Kahit na hindi naman ako pumayag at talagang labag sa loob ko ay hinila ako ni Luke palabas ng coffee shop. Sinabi ko sa kanya na hindi pwede dahil may trabaho ako, di naman nakikinig. Mukhang hindi ata klaro sa kanya yung sinabi ko sa kanya noong huli kaming magkita.
"Ano bang problema mo sa buhay at dinadamay mo pa talaga ako???"
He crossed his arms. Diretso ang tingin nito sa mga mata ko. Hindi naman ako nagpatalo syempre. Gago. Kung di lang maganda ang mga mata niya, matagal ko na yang tinusok.
"Kailangan ko na bumalik sa loob. May trabaho pa--"
"So kasama ba sa trabaho mo ang makipaglandian sa costumer?" nangbebentang nitong tanong.
"Excuse me... Sinong tinatawag mong malandi?? Ako?? Malandi?? Eh ano na
