VILLAINESS: Taming The Wolf

CHAPTER 27

Inisa-isang sinuri ni Johan ang bawat pasilyo, at nang masiguradong maayos ang lahat ay nagtungo siya sa hagdanan na maghahatid sa kanya patungo sa silid ng Archduke.

Pagkarating niya sa palapag kung nasaan ang silid nito'y napatigil siya nang makarinig ng boses ng babae. Boses na iniinda niya sa loob ng ilang araw. Napipikon na siya sa matinis na boses na 'to.

“Argh! That btch! I wanna kill her!” sigaw ng Prinsesa na papunta na sa gawi niya. Akmang mag-iibang daan siya ngunit nabigo siya. Nakita siya nito at tinawag na para bang alipin siya nito. “Hey! Butler! Stop! Right now!”

Napapikit siya ng mariin at napahawak sa nose bridge niya. It's really stressing him.

Hinarap niya ang Prinsesa. “Yes, your highness?” magalang niyang tanong habang nakayukod.

Bigla siyang dinuro nito na ikinairita niya. “You! Follow me!” utos nito sa kanya at nauna itong maglakad pabalik sa pinanggalingan niya.

Mabigat siyang bumuntong hininga. He should be patient. It's his work so he need to. Pero malapit na talaga siyang mapuno.

Habang sinusundan ang Prinsesa ay napansin niyang naka night dress ito. A very revealing nightdress. Her clothes are so thin. Siguradong galing na naman ito sa Archduke at tinanggihan na naman ito.

Nang makarating sa isang pinto ay tumigil na ang Prinsesa at tumingin sa kanya. “Open it!” sigaw nito at tinutukoy ang pinto.

Wala siyang magawa kundi ang sundin ang sinabi nito. This woman is really acting like she's the owner of this household.

Pagkabukas niya ng pinto ay iminuwestra niya ang kamay sa loob ng silid kung saan sila makakapag-usap. Hindi na siya nagulat pa nang bigla nitong hawiin ang kamay niya bago ito pumasok.

Pilit siyang ngumiti nang binalingan siya nito. “Sit.” utos nito kaya sumunod nalang siya.

This woman is really getting on his nerves. Akala niya noon ay si Miss. Querencia ang magbibigay ng sakit sa ulo niya, pero ito pala. The rumors are really not true. Akala niya ay kasing bait ng isang anghel ang prinsesa base sa mga sabi-sabi, ngunit nagkakamali siya. This woman is really rúdé and uneducated.

The Princess suddenly slam her palm at the table. “Butler. I want you to tell me what's going on here. Is that woman the Archduke's lover?! Is that child his son?! Tell me!” sigaw nito sa kanya.

Nanatili siyang kalmado saka nagsalita. “It's a private matter, Princess. I'm sorry but I can't tell you.” mahinahong aniya. Labas na kasi ang Prinsesa tungkol sa mga nangyayari sa loob ng teritoryong ito.

“Argh! Just tell me!” bigla siya nitong binato ng maliit na vase na nasa mesa ngunit nakaiwas siya. “I am the future Archduchess! She's not! That private matter! I don't care about that! I'll be marrying the Archduke anyway!” galit na galit na sigaw nito. “If you won't tell me! I'll tell the Archduke that you insulted the royal family! And that daughter of a btch won't get him!” nagpupuyos sa galit na dugtong nito.

Napailing-iling siya dahil sa pinapakitang pag-uugali ng Prinsesa. Wala siyang magagawa kung ganito ang pag-iisip nito.

“Argh!” biglang sigaw na naman ng Prinsesa at nagulat nalang siya nang maramdamang natamaan ang ulo niya. Hindi vase ang ibinato nito kundi isang maliit na bowl. Hindi niya ito napansin dahil sa iba nabaling ang atensyon niya. He let his guard down for a moment.

“Always remember this, Butler. Once I'll become the Archduchess, I'll kick you out here.” madiing saad nito habang nakaduro sa kanya. “That smirk of yours will fade.” madiing dugtong nito at mabilis na tumayo saka siya tinalikuran. Malakas nitong isinara ang pintuan nang nakalabas na ito.

Namamanghang napatingin siya sa pintuan. That princess is really a spóíléd bràt.

Napahawak siya sa kanyang bibig.

Oh! He's really smirking. Oh my, so clumsy of him. Minsan talaga'y hindi niya napapansing lumalabas ang pagiging bàlíw niya.

Napailing-iling siya saka inayos na ang itsura. Hinawakan niya rin ang kanyang noo at nang makitang dúmúdúgo ito'y napabuntong-hininga siya. His handkerchief will get dirty again.

Kinuha niya ang kanyang panyo sa kanyang bulsa at inilapat ito sa kanyang sugat. Nang tumigil na ito sa pagdugo ay binalingan niya ang kanyang likuran at laking pasasalamat niya nang makitang kaunti lang ang aayusin at lilinisan niya.

He tsked. That Princess will really turn him old early. Nai-stress siya rito.

PAGKALABAS NG Prinsesa sa silid ay bumalik siya sa kwarto ng Archduke. Nagbabakasakali siyang pagbubuksan siya nito.

Nakita niyang pumasok ang babaeng hígàd na yun dito kanina at siguradong nakaalis na yun ngayon. It's already midnight. Kilala niya ang Archduke kaya alam niyang paaalisin nito kaagad ang babae. Hindi niya naituloy ang kanyang balak kanina dahil sa babaeng yun, kaya ngayon ay sasamantalahin na niya ang pagkakataon. Malabong hindi mabubuhayan ang Archduke sa suot niya na hapit na hapit sa maganda niyang katawan.

Kumatok siya ng tatlong beses sa pintuan nito. Her heart is beating rapidly. She's excited to see him topless. She knew that in this season, men would sleep without top clothes or nakéd. Hindi pa nga niya nakikita ay naiimagine na niya ang kagandahan ng katawan ng Archduke.

Sa ilang sandali'y hindi pa bumubukas ang pinto kaya kumatok siya ulit. Hindi parin ito bumubukas kaya kumatok na naman siya. Maraming beses niyang ginawa iyon.

Bakit hindi binubuksan ng Archduke ang pinto? Tulog na ba ito?

Kumatok ulit siya at hindi pa umaabot ng isang minuto ay bumukas na ang pinto na labis niyang ikinatuwa.

He finally open it! She can't wait to enter—

“Could you please stop knocking?!” bumungad sa kanya ang iritableng mukha ng Archduke. Mukhang nagising niya ito mula sa mahimbing na tulog.

Napalunok siya at saka ngumiti. Ngiti na magpapahulog sa loob nito. Inabot niya ang dibdib ng Archduke ngunit bigla nitong pinigilan ang kamay niya.

“What the héll are you doing?” madiing saad nito.

Napalunok ulit siya dahil sa kaba. “I...I'm here to make your night comfortable... My Lord...” kahit kinakabahan ay pinilit niyang ginawang kaakit-akit ang kanyang boses. Akala niya'y maaapektohan nito ang Archduke ngunit nagkakamali siya. He looks like a statue— so hard to move.

Malalim na napabuntong-hininga ang Archduke saka binitawan ang kamay niya. “You should go back to your own room, Princess. I don't have a time to have a chat with you.” iritadong saad nito at bigla nalang isinara ang pinto. Ngunit bago pa nito naisara ang pinto'y may narinig siya. Isang úngól ng babae.

Napatakip siya sa kanyang bibig dahil sa sobrang gulat. That voice, she's sure that it's that girl! Why is she still there?! Kahit hindi niya ito nakita dahil sa dilim ay sigurado siyang ang babaeng yun ang nasa loob ng silid ng Archduke.

Napahawak siya sa kanyang dibdib nang bigla itong kumirot.

No! This can't be! She's the one who'll become the Archduchess!

No! No! No!

Mabilis siyang tumakbo paalis at hindi na lumingon pa. She didn't run away because she gave up, she run because her heart can't take it.

Simula pagkabata ay gusto na niya ang Archduke. Pero bakit kahit anong gawin niya'y hindi siya nito nakikita? Maganda naman siya kaya bakit hindi parin ito nagkakagusto?

Nagpatulong siya sa ama niya para rito kaya hindi niya iyon sasayangin. Gagawin niya ang lahat mapasakanya lang ang Archduke.

NAIINIS NA ginulo ni Castriel ang sariling buhok pagkasara ng pinto.

That woman always bothered him. Sa sobrang dami ng problema niya'y dinagdagan pa nito.

Bigla siyang napaigtad sa gulat nang may biglang kumalabog sa sahig. Nakita niya si Querencia na balot na balot ng kumot habang nakahiga. Mukha itong uod na nahulog mula sa lungga nito.

Napabuntong-hininga siya saka nilapitan ito at binuhat. Hindi naman mataas ang hinulugan nito kaya alam niyang hindi ito nasaktan. At kung nasaktan man ito, siguradong magkakaroon ito ng bukol sa ulo. Kanina pa niya ito gusto ilipat ngunit nagdadalawang isip siya kung ilalagay niya ba ito sa kama niya. She might misunderstand him. Kakaiba pa naman ito mag-isip.

“Ugh...hmmm.” úngól na naman nito kaya nagpakawala siya ng malalim na hininga. This woman is really testing his patience.

Naglakad na siya patungo sa kanyang kama at inilapag ito. Nagulat naman siya at natigilan nang makitang bigla itong umiyak at nanginginig.

Tinitigan niya ang mukha ng dalaga. Parang may gusto itong sabihin ngunit nahihirapan itong magsalita. He don't know why he felt affected by her tears.

Pinunasan niya ang mga luha sa pisngi nito. Dahil sa pagdampi ng kamay niya sa balat nito'y bahagyang nagising si Querencia. Unti-unting dumilat ang mga mata nito at tumitig sa kanya.

Hindi ito gumalaw at tanging pagtitig lang sa kanya ang ginawa kaya umupo siya sa kama at inayos ang kumot nito.

“Go back to sleep.” mahina niyang saad at akmang tatayo na ulit ngunit pinigilan siya nito.

Hinawakan nito ang kamay niya. “Can we sleep together, My Lord?” bigla nitong tanong sa kanya.

Saglit siyang natigilan dahil sa tanong nito. Nagsusumamo ang mga mata nito sa kanya. Did she had a nightmare?

“Why?” tanging naitugon niya.

Nakita naman niya ang takot sa mga mata nito bago ito magsalita. “I'm afraid... I... I don't want to be alone.” nanginginig ang boses nito.

Napabuntong-hininga siya. Why does he kept feeling soft when it comes to this woman?

“Move aside.” saad niya rito at agad naman itong nagtaka. Parang hindi nito naintindihan ang sinabi niya.

Napakurap-kurap ito at sa ilang sandali'y bigla nalang gumulong patungo sa kabilang bahagi ng kama. “There, My Lord.” parang batang tinapik-tapik nito ang higaan.

Napapantastikuhang tumingin siya rito, at kapagkuwan ay biglang natawa. Why does she looks so adorable?

Napailing-iling siya saka sumampa na sa kama at tumabi ng higa rito. Hindi na siya nagulat pa nang bigla siya nitong niyakap. He already expected it. Everytime this woman is sleepy, she won't bother to think what she's doing. Padalos dalos lang ito sa ginawa. That's what he observed.

Napatingin siya rito nang isiniksik nito ang katawan sa kanya at biglang nag-inat ng katawan. Mukha itong nakahanap ng komportableng posisyon.

Napabuntong-hininga siya. “Really like a kitten.” bulong niya sa hangin.

Kaya pa niyang tiisin ang ginagawa ng katabi kaya, kaya pa niyang kumalma. Mabuti nalang talaga at nakatulog siya ng ilang minuto kaya nasa tamang huwisyo pa siya. Pero sa totoo lang ay sinusubok na siya ng isip niya.

“What a great tórtúre.”