CHAPTER 20
Kinahapunan, habang naglalakad ako pabalik sa kuwarto ni Mama ay sinalubong ako ng isang diwata. Hindi ko pa kasi lubusang nakilala ang lahat sa buong kaharian at hindi rin naman nagkaroon pa ng pagkakataon si Mama na ipakilala sa lahat. Hindi man lang kami binigyan ni Ashoka ng pagkakataong mag-ina na magkaroon ng sapat na oras parta makilala pa namin ang isa’t isa nang lubusan bago siya noon sumugod. Tuloy, hindi ko kilala kung sinu-sino ang mga diwata na nakakausap ko. Iba-ibang mukha ng diwata at iba-iba rin ang kanilang kapangyarihan at kakayahan. Iisa lang din ang mukha ng disiotso at higit isang daang tao na. Wala kang magiging basehan ng edad sa hitsura.
“Ipagpaumanhin mo, Mahal na Prinsipe. Pwede ba kitang makausap kung hindi ako makakaabala?”
“Hindi naman po. Ano ho
