CHAPTER 19

1111 Words

THIRD PERSON POV Kinabukasan ng hapon, tahimik ang paligid ng barangay... Mas tahimik pa sa tiyan ni Dodong kapag nagtitipid siya sa ulam. Pero hindi magtatagal, masisira ang katahimikan dahil may isang batang babae na may hawak na cellphone at may ngiti ng isang impakto. Si Tintin. Ang pasimuno ng kaguluhan. Ang “walking megaphone” ng pamilya. “Okay, upload naaa~” bulong niya habang pinipindot ang cellphone. “Caption: #PracticeHoldingHandsMyFoot #CaughtInAction #DadongIsReal.” At isang pindot lang, boom. Ang buong GC ng barkada, pamilya, kapitbahay, at PTA ng barangay ay biglang nagliwanag sa notipikasyon. 10 seconds later... “Hoyyyyyy!” Sigaw ni Dadang mula sa kwarto niya. “Tintinnn!!! Ano ‘tong pinost mo!?” Sumilip siya sa bintana at doon niya nakita si Tintin na tumatakb

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD