Noong papasok na ako sa tamang unit, bumukas ang pinto at hakot ni Felix ang mga gamit. Agad niya akong inaya papasok ng elevator at nang makarating kami sa parking lot ay isa-isa niyang inilagay sa trunk ang mga ‘yon at sumakay na kami sa sasakyan niya. Kanina pa ako tanong sa kanya nang tanong kung bakit biglaan naman yata ang pag-alis namin, e dis oras ng gabi.
Kaso bibig ko na rin ang mismong napagod sa kakatanong sa kanya nang wala naman akong natatanggap na sagot. Hindi niya ako pinapansin sa kabila ng paulit-ulit kong pagtatanong. Ni hindi ko man lang nga nakikitaan ng pagkairita ang mukha niya sa pagiging sirang-plaka ko sa pandinig niya.
“Wala ka ba talagang balak na sumagot?” Nagpalipas lamang ako ng ilang minuto para pagpahingahin ang bunganga ko, nagsalita ako ulit. “Bigla
