May humigit sa kamay ko at dahil nasaktan ako kanina ay nagpatianod na lang ako sa kaniya. Hindi inaakala na ganon pala kasakit magsalita ang Mama ni Evans, alam ko naman ang estado ko sa buhay pero sana huwag naman niya akong laitin ng ganon.
Hindi ko na namalayan na ipinasok niya pala ako sa sasakyan niya. Habang nasa biyahe ay panay ang iyak ko hindi na yata mauubos ang luha ko. Panay ring din ang phone ko pero ayokong sagutin kung sino man 'yon.
"Ano klasing boyfriend siya? Bakit hinahayaan kang umiyak? Tsk," rinig kong sabi ni Indigo.
Si Indigo pala ito. Sumisinghot-singhot na lang ako nang pagkatapos niyang sabihin 'yon.
Hindi ako sumagot at tumingin na lamang sa bintana nitong sasakyan niya. Hanggang sa itinigil niya ang sasakyan sa harapan ng apartment.
"Thank you," sabi ko at
