who's crazily smirking.

Samantalang si Lyon ay nakatayo naman sa'king harapan habang nakatiimbaga at si Siege ay nasa second floor habang nakatingin sa'min. Like a god looking down at the mortals.

Napatayo ako ng makita sila Edrei na nasa gitna ng sala at nakaluhod.

"Anong gagawin nyo sa kanila---" hindi ko na naituloy ang sasabihin at napahawak sa aking ulo ng makaramdam ng pagkahilo.

Sa pagmulat ko ay biglang nasa sala na ako ng bahay namin.

"Frances, breakfast is ready... C'mon, baka ma-late ka"

Dumako ang tingin ko sa kusina ng marinig ang boses ni mom. Nang magsimula akong maglakad ay nahinto ako dahil unti-unting nagbabago ang suot ko.

I didn't pay attention to that and start walking again in the direction of the kitchen.

"Morning, sweetie... What do you want? Milk or juice?"

Tanong ni mom ng makapasok ako sa kusina.

Bumaling ito sa'kin ng mapansin ata ang pagkatulala ko. I just stared at her face. Oh! God! I missed her.

"Everything okay, Frances?" Nakakunot noong tanong nya.

Nakangiting tumango ako kahit naiiyak.

"Morning,"

Pumasok si dad at hinalikan ang pisngi ni mom bago lumapit sakin at halikan ang noo ko. Napapitlag pa ako ng hawakan ako nito.

"Are you sure, Frances?" Mom asked again, magkasalubong ang kilay.

"Is this about last night, Frances?" Dad seriously asked then he sat down and start eating his breakfast, while mom is preparing 'our' coffee.

I cleared my dry throat. I remembered this. Ito ang araw bago kami tumulak nila Harry papuntang La Trinidad.

"I told you already, Frances, I will not allow you to go to Trinidad."

"This is what your lolo wanted, Frances and he doesn't want you or Harry in any place in Trinidad" ani mom.

I just stared at them. I can't believe it, they're actually in front me.

"M-Mom! D-Dad" naiiyak na tumakbo ako palapit sa kanila at nang aktong yayakapin na sila ay bigla silang naging usok at unti-unting naglaho.

"No, no" napahagulhol ako. "Mom? Dad?"

Napakurap-kurap ako nang maglaho ang kusina namin at bumalik sa sala ng Darkstone castle saka biglang bumalik ang damit ko. Galit akong napatingin kay Lyon.

"What is that? What are you doing to me? All of you?" Sigaw ko at isa-isa silang tiningnan.

Inalis ko ang suot na heels at ibinato iyon kay Felix ng mahuli syang nakatitig sa hita ko.

Natatawang nasalo nya naman iyon. "Woah, lioness... I like that"

"Felix" Elric warned.

Lyon expression dulled when our eyes met then he faced the maids.

"Who helped her to escaped?" Lyon's roared angrily dahilan para mas lalong mapaiyak ang mga babae. "Who gave her ticket and money?"

I clenched my fist. "Wala silang kasalanan. Ako ang sisihin mo dahil kasalanan ko iyon lahat."

But Lyon ignored me, maybe he doesn't understand what I just said. But Elric said that they understand and they can speak Tagalog so, I'll be damned.

Lumapit sya sa babaeng kasama ko sa silid bago ako tumakas. Napatili ang babae dahil sa marahas nya itong hinawakan sa braso at pinatayo.

"You're the one assigned to watched her, right? So what did you do? Hmm? Did you helped her? Are you the spy? Who are you working for? Huh?"

Sunod-sunod na umiling ang babae, hindi makatingin ang namamaga nitong mata kay Lyon.

"Siege" Lyon shouted.

"No, no, my L-Lord, it's not me---" hindi pa na nito natatapos ang sasabihin ng biglang tumagilid ang ulo nito't makarinig ako ng pag-c***k saka ito binitawan ni Lyon. Bumagsak ang wala nitong buhay na katawan sa sahig.

Lalo pang lumakas ang iyakan.

Napanganga ako't dumako ang tingin kay Siege.

Did he... Oh! God!

Natutop ko ang bibig, pinipigilan ang paghagulhol. All I can do was cry and cry.

Impossible talagang sya ang lalaki sa auction, napaka-impossible.

"It's all on me, Lyon... It's my fault, don't blame them" lakas loob kong sabi, nagmamakaawa at mahina na ang boses. "Punish me... Not them"

He ignore me again like I don't exist. So, what's the use of my presence there if they are not even listening to me.

Ano? Kinokonsensya ako? Tinatakot? Binabalaan?

"So, one last question" Lyon talked again. "Who helped her---"

Sa gitna ng pagsasalita nito ay humakbang si Edrei, pinalakihan ko sya ng mata at umiling. Please I'm begging you, don't do this. She just smiled and moved forward.

"It's me" nakayuko nitong sabi. "I'm the one who gave her ticket and money"

Bumagsak ang balikat ko, napatitig sa sahig. For sure, they'll punish her.

"f**k" Felix cursed and punched the table in front of him, sa sobrang lakas ay nasira ang mesa. "She's the f*****g spy"

"For sure, she's working for them" sinipa naman ni Aiken ang mesang nasa tabi nito, sa sobrang lakas ay lumipad iyon saka tumama sa pader at wasak na ng bumagsak sa sahig.

"They planned this. They all planned this" ani Daelan.

Naguguluhan ako sa pinaguusapan nila, wala ni isang maintindihan. Pero ramdam ko ang galit nila.

"Sie---"

"No" pigil ko kay Lyon, sinubukang lumapit kay Edrei pero hinablot ni Daelan ang braso ko. "Please, don't hurt her" I looked at Siege, begging. "P-Please"

Kung ikaw nga talaga ang Siege na sumubok na iligtas ako sa to devil's lair o ang lalaki sa auction, maaawa ka sa'kin. Makikinig ka.

He stared at me with his emotionless eyes for a couple of minutes before hearing Edrei's breathing hard and when I looked at her, bloods are coming out from her eyes, mouth, nose and ears.

Nanginig ang tuhod ko at para akong nawalan ng lakas. Sinubukan kong kumawala mula sa pagkakahawak ni Daelan pero ano nga bang laban ko sa lakas nya.

"Siege, stop" Lyon ordered but Siege didn't listen.

"Please stop. No, please, don't kill her" I yelled.

Napaluhod na si Edrei habang hawak-hawak ang leeg at nahihirapang huminga. I cried hard that everything start to get blurry.

"What?" Siege asked, I can see the eagerness in his eyes to kill Edrei and no one can stop him. "Y'all pity her now? Huh? She's a traitor"

Biglang lumitaw sa tabi ni Siege si Aiken at aktong hahawakan sya sa balikat pero nagsalita na sya.

"Don't, Aiken... Don't try"

"Control yourself, you dickhead"

Siege smirked like a devil. "Trust me, I'm controlling myself. If not, that girl is already dead"

Tumayo si Elric, he closed his eyes. Napakurap-kurap ako ng biglang naglaho sila Siege at Aiken.

Sunod-sunod na napaubo si Edrei. Lumuwang naman ang pagkakahawak sakin ni Daelan kaya mabilis kong nilapitan ito. Lumuhod ako at niyakap sya. I even heard her say I'm sorry before she closed her eyes.

"Lock her in the dungeon"

My eyes widened in Lyon's order, sa sobrang gulat hindi na ako nakaimik ng buhatin ni Felix si Edrei.

Nanggigigil kong ikinuyom ang aking kamay saka napahagulhol na lang. Habang sinusundan sila ng tingin, unti-unting bumabangon ang galit, ang pagkamuhing nararamdaman ko para sa kanila.

Mali ako. Maling-mali. Hindi si Siege ang nasa auction. Imposible.