"-- at kung niloloko mo kami Dianne, kahit anak mayaman ka, kayang-kaya kitang tapatan!"
Rinig na rinig ko ang boses na 'yon hanbang nasa gilid ako ng bahay dahil tumulong ako kay Tricia sa paglilinis. Pumasok lang siya saglit sa loob para kumuha ng meryenda namin habang ako na naiwan ay nagdidilig ng halaman. Mayroon kasi silang bakod at may maliit na space sa harap at sa gilid para paglagyan ng mga halaman.
"Bakit naman kita lolokohin? Umuwi ka na kaya ulit bahay nyo?" Boses ni Dianne iyon.
Nanlaki ang mga mata ko. Bahagyang nanlaki ang mata ko sa gulat at napako sa kinatatayuan. Gustong gusto ko na silang makita pero nasa isip ko na baka panaginip lang ito. Ayoko namang umasa. Pero iyong excitement ko ay lalo pang nadagdagan nang makarinig ng isa pang pamilyar na boses.
"Mukha ka ka
