Anabella
Naalala ko tuloy noong unang kita ko sa kaniya pagbalik ko rito. Iwas na iwas pa ako, tapos bubuwisitin niya lang din ako. Sagutan, samaan ng loob, at parinigan.
Iiling-iling akong naupo sa duyan nang magsalita itong muli.
“Dalawin natin ang mama mo.”
“Okay,” wika ko na nahihiwagaan kung bakit pangiti-ngiti ito.
Tulad nga ng nais nito ay dinalaw namin si Mama. Lulan kami ng motor nito. Alam na alam na rin nito ang daan papunta roon.
“Gandang umaga, Sir Jackson,” bati ng pamilyar na may edad na lalaki. Napabaling naman ito sa akin matapos kong hubarin ang helmet at mukhang nabigla pa nang malaman na kasama ako ni Evan. “Sweet hija! Ikaw pala iyan! Magkasintahan na kayo ni Sir?” sunod-sunod nitong turan na tila hindi talaga makapaniwala.
Sasagot pa lang sana ako nang unahan n
