DADANG POV
Sinapak ko talaga si Dodong.
As in literal na BOGSH! sa braso niya. “Ouch! Grabe ka, love!” reklamo niya habang hawak-hawak ang braso niya na parang batang sinabuyan ng mainit na sabaw.
“Sinapak lang kita sa braso ah, drama king!”
“Selos ‘yon ‘no?”
“Ano selos? Hindi ako nagseselos!”
Sabay pikit ko ng mata habang tinatakpan ang mukha ko. Grrr. Oo, nagselos ako, kasi kanina pa siya katok nang katok sa pinto ni Jhonalyn. Sabi niya, “Pinsan ko naman ‘yon, love!” pero hellooo?! Bakit kailangan pang three knocks, one wink, and a smile? OA.
Pero ayun nga, bigla niyang hinawakan ang kamay ko. “Come on, love. Let’s go picnic. Just us. Promise, walang istorbo.”
Napataas kilay ko. “Hmmm. Picnic agad? May tinatago ka yata, Dodong?”
Ngumiti lang siya, ‘yung ngiting parang gusto mong
