Chapter 10

1236 Words
Chapter 10 Third Person's POV Nakaalalay si Gelo kay Aira habang papasok sila sa banyo. Gusto man niyang buhatin na lang ang dalaga pero baka mas lalo itong maiyak. Ayaw pa naman nitong nahahawakan. "Careful." He reminded. Nang tuluyang silang nakapasok ay iniharap niya ito sa kanya. He smiled then cupped her cheeks. Hindi parin nagsasalita ang dalaga na parang natrauma sa nangyari kanina. Him, Aira, their environment, everything's strange. Their conversation. Their treatment to one another. Everything. But he really loves every single piece of that everything. It was like he really need to watch over Aira. He really needs to do all these things for her. "Freshen up a bit. Uuwi rin tayo mamaya. Diyan lang ako sa labas at hihintayin kitang matapos. Alright?" He said like he's talking to an eight-year-old. Hindi pa din nagsalita si Aira kaya inalalayan niya ulit itong pumunta sa ilalim ng shower. "Pagkalabas ko, take your clothes off. Katukin mo lang itong pinto pagkatapos mong maligo." He told her again. Still, no response. Huminga siya ng malalim at maglalakad na sana ng tanggalin ni Aira ang pangitaas nitong damit. Bigalng kumabog ang dibdib ni Gelo kaya agad niya itong pinigilan. Tumulo ulit ang luha ni Aira kaya napamura si Gelo. "What do you think you're doing? Ano bang nangyayari sa'yo?" Pagalit na tanong nito sa dalaga. Aira just held his hands. "Tulungan mo ako. Linisan mo ako." Aira whispered, almost begging. Napamura ulit si Gelo. Tinitigan niya ang dalaga at ang tanging nakikita niya sa mga mata nito ay takot at pagmamakaawa. "I'll help you. Maligo ka muna." He told her. Tinaggal niya ang pagkakahawak ng kamay nito. Bakas ang tutol sa mukha ni Aira pero pilit itong iniignora ni Gelo. "Listen, hindi ako aalis sa labas ng pintuan hanggang sa matapos ka. Diyan lang ako, sa labas. Hindi kita iiwan. Maligo ka muna para malamigan ang katawan mo." He sincerely said. Hindi na nagsalita pang muli si Aira kaya lumabas na din si Gelo. "What's really happening?" Gelo whispered to himself when he stepped out of the bathroom. As he promised, he stayed there and a relief filled his chest when he heard the shower turned on. Pagkalabas ni Gelo sa pintuan, hinayaan ni Aira na dumalusdos ang lamig ng tubig sa katawan niya. Nakatulala lang siya at pilit na iniignora ang mga masakit na nakaraan na bumabalik sa isipan niya. "You lied to me! And guess what? I won't let you live with happiness. I won't let you go and I'll make you suffer!" That voice echoed in her mind again. She closed her eyes and hugged herself tight. Memories began to flash again and all she can do is to cry.  "Why?" The voice became softer. She can hear her own sobs. "Why?!" "Hindi...maniwala ka sa'akin..." Nagsimula na naman siyang maiyak. Naupo siya at yinakap ang tuhod niya. Nang hindi pa makuntento ay hinawakan ang dalawang tenga niya. All she can hear is her sobs and the loud voice. Narinig naman ni Gelo ang pag-iyak niya kaya wala siyang nagawa kundi ang pasukin ulit ang banyo. Napaawang ang labi niya sa nadatnan niya. Hindi niya mapigilan ang sarili niyang maawa. Nangibabaw rin ang kagustuhan niyang tulungan siya. "Aira..." He whispered as he slowly walks towards her. Umiiyak lang ang dalaga at pilit na linilinisan ang sarili. "Who the f**k did this to you?" Awang-awa siya sa nakikita niya. May namuong galit sa puso ni Gelo sa hindi malamang dahilan at nagsimula na din niyang sisihin ang sarili sa mga bagay na nasabi niya rito. Kumuha siya ng tuwalya at pinatayo ang dalaga. Pinunasan niya ito at linagay ang tuwalya sa balikat niya. Aira didn't stop rubbing her skin but Gelo held her hands. Umiiyak ang dalagang nagtaas ng tinigin dito. "Kailangan kong linisan ang sarili ko..." She whispered. Almost begging. Umiling sa kanya si Gelo. "Hindi ko alam ang nangyayari pero tama na. Tama na." He said and hugged Aira tight. Pilit na kumakawala ang dalaga pero mas hinihigpitan niya ang pagyakap dito. "Madumi raw ako. Kailangan kong linisan ang sarili ko. Hindi kasi sila naniniwala..." She cried harder. Napamura ulit si Gelo. Hinagod niya ang likod ni Aira. "Hayaan mo sila. Alam mo naman ang totoo ‘dba? Tama na." Sabi niya ulit rito. Ilang mura pa ang nasabi ni Gelo sa isipan niya. Isa siya sa mga nagsasabi ng ganoon kay Aira. "Hindi ko naman sinasadya. Hindi ko naman ginusto. At lalong hin---" Hinawakan ni Gelo ang kanyang pisngi at dali-daling siniil ng halik. Natigil sa pagsasalita si Aira pero tuloy-tuloy pa rin ang buhos ng kanyang luha. Nang tumigil siya ay sinandal niya ang noo kay Aira. "Makinig ka sa'akin. Labanan mo kung ano man ang alaalang bumabalik sa'yo ngayon. Aira, nandito lang ako sa tabi mo. Hindi kita iiwan. Pareho tayong nasa sistema ng alak ngayon pero pinapangako ko na hindi kita sasaktan." He whispered. He gave her another smack as he held her small waist. "Hush now. Hahanapin ko ang gumawa nito sa'yo at pagbabayarin ko. Pangako ko iyan." He added. Inilayo niya ang mukha sa dalaga. Natigil na ang mga luha nito pero nakatitig lang ito sa mga mata niya. "Gelo…" She said and started to cry again. "Gelo, ilayo mo ako." She begged. Nakatitig lang sila sa isa't isa. "Parang awa mo na. Ayoko ditto." Pagmamakaawa pa ni Aira. Gustong tanungin ni Gelo kung bakit pero tumango na lang siya. Pinagmasdan niyang muli ang dalaga at tinanongang sarili kung ano ba talaga ang problema? Bakit ang daming bumabagabag kay Aira? May nangyari ba talaga sa nakaraan nito? Pero natigil ang lahat ng iniisip niya ng biglang ipinulupot ni Aira ang braso sa leeg niya at hinalikan siya nito ng marahas. Muntik pa silang matumba dahil sa kabiglaan niya. "What are you doing?" He asked with his firm voice. Aira didn't answer but she kisses him again and this time, it's more romantic. Hindi tumigil si Aira hangga't hindi siya tumutugon sa halik nito. Inilayo niya ito at tinitigan. "What do you think your doing?" Gelo asked but she just looked at him. "Ilayo mo ako Gelo. Ilayo mo ako sa lahat." Aira said using her low voice. Kumunot ang noo ni Gelo pero bago pa siya makapagsalita, nahulog na ang tuwalya sa sahig. "What--damn it!" Parang naging mabagal ang takbo ng oras ng sumod na tanggalin ni Aira ang pangitaas na damit niya. "You don't know what you're doing Miss." Gelo warned her, trying to control himself. Unti-unti na din niyang nararamdaman ang init ng paligid niya. Lalo na dahil sa harapan niya mismo naghuhubad si Aira. He closed his eyes then picked up the towel. Akmang ibabalik ulit niya sa balikat ni Aira ng yumakap ito sa kanya. 'f**k' He said in his head. "Tulungan mo akong kalimutan lahat. Gusto kong kalimutan lahat. Gelo, tulungan mo ako." Minulat niya ang mga mata niya. Yumuko siya para tignan ang mga mata ng dalaga. The moment their eyes met was the moment he finally admitted to himself that Aira isn't just an ordinary girl. He knows that he like to help her, and he's willing to accept her. And with all of that, he let his lips answer her kisses back. He knows this night might change something between them. He shrugged as he pulled her closer to give her the best kiss that could Aira ever imagine.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD