Ex Factory

Chapter 28

EXF 28- RARE ISSUES

--

Kit's POV

Heto at mamamasyal na nga kami ni Kinnick sa Atlantis mall. Kaso para namang siyang tuod pakiramdam ko tuloy ay wala akong kasama.

"Kinnick kapag hindi ka pa ngumiti. Iiwanan kita dito." Banta ko sa kanya. Wala, naka-face palm parin siya. Jusko naman ano ang gagawin ko kung ang boring ng kasama ko.

"Gusto mo na bang umuwi?" kaagad siyang umiling.

"May gusto talaga akong puntahan at sakyan." Tinaasan ko siya ng kilay.

"Saan naman?" bigla siyang namula.

"Sa carosel." I was like. HA?!

"Seryoso ka?" tumango-tango siya at unti-unting napapangiti. Hinila nalang niya ako bigla patungo sa carosel pero kakaiba ang carosel sa panahong ito. Lumulutang kamo yung mga kabayo. Mga flying horsie be like?

Nang makasakay na kami ay nakita ko namang ngumiti si Kinnick nageenjoy naman siya kahit na parang nakakahiya sapagkat pinagtitinginan kami ng mga bata. I feel the swayed of the carosel. Ganito pala ang pakiramdam na makasakay dito. Palibhasa ay hindi ko naranasan noong bata ako. Ang ninakaw na mga sanadali samin. Kahit man lang sana kahit nasa ampunan kami non ay naramdaman naming maging bata pero hindi sapagkat mas pinili namin noon na magkaroon ng sariling mundo ni Kae.

"Wooohoooo!!!" sigaw ni Kinnick. Natawa na lamang ako. Habang umiikot ang carosel ay mapatingin ako sa paligid. Napukaw ng atensyon ko ang isang bata.

"Si Enpi ba 'yon?" tanong ko sa sarili ko. Sakto naman na huminto ang carosel.

"Kinnick sunod ka nalang sakin ha?" sigaw ko sa kanya na kabababa lang din.

"Sige," sagot niya. kaagad naman akong tumakbo patunngo sa bata. Patingin-tingin siya sa paligid na parang may hinahanap.

"Enpinitte." Tawag ka sa kanya. Lumingon naman siya. Napangiti ako sobrang ganda ng batang ito sa suot niya pink dress tapos ay naka stocking siyang puti. Ang buhok niyang silky smooth. Kaagad niya akong tinakbo at niyakap.

"Mommy Kit!" sumikbo na naman ang puso ko. Niyakap ko lang siya. Narinig ko siyang humikbi. Mahigpit ko naman siyang niyakap.

"Shhh baby, tahan na." nang kumalas ako sa kanya ay pinunasan ko ang luha niya. grabe angdaling mamula ng muha niya may red marks kaagad para namang nakakatakot panggigilan ang batang ito baka masugatan.

"Bakit kaba napunta dito? Nasaan ang Daddy mo?" Hay Cronux nagiging pabaya ka.

"Hindi ko po kasama si Daddy, si Ate Clarity po kasama ko."

"Sino naman si Clarity?" nahinto na siya sa pag sob. Naku, masasabunutan ko yata kung sino man ang Clarity na iyon.

"Tagapagbantay ko po." Sagot ng bata.

"Kit yung-" nagulat ako nang takbuhin ni Enpi si Kinnick.

"Tito Pholooooosss!!!" naguguluhan ko silang pinagmamasdan.

"Kamusta Nitte?" ginulo-gulo niya ang buhok ng bata.

"Bakit hindi kana nagpupunta ng mansion Tito?" napatingin naman sakin si Kinnick.

"Marami kasing ginagawa si Tito, gusto mo ba ngayon ako bumawi sayo?" nagtatalon naman sa tuwa ang bata. Napapangiti ako sapagkat mababaw lang at madaling pasayahin ang bata. Parang si Lelouch...

Hay naku bakit ba lagi siyang nasasali?

"Enpinitte!" sabay-sabay kaming napalingon. Isang babae na naka silk suit ang palapit samin. Para siyang robot kung maglakad dahil deretso lang. napasamid naman si Kinnick.

"Hi, Clarity." Kiming sabi ni Kinnick. Nagulat ako nang bigla siyang sikuhin nung Clarity sabay binuhat si Enpi.

"Akala ko ba hindi ka babaerong hayop ka?" sapo ni Kinnick ang sinikong mukha.

"Grabe ka, ito bungad mo sa gwapo kong mukha after a year? Tangina naman oh!" inirapan lang siya nito.

"Enpinitte diba sabi ko huwag kang lalayo?" baling niya sa bata. Yumakap lang sa kanya ang bata. Sakin naman siya bumaling.

"Ingat ka sa gagong 'to," sabi niya sakin.

"Naku, mali ang iniisip mo tungkol samin." Pero tinitigan niya lang ako eye-to-eye contact habang palapit siya sakin.

"Hindi mo siya kilala." Bulong niya sakin. May sasabihin pa sana sya ngunit hinila ni Kinnick ang buhok niya.

"Wala ka talagang kagalang-galang sa mga babae no?" reklamo nun Clarity.

"Umuwi na kayo ng alaga mo. At pakisabi kaya Ate." Pakiramdam ko ay nag mute ang paligid ko. Ibang lengwahe ba ang ginagamit nila?

"Sige, makakarating." Nagkaintindihan sila non? Seryoso? Tumalikod na ang babae. kinawayan naman ako ni Enpi.

"Bye-bye Mommy Kit." Kinawayan ko din ang bata.

"Alam mo, kamukha mo si Enpi." Nilingon ko si Kinnick.

"Kung pwede nga na siya ang anak ko eh." The moment of nostalgic mode. Iwinaksi ko nalang sa isipan ko iyon.

"Tara! Pasyal pa tayo." Hinila ko siya pero hindi siya nagpahila.

"Kit, paano kung malaman mo na hindi talaga nawala ang anak mo at may kumuha lang sa kanya?" nangunot noo ako sa sinabi niya.

"Kinnick, ayokong umasa-"

"Patatawarin mo ba si Kae?"

Hindi ako nakasagot.

--

Kae's POV

"Maka Trina ka close tayo ha?! Ha!" huli kong binato kay Paolo ang flip plop ko. Sa pagkakataong iyon ay tinamaan na siya. Halos hindi ko na napasin na sobrang gulo na ng lab. Halos lahat yata ng gamit doon ay naibato ko sa kaya.

"Stop this Katrina Adellane Erie!" napahinto ako. Psh, lahat talaga ng kabobohan niya bakit accent pa ang natira.

"It's Ade-layn not Ade-lin and it's should be Ey-rey not E-ri!" nag-face palm lang siya at naupo sa stool.

"Ano bang ginagawa mo dito?" irita kong tanong sa kanya

"I just want to ask if you're the Blue IC? Carrier?" hindi ako kaagad nakasagot. Takte paano niya nalaman?

"Ano naman?" tumalikod ako at nag cross arms ayokong nakikita siya kapag kausap ko siya.

"Tinanggap mo na ba?"

"May magagawa pa ba ako, nasa loob ko ang bagay na ito?" syet alam kong nasa likuran ko na siya. Malakas talaga ang presensya ko sa lalaking ito eh.

"Mabuti naman kung ganoon..." naramdaman ko ang paghawak niya sa kamay ko.

"I miss to hold you like this..." Pagkatapos ay hinarap niya ako. Hinalikan niya ako sa noo. "And to kiss you..." tapos ay sa ilong naman. " And my favorite part of yours." He kissed me in my lips. I can't take the fast beat of my heart. Then, suddenly I'll responed. They're both savoring our lips together. Yung nakakapagmura ka dahil kay tagal mong hindi natikman ang mga labi ito. An sarap sa feeling. s**t!

Habol hininga kami ng kumalas siya sakin.

"Miss me?" tinampal ko lang ang noo niya.

"Letche ka, baka kiligin lang ako." He smiled. I am sure tumaas na naman ang ego niya. lintikan naman oh.

"Bakit alam mong pataasin ego ko?" he said then he touched my face kaagad kong hinawi iyon.

"Ikaw, bakit ang manyak mo na? saan ka natuto?" he laugh. Ang baliw ah? Akala ba niya vcompliment iyon?

"Pinapa-amuse mo talaga ako no?" inirapan ko lang siya.

"Anong akala mo pinatawad na kita? Manigas ka!" tinalikuran ko siya at lumabas ng lab.

Palapit na sana ako sa paliko nang bigla niya akong hilahin sa braso at isandal sa pinto ng kwarto ko.

"Talaga bang hindi na lalambot 'yang puso mo para sa'kin?" nakipagtitigan ako sa kanya. Tangina niya eh, 'yang teary sparly eyes niya ang kahinaan ko eh! Naku, Kae maging matatag ka! Wag kang bibigay!!!

"Oo!" buong tapang kong sabi sabay iwas ng tingin sa kanya. Narinig ko na naman ang mahina niyang tawa. Gago ito insulto ah?

"'wag kang magsinungaling. Halata eh." Bwisit parang naeenjoy niyang asarin ako maghapon! Sa susunod I activate kona lahat ng security system dito para hindi na makapasok ang asungot na ito!

"Tigilan mo ako!" I'll to pushed him awayed but I couldn't nyeta, parang bato!

Nagulat ako nang bigla niyang bukas ang kwarto. Niyakap niya ako papasok. Isinara niya iyon at ni-lock ano naman kayang binabalak niyang kalokohan?

Muli niya akong hinapit at sabay kaming bumagsak sa kama.

"Gago, ang bigat mo!" sigaw ko sa kanya. Anong akala niya sa sarili niya si chukoy? Hindi niya ako sinagot tumatawa lang siya habang sinisiksik ang ulo niya sa leeg ko.

"Puta, Pao! Nakikiliti ako tigilan mo!" my body still stiff, di ako makagalaw dahil sa bigat niya. jusko naman ilang kilong bigas kaya ang lalaking ito? Hindi ko nalang din napigilan humagikgik kinikiliti niya ang leeg ko gamit ang labi niya tangina ba!

"Ganito kita parurusahan." And he grinned playfully. At inulit niya an pangtotorture sa leeg ko.

"Ang bango mo parin kahit di kappa naliligo." Abat-! Akma ko sana siyang sasabunutan pero nahuli niya ang mga kamay ko at inilagay iyon sa ulunan ko. Putcha! Bakit ba ang lakas niya.

Magkatitigan na naman kami. Samut-saring emosyon ang nakikita ko sa mga mata niya if either pain, excitement, and happiness malay ko ba. My heart skipped a beat. Hindi nagbabago mahal ko eh, may magagawa pa ba ako? Unti-unting niyang nilapat ang labi niya sa labi ko. Kasabay ng pagbitaw niya sa kamay ko na hindi ko rin maintindihan kung bakit hindi ko siya pigilan. This is too much torture for myself. Even I want to killed myself by his sweet kisses? Damn! Deal!

We savoring the friction and desire of our lips. Kahit na nararamdaman ko kung saan na nagtutungo ang kamay niya. hindi ko iyon pinapansin basta wag lang matapos ang pinagsasaluhan naming halik sa isa't-isa. I really miss him so much. Hindi ko lang siya magawang patawarin dahil sa pained na nararamdaman ko. I want him so much. I love him so much. But, how can I show t to him? When?

He glazed his kisses into my neck. Pakiramdam ko ay mababaliw ako sa sensasyong nararamdaman ko. Ni hindi ko naramdaman na pareho na kaming walang saplot sa katawan. Maybe this gonna be the best day of my entire life.

--

Andropholos/ Kinnick's POV

"Patatawarin mo ba siya?" uli ko kay Kit.

"Ano bang pinagsasabi mo? Sino naman ang kukuha sa anak ko?" paktay, anong isasagot ko? Hays! Nagmamagaling kasi ako eh!

"Wala ba kayong kaaway nang mga sandaling iyon?" nag-peace sign ako sa kanya. Puta sana makalusot. Ang sama ng tingin niya sakin. Lagot ako.

"Tangina ka! Hindi ka nakakatuwa!" nagulat ako dahil biglang nagsiputukan ang mga ilaw na nandoon. Nagsitakbuhan tuloy ang mga tao. Tapos yung mga mata niyang kulay purple mas matingkad na. patay na talaga ako.

Napapikit nalang ako dahil sa mga nagkikislapang bagay. Parang bumabalik tuloy sakin ang ala-ala ng pagkamatay ko.

Sa awa naman at huminto si Kit.

"Pasalamat ka, kaya kona itong kontrolin!" sabi niya sabay tinalikuran ako. Pinagmasdan ko lang siya habang papalayo.

Hindi ba ako nagkamali? Parang si Trinity ang nakita ko eh. Huwag naman sana. Bakit pati iyon ay ginamit pa ni Cronux? wala talagang kasing sama ang isang iyon.

Hanggang sa makauwi kami ni Kit ay hindi kami nagpapansinan. Kung tama ako na ginagamit nga ni Cronux ang metal rose poison sa kanya isa itong malakin problema kapag bumalik sa kanya si Trinity. Si Clarity, bakit niya inactivate ang mga dapat ay rejected na GCH? May kinalaman ba ang lahat ng iyon sa plano niya? kailangan kong makausap si Kae. Walang ng oras sa tampo ko sa kanya kailangan ko nalang tanggapin na-

Napahinto ako sa kwarto niya nang kumawala ang isang firyni ko nagtungo iyon sa noo ko at nakita ko kung ano ang nangyayari sa loob. I just stood up. Gumana na uli ang kakayahan ko bilang isang GCH na makakita ng mga nagaganap behind the wall. Sa nakikita ko ngayon. Mukhang kailangan ko na siyang isuko. Wala na akong magagawa kung iba ang mahal niya. pinili ko nalang siyang wag guluhin. Siguro sa susunod na araw na araw nalang kapag tapos na sila sa ginagawa nila. Kahit ang sakit-sakit na. isa na akong GCH sana tinanggalan narin kami ng karapatang masaktan.

--