Hindi ako mapakali habang nasa loob ako ng elevator. May ilan akong kasama roon na mukhang pupunta rin sa kani-kanilang mga kamag-anak.
Habang ang tatlo naman na kasama kong pumunta rito ay hindi na nakaabot pa sa elevator na 'yon upang sumabay sa akin dahil bago pa man sola makalapit ay ang siyang pag-andar na no'n.
Nag-guilty ako nang dahil doon. Silang tatlo ang sumama sa akin dito at hindi nagdalawang isip na asikasuhin ako tapos gaganunin ko lang sila.
Pero kasi... Wala na akong ibang maisip nang mga oras na 'yon kundi ang mama ko. She's the only one that's on my mind right now and I badly want to see her.
Matapos kong malaman na nasa ER siya at malubha ang lagay niya ay halos hindi ko na magawang intindihin ang paligid at ang sarili ko. May nabunggo pa ako kanina sa kakamadali
