SILENCE filled us. Nakatitig lamang kami sa mata ng isa't isa hanggang siya ang unang bumawi ng tingin.
Tumikhim si Sandro at unti unting umangat ang sulok ng kanyang labi. He stood up then moved forward to me.
I stepped back nang paglandasin niya ang kamay sa aking pisngi.
"What are you trying to say? Hmm?”
Nangilabot ako sa lambing ng kanyang boses. Hindi ko alam ngunit bigla na lamang akong inatake ng kaba. Umatras pa ako nang umatras hanggang sa maglapat ang aking likuran sa malamig na pader.
"Ako rin to, Faith. Kung ano ang ipinapakita ko sa'yo ay 'yon din ang totoong ako. Walang halong pagpapanggap."
Napalunok ako sa nakikita kong senseridad sa kanyang boses. Napaiwas ako ng tingin. Bumuntong hininga ako at iniwas ang paningin sa kanya. "Go home, Sandro,” tang
