CHAPTER 30
1594 Words
Napasulyap si Querencia sa Archduke na sobrang tahimik na kumakain. Sanay na siya sa katahimikan nito ngunit kakaiba ngayon.
“My—” napatigil siya sa pagsasalita nang biglang sumingit ang prinsesa.
“Eat this, Your Grace.” saad nito habang inaabot ang isang plato.
Naningkit ang kanyang mga mata nang may napansing kakaiba sa pagkain. Mayron siyang nakikitang itim na mahika.
No way! Hindi nga niya ito ginagawa sa Archduke kahit kaya niya! She should be fair!
Sinulyapan niya ang Archduke at nakatitig lang ito sa plato na inabot ng Prinsesa kaya sinamantala na niya ang pagkakataon. Siya ang tumanggap sa pagkain nito at walang hiya-hiyang nginitian ang prinsesa na para bang para sa kanya talaga ang ibinigay nito.
“Oh my. This food contains so much calories, Princess. It's not good for the Archduke's body and health.” pagdadahilan niya saka nilagay ang lahat ng iyon sa plato niya. Pasimple niyang tinanggal ang mahikang nasa pagkain at sinipsip naman iyon ng katawan niya. Nararamdaman niya ang mahikang nasa loob niya. Kumukontra ito at pilit na lumalabas.
Masama ang mga matang tinignan siya ng Prinsesa. Kumuyom ang kamao nito at nagtatagis ang bagang.
Dahil ayaw niyang magpatalo ay ngumiti lang siya at umaktong maayos lang ang pakiramdam niya, pero ang totoo ay gusto na talaga niyang masuka dahil sa mahika nito. It's a black magic after all.
“It's delicious.” puri niya saka sinulyapan ang Archduke na tahimik paring kumakain.
“It's for the Archduke.” the princess said as if giving her an order, but she just shrugged it off.
“But it's not good for his health.” she insisted while acting innocent and eat it again.
Akmang sasagot ang prinsesa ngunit hindi na nito naituloy dahil mukhang wala na itong masabi. Pinanlisikan lang siya nito ng tingin habang hawak ang tinidor na parang batang nasa commercial ng mga vitamins.
Oh my, how adorable.
Tinakpan niya ang bibig upang di mahalatang natatawa siya. Pasimple niya ring tinignan ang paligid upang makita ang mga reaksyon ng mga katulong na narito, ngunit habang tumitingin ay huminto ang kanyang mga mata kay Johan. Ngayon pa lang niya ulit ito nakita ngunit may kasama na itong benda sa noo. Na disgrasya ba ito? Kawawa naman.
Mukhang napansin naman ni Johan ang tingin niya dahil bigla siya nitong nginitian at bahagyang yumukod.
What happened to him? He's acting as if he's alright.
She confusedly tilt her head while looking at Johan, then put her attention back to her plate. She can feel the sudden heavy atmosphere.
Napasulyap siya sa Archduke bago sumubo sa kanyang pagkain at nakita naman niya ang iritable nitong mukha. Para itong pinikon.
“Mama, juice po.” bulong ni Syriel sa kanya kaya napabaling siya rito. Kaagad naman niyang inabot ang juice na nasa kanyang harapan at nilagyan ang baso nito.
“There. Drink slowly.” bilin niya kay Syriel at nakangiti naman itong tumango.
Ibinalik na niya ang kanyang atensyon sa pagkain at laking pasasalamat niya dahil umayos narin ang pakiramdam niya. She almost vómit earlier.
Pagkatapos kumain nila ay kaagad na nagtungo silang dalawa ni Syriel sa silid nito upang patulogin ito. Ilang kwento pa ang nabasa niya bago ito makatulog kaya natagalan siya.
Pagkalabas niya ng silid nito'y madilim na sa hallway. Mabuti nalang talaga at malapit lang ang silid niya kaya kaagad siyang nakarating. Pagkapasok niya'y kaagad siyang nagpalit ng pantulog at agad na humilata sa kama.
Kahit na puro pagd-drawing lang ang ginawa niya'y napagod parin siya. Hindi niya kasi inaasahan ang dalawang katulong na kasama niya'y magiging sampo pala. Hindi pa uso ang picture sa panahong ito kaya puro pagpipinta o pag-guhit lang ang ginagawa ng mga taong nais magkaroon ng litrato o larawan kaya pinagbigyan niya nalang ang mga ito. Pero halos koreano lang naman ang ginuhit niya dahil wala siyang ibang maisip.
Tumagilid siya ng higa saka niyakap ang dulo ng kumot. Hindi kasi siya nakakatulog ng maayos kapag wala siyang kayakap.
Bigla niyang naalala ang Archduke. Ngayong hapunan niya lang ito nakita dahil sobrang abala raw nito. Wala siyang karapatan na istorbohin ito kaya nagpakabait nalang muna siya. Pero bakit nga ba napakatahimik nito kanina at ang sama ng ekspresyon nito sa mukha? Mayron ba itong nakaaway? Pero kung mayron man, alam na niya kung saan ang mga ito mapupunta— sa ilalim ng lupa.
TAHIMIK NA NAGLAKAD si Castriel sa loob ng silid ni Querencia habang tinitignan ang paligid. Saglit naman siyang natigilan nang may napansin siyang malaking libro sa mesa nito at mayrong mga papel na nakaipit.
Nilapitan niya ito at saka ibinuklat. Kaagad namang naningkit ang kanyang mga mata nang makita ang iba't ibang klaseng mukha ng mga lalaki, at karamihan sa mga ito'y singkit.
Kinuha niya ang mga papel at sinuri iyon isa-isa. Walang ni isang babae sa iginuhit nito.
Ibinuklat niya ang sunod na pahina at nakita naman niya ang iba pang mga larawan, ngunit ang mas nakakuha ng atensyon niya ay ang larawan ni Johan.
Nagdilim ang kanyang mukha nang maisip na si Querencia ang gumuhit dito.
What the fck is Johan's face doing here?! Is this what the maids' squealing about?
“Hmmm...” biglang daing ni Querencia kaya napabaling siya rito. Gumalaw ito at tumihaya.
Isinara na niya ang libro at bumaling na rito. Akmang maglalakad siya ngunit bigla nalang siyang nanghina nang biglang kumabog ng malakas ang puso niya. Napaluhod siya sa sahig at tinignan ang kanyang kamay. He's changing.
Fck! Bakit ngayon pa?!
Kahit nahihirapan sa paghinga ay pinilit niya ang sariling maglakad palapit dito. Muntikan na siyang matumba nang mas lalong lumakas ang t***k ng puso niya. Naliligo narin siya sa sariling pawis.
Napadaing siya at ininda ang nararamdaman. Malapit na siya rito. Nasa gilid ito ng kama kaya hindi siya mahihirapan dito. Dahan-dahan niyang inabot ang kamay ni Querencia at hinawakan ito. Hindi ito pwedeng magising at makita siyang nasa gano'ng sitwasyon kaya maingat siya. His deepest secret will be exposed if she see him.
“Fck it!” napadaing siya habang pinipilit na iniangat ang katawan, pero ang bigat nito at nahihirapan na siya.
Fck. Is the physical contact not enough?!
No way, he can't take advantage of a sleeping person!
Tumingin siya sa natutulog na mukha ni Querencia. Her face is too innocent to take advantage.
Napahawak siya sa kanyang puso nang mas lalo itong lumakas sa pagkabog. Bakit hindi umipekto ang ginawa niya?! He touched her hand!
Dahil sa sobrang sama na ng pakiramdam niya'y aksidente niyang napisil ang kamay ni Querencia kaya bigla nalang itong gumalaw at tumugon sa paghawak ng kamay niya. Akala niya'y magigising na ito kaya laking pasasalamat niya nang hindi ito nagising sa nagawa niya.
Napayuko siya habang habol ang hininga, at sa ilang sandali nama'y kumakalma na ang pagtibok ng puso niya kaya napaupo siya sa gilid ng kama. Unti-unti naring nawawala ang mga balahibo sa braso niya kaya nakahinga na siya ng maluwag.
So, she need to respond to his touch if she won't touch him first.
Nang umayos na ang kanyang pakiramdam ay binitawan na niya ang kamay ni Querencia at saka tinitigan ang mukha nito.
He's wondering of what's on this girl. Everytime she had a physical contact with him, his curse will stop in a day. But if he'll do it instead of her, it won't effect.
A touch will only last a day, while...a kiss will take 3 days.
Mahina siyang napamura dahil sa naalala. His first kiss was stolen by this woman, yet she's acting as if it didn't happen.
Napasandal siya sa kama nito saka pinaglaruan ang may kahabaang buhok nito. Sa naalala niya'y hanggang bewang nito ang buhok nito noon, ngunit ngayon ay hanggang sa likuran nalang.
Women won't cut their hair without a reason. He's curious of what is it.
Tumayo na siya saka bumalik sa pagtingin sa libro nito. Nais niyang makita kung sino pa ang iginuhit nito. Nagtataka nga siya sa sarili dahil kagagaling pa niya sa paghihirap tapos nang nakaraos ay dumiretso siya rito.
Ibinuklat niya ito at dumiretso na siya sa dulo. As he opened every empty page, he can see a traces of pencil's mark on the paper.
Sa muli niyang pagbuklat ay saglit siyang natigilan nang may nakita siyang hindi niya inaasahan.
It's his portrait...
Bigla nalang nawala ang iritasyon na nararamdaman niya nang makita ito. She draw him... Her art is beautiful...
Mabilis siyang nabalik sa kanyang huwisyo nang marinig na gumalaw na naman si Querencia. Isinara na niya ang libro at agad na naglaho. He can't stay longer in her room. Baka magising ito at makita siya.
Pagkarating niya sa kanyang opisina ay agad na niyang hinarap ang mga papelis na kailangan niyang permahan. Umupo siya sa kanyang upuan at iginugol ang kanyang buong gabi sa katatrabaho. Ito ang palaging ginagawa niya kapag hindi siya nagbabagong anyo.
Habang nasa kalagitnaan ng pagbabasa sa mga papelis ay mayrong isang sobre na kumuha ng atensyon niya. The seal of it is from Aliferous.
Binuksan niya iyon at binasa ang papel na nakalagay sa loob nito.
‘Dear, My Friend
The experiment of the child's blood are successful. Maybe I'll be back earlier than I expected. Please give me a room to stay because I'm homeless when I'm in your territory.
Ps. How's Querencia doing? Is she alright?
From: Count. Aliferous Lukariah ’
Kaagad niyang sinunog gamit ang kapangyarihan niya ang papel dahil sa pagkairita.
Why's that guy checking her when he's the one who's responsible for her health and safety?!
That guy's really up to something.
- Writer
