CHAPTER 37
GULAT na lamang ako nang marinig ko ang pangalan ni Rae, naririto siya sa event? Tila para akong nataranta, gusto ko agad na umalis at tignan siya. Sumali pa talaga siya sa palaro? “Awit! Asawa araw ni Kyo!” bangga sa akin ni Shotaro, “G*go.” singhal ko, nasapo ko na lamanga ng aking ulo. Naiinis ako sa kaniya, ngunit hindi ko rin alam kung bakit ganito ang nagiging pakiramdam ko sa tuwing naririnig ko ang pangalan niya.
“Rae? Switzell Rae?” lumapit sa akin si Chris, tila natunugan ang pangalang sinasabi ko sa kaniya noon. Akala ko ay nakalimutan niya na, ang nasabi ko lang naman kasi sa kaniya ay ang pangalang ‘Rae at wala ng iba. “Guys, ready na kayo.” bulong sa amin ng isang event organizer sa gilid. “Ano ba ang gagawin? Parang wala namang nasabi na may pa games,” si Jo
