THIRD PERSON POV
Pagkababa nila ni Dadang mula sa tricycle, halos sabay pa silang bumagsak sa damuhan. Pareho silang hingal, pawis, at lutang sa tuwa. Gabi na, maliwanag ang buwan, at ang mga kuliglig ay parang background music ng isang pelikulang hindi nila alam kung rom-com o horror.
“Dodong,” sabi ni Dadang, humihingal habang inaayos ang nagusot niyang buhok, “kung uulit pa ‘tong picnic na ‘to, siguraduhin mong walang damo! Ang kati sa balat ko parang kinagat ako ng limang libong lamok!”
Tumawa si Dodong nang malakas. “Eh sino ba kasi ang nagpilit maglatag sa gitna ng damuhan? Sabi ko sa’yo sa may bato na lang, ayaw mo kasi baka daw ‘ma-flat’ ang pwet mo.”
“Syempre! Alam mo naman ‘tong pwet kong may halaga,” sagot ni Dadang sabay hampas sa braso ni Dodong. “Pag nawala ‘tong curve na
