Chapter 9: Friend Request / Delete Request
1229 Words
HIREIN'S POV
Nandito ako ngayon sa dorm at nakahiga sa Kama ko ngayon. Alas dose na pero hindi parin ako makatulog, iniisip ko rin kasi kung anong nagawa kong mali para lokohin nila ako ng ganito.
Wala naman.
Habang nakatitig ako sa kisame ay kinuha ko ang cellphone ko at nag open sa face book.
Agad na nangunot ang noo ko dahil pagtingin ko sa friend request ko ay nakita ko ang mga pangalan ng buong Section Eleven.
Hindi na ako nagdalawang isip pa I confirm sila.Pero agad akong napangiti ng may naisip akong kalokohan.
Denelete Request ko ang kay Clint.
***?
CLASS ROOM
"Good morning Hirein!" Agad akong napatigil sa akmang pagpasok ko ng biglang bumungad sa akin ang mga ulupong na nakatayo sa hulihan at may hawak na banner at may nakasulat pa....
Please don't be sad,we're always here to be your clown...
Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko para pigilan na ngumiti.Napatingin namn ako sa isa pang banner na hawak ni Jinjin.
A smile is the beautiful curve of woman's body.... Please smile.
Lalo ko pang kinagat ang labi ko para magpigil na ngumiti.Napatingin naman ako sa banner na hawak ni James..
Keep smiling, because life is a beautiful things and there so much to smile about.
Kinuha ko ang salamin ko na ginagamit ko talaga at tinanggal ang shades ko.Tumingin ako sa kanila at bakas sa mga mata nila ang gulat dahil pugto nanaman ang mata ko.
Unti-unti akong ngumiti sa harap nila na ikinangiti nilang lahat Maliban kay Clint na naka poker face.Lagi naman.
Nagulat ako ng bigla akong yakapin nung tatlong isip bata,napangiti ako.
"Always smile Hirein" bulong nilang tatlo habang nakayakap sakin.Lumawak ang ngiti ko.
"Thank you" bulong ko sa kanila.
Bigla naman akong niyakap ni Cris.Niyakap ko rin sya kahit gusto kong umiyak dahil may naghahanap pa pala sa ngiti ko.
"I'm always here to you,Please don't be sad.We're always here" napangiti naman ako sa sinabi nya.
"I can't be happy,but i try" bulong ko habang nakayakap sa kanya,pinipigilan kong maluha.
Natigil lang kami ng pumasok na si Sir Cuballes at nagturo.
Kahit papaano ay nawala ng konti yung lungkot ko pero lamang parin yung hapdi at kirot.
***?
CAFETERIA
Habang kumakain kain ay panay ang tingin ko kay Mr.Poker face,pano ba naman kasi pagtitignan ko lagi nalang nakatingin sakin ang mas malala pa ay masama ang tingin sakin.Problema nito?
Naiinis narin kasi ako wala naman akong maalala na ginawa ko sa kanya na ikagagalit nya.Hindi nga kami nagpapansinan e.
"Ano bang problema mo?Ang sama mo kung makatingin" sabi ko.Tumigil naman sila James sa pagkain at tumingin sakin.
Ipinatong ni Clint ang dalawa nyang sino sa mesa at pinagdikit ang kamay nya,ipinatong nya ang baba nya sa kamay nya at tumunghay sakin.Nagpalipat lipat ng tingin sina James sa amin.
"Why do you want to know?"
"Dahil Kanina kapa,kung nakamamatay lang ang masamang tingin panigurado kanina pako pinaglalamayan" sabi ko habang nakatingin sakin.
"Why did you cancel?" Bakas sa tono nya ang Inis.Agad namang nangunot ang noo ko.
"Anong sinasabi mo?" Hindi ko kasi talaga alam ang sinasabi nya.Cancel?
"......my friend request" agad ko namang nakagat ang pang-ibabang labi ko para mapigilan ang pagtawa ko.
Oo nga pala,Dinelete ko yung friend request nya.
Nakakagat parin ako sa labi ko Para mapigilan ko ang paghalakhak.
"Stop biting your lip,it's distracting me" malay ko bang madidistract.Napanguso naman ako."Stop pouting "Sinamaan ko sya ng Tingin.
Galing mag-utos.
" Now,tell me.Why did you cancel my friend request? "
"Pakialam mo!?" Nakataas ang kilay kong sabi.Ngumisi naman sya.
"Dimo sasabihin sakin?"
"Hindi,bakit ko naman sasabihin sayo?" Nakataas ang kilay kong sabi.
"Sasabihin mo sakin o ipagkakalat ko na girlfriend kita" agad naman na nagsipag-ubuhan yung mga kasama namin.Feeling ko namumula na ako.
"Ha!?Sinong tinakot mo!?At isa pa loyal ako sa boyfriend ko" pinagkadiinan ko ang salitang boyfriend.
Loyal nga ako.Loyal ba sya?
Bigla nalang akong natahimik sa naisip ko.Ibinaba ko ang tingin ko sa pagkain ko.Unti-unti kong naalala nanaman yung picture.
Nangingilid nanaman ang mga luha ko.Tumayo ako habang nakayuko at nagpaalam sa kanila.
"A-aalis nako" sabi ko at tinalikudan sila.Narinig kopa ang pagtawag nila sakin pero hindi ko sila nilingon.
Hindi ko alam kung saan ako pupunta basta nalang akong dinala ng mga paa ko sa may likod ng building namin at umupo sa may bench don.
Mabuti pa dito tahimik.
Kinuha ko ang cellphone ko at nagpatugtog ako.
Habang dinarama ko ang kanta ay pumikit ako at inaalala ang masasaya naming ala-ala.
Kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan ko sya.Makailang ring bago nya sagutin.
"[Hello,Babe?]" Damn,I miss his voice.
"Babe,do you really love me?"matagal bago sya makasagot.
" [Of course babe,I really love you so much]"bigla nalang pumatak ang mga luha ko.Tinakpan ko ang bibig ko para hindi nya malaman na umiiyak ako.
"You don't cheat me right?" Kahit nangangatal ang boses ko ay pilit kong inayos ang pagsasalita ko.Matagal bago uli syang magsalita
"Syempre,hindi kita lolokohin.Bakit naman kita lolokohin?"
"Hindi mo ko ipagpapalit,hindi ba?"
"[Syempre naman]" Pinigilan ko na huwag gumawa ng ingay dahil Sobrang nasasaktan talaga ako.
Bakit ang dali nyang sabihin na hindi nya ko niloloko?Ganyan ba sya kagaling magsinungaling?
"You don't leave me,right?"
"[Of course, I don't leave you]" sinungaling.
"I love you"
"[I love you too]" pinatay na nya ang tawag.Nag-unahan ng tumulo ang mga luha ko.
Ipinatong ko ang mga paa ko sa bench at ipinatong ko ang ulo ko sa tuhod ko habang umiiyak ako...
"Bakit kaylangan mo akong lokohin?Mahal na mahal kita e.Bakit sa dinami rami ng babae na pwede mong ipalit sa akin,bakit kaybigan ko pa?Bakit?" Sabi ko kasabay ng paghagulgol ko.
Wala naman na nakakakita sa akin kaya pwede akong umiyak ng umiyak.
"Sabi mo hindi mo ako lolokohin?Pero bakit niloko moko?Sabi mo mahal moko,pero bakit niloko moko?" Para akong Sira na kinakausap ang sarili."Sana hindi nalang kita nakilala kung sasaktan mo lang rin ako"kasabay ng pagluha ko ay ang unti-unting pagbuhos ng ulan.Mapait akong napangiti.
Mukhang dinadamayan ako ng ulan ah.
Tumayo na ako at naglakad papuntang building namin.Hindi na ako tumakbo dahil basang-basa narin ako.
Habang naglalakad ako ay patuloy parin sa pagbuhos ng luha ko.
I decide in our 2nd Anniversary,I'm breaking up with him.
Napapikit ako sa naisip ko at sunod sunod na dumaloy ang luha ko.Napaluhod ako sa may ground at doon umiyak ng umiyak.
Ilang minuto pa bago ako tumayo.At nagsimula muling maglakad.
Kailangang sanayin kona ang sarili ko Simula ngayon.At kapag nakipag break na ako sa kanya,wala na akong mararamdam na sakit sa puso ko.
***?
JAMES POGI'S POV
[CLASS ROOM]
"Hirein!" Napatingin kami kay Kyle ng sabihin nya ang pangalan ni Hirein,nakatingin sya sa may pintuan at bakas ang gulat sa mata nito.
Nilingon namin ang nasa pintuan at Nagulat kaming lahat ng makitang basang basa sya at madumi narin ang palda nya.
Naglaro ba sya sa putikan?Ang daya hindi kami sinama!Hmp!
Nakasuot sya ng shades nya at halatang umiyak nanaman sya.
Ano bang nangyayari sayo Hirein? Pi nag-aalala mo kami.Lalo na si C...
Ibinato nya ang cellphone nya sa upuan nya at lumabas na ng room.
Sayang nanaman yung cellphone. Napailing naman ako sa naisip ko.
Sinundan namin sya at tinawag namin sya.
"Herein!"tawag naming lahat sa Kanya Maliban lang kay Clint. Humarap naman sya.
" Magpapalit lang ako"sabi nya ay mapait na ngumiti at tinalikudan na nya kami.
Ano ba talagang nangyayari sayo?
***?
- Writer
