ANDREA
“MARUNONG ka bang mamingwit, Tere?” tanong ko sa kanya habang nasa laot na kami at inaayos ko ang aming pamingwit na gagamitin.
“Konti…” sagot niya. “Nakaka-miss dito. Parang kailan lang, lagi kaming nagpupunta dito ng pamilya ko. Bonding and having the best time of our life…” Teresa sounded sad kaya hindi ko napigilang hindi mapasulyap sa kanya. She was staring at the vast sea and her eyes were glinting with sadness.
“I am sorry, Tere…” ang siyang lumabas sa aking mga labi.
Nagtatakang tumingin naman ito sa akin. “Sorry saan?”
“About Mr. Alonzo and your son's death. Sorry for your loss,” I said.
“Ah… Thanks. It was inevitable…” she paused. “Anyway, let’s not talk about it. Mamingwit na lang tayo…” anito sa may payak na ngiti.
Tumango ako at inabot sa kanya ang isang pamingw
