Matapos kong marinig ang sinabi niyang iyon ay tumawa akong muli nang tumawa, tulad ng ginawa ko noon. Itinawa ko nang itinawa ang lahat ng sakit at galit na nararamdaman ko dahil sa sinabi niya.
"Teka lang naman, Ford Isaiah. Naririnig mo ba ang sinasabi mo?"
Gusto kong umiyak nang umiyak. Gusto kong ilabas sa kaniya lahat ng galit at sakit na nararamdaman ko ngayon dahil sa mga sinasabi at ginagawa niya. Gusto ko siyang sumbatan at murahin nang paulit-ulit hanggang sa makuntento na ako.
"Tangina ka naman oh! Nakakabastos ka naman, e!"
Gusto kong pumadyak sa sobrang pag-iyak pero anong gagawin ko? He can't see me in that situation dahil lang sa pabor niyang iyon. Marahas kong pinunasan ang mga luha sa gilid ng mga mata ko at hindi ko namalayang may mga hikbi na palang lumabas mula sa
