DADANG’S POV
Grabe. Hindi ko akalain na gisingin ako ng alas-singko ng umaga sa ganitong drama. Ang dahilan? Si Dodong, nakalasing na parang may carnival sa dugo niya, at si Papa na parang hindi makagalaw sa kakatawa.
Lumabas ako sa kwarto ko, nakapambahay lang, buhok ko naka-bun pero parang wala ring bun sa tindi ng gulo. Maya-maya, sumabog sa harap ko si Dodong, halos malaglag sa sahig at hawak-hawak ang braso niya. “Mahal! Mahal! Tingnan mo, Tito! Tikman mo! Vitamin T! Tapang! Hic!” sabay tawa ng parang walang bukas.
Huh?! Vitamin T? Tapang? Pinanood ko siya habang hinihalo ‘yung Kulafu at Milo. Sa unang tingin, parang may chemical reaction na dapat hindi puwede sa bahay, pero ang tatlo naming reaksyon ako, Mama, at Papa lahat nagkatinginan lang ng parang gusto naming ilagay ang ulo
